ECLI:NL:CRVB:2004:AO6578

• Datum uitspraak: 10 maart 2004
• Publicatiedatum: 4 april 2013
• Zaaknummer: 02/4460 WVG
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: Th.G.M. Simons; J.G. Treffers; M. Greebe
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging weigering woonvoorziening lift in gemeenschappelijke ruimte appartementengebouw

Appellant vroeg bij de gemeente Zaanstad een woonvoorziening aan in de vorm van een lift in de gemeenschappelijke ruimte van zijn appartementengebouw. De gemeente weigerde deze aanvraag op grond dat de voorziening niet in overwegende mate op het individu is gericht en niet onder de uitzonderingssituaties van de Verordening voorzieningen gehandicapten valt.

Appellant maakte bezwaar tegen dit besluit, maar dit werd door de gemeente ongegrond verklaard met als aanvullende reden dat een liftinstallatie met liftschacht niet als goedkoopste adequate voorziening kan worden aangemerkt. Verhuizing naar een andere woning die zonder problemen toegankelijk is, werd als enige adequate oplossing gezien, waarbij appellant in aanmerking kan komen voor een verhuiskostenvergoeding.

De rechtbank verklaarde het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond en oordeelde dat het beleid van de gemeente niet onrechtmatig was. In hoger beroep heeft de Centrale Raad van Beroep dit oordeel bevestigd en de aangevallen uitspraak bekrachtigd. Er is geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.

Uitkomst: De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van de woonvoorziening in de vorm van een lift en verklaart het hoger beroep ongegrond.

Uitspraak

02/4460 WVG

U I T S P R A A K

in het geding tussen:

[appellant], wonende te [woonplaats], appellant,

en

het College van burgemeester en wethouders van de gemeente Zaanstad, gedaagde.

I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING

Appellant heeft op de bij een aanvullend beroepschrift (met bijlagen) aangevoerde gronden hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Haarlem van

18 juli 2002, reg.nr. Awb 01/1724, waarnaar hierbij wordt verwezen.

Gedaagde heeft een verweerschrift ingediend.

Het geding is behandeld ter zitting van 28 januari 2004, waar appellant - met voorafgaand bericht - niet is verschenen en waar gedaagde zich heeft laten vertegenwoordigen door mr. F. Marinus en C. van der Geer, werkzaam bij de gemeente Zaanstad respectievelijk het Regionaal Indicatieorgaan Zaanstreek.

II. MOTIVERING

Bij primair besluit van 13 juni 2001 heeft gedaagde geweigerd appellant, in het kader van de Wet voorzieningen gehandicapten en de Verordening voorzieningen gehandicapten gemeente Zaanstad (hierna: Verordening), in aanmerking te brengen voor een woonvoorziening in de vorm van een lift in de gemeenschappelijke ruimte van het appartementengebouw waarin appellant woont. Daaraan ligt ten grondslag het standpunt dat de aangevraagde woonvoorziening niet in overwegende mate op het individu is gericht (artikel 1.2, eerste lid, aanhef en onder a, van de Verordening) en niet valt onder de uitzonderingssituaties van artikel 2.13 van de Verordening, waarbij wèl een aanpassing in of aan een gemeenschappelijke ruimte kan worden aangebracht.

Het tegen het primaire besluit gemaakte bezwaar is door gedaagde bij het bestreden besluit van 19 oktober 2001 ongegrond verklaard. Daarbij heeft gedaagde aan de weigeringsgronden toegevoegd dat een liftinstallatie met liftschacht niet als de goedkoopste adequate voorziening kan worden aangemerkt en dat verhuizing naar een andere, zonder problemen toegankelijke, woning in dit geval de enige adequate oplossing is. Tevens heeft gedaagde erop gewezen dat appellant in dat geval in aanmerking kan komen voor een verhuiskostenvergoeding.

Bij de aangevallen uitspraak is het tegen het bestreden besluit ingestelde beroep ongegrond verklaard. De rechtbank heeft, voorzover in hoger beroep nog van belang, het door de gemeente Zaanstad terzake gevoerde en in de Verordening neergelegde beleid niet onrechtmatig geacht en vervolgens geoordeeld dat het daarop gebaseerde bestreden besluit in rechte standhoudt.

In hetgeen appellant in hoger beroep heeft aangevoerd heeft de Raad geen grond gevonden om tot een ander oordeel te komen dan de rechtbank.

De aangevallen uitspraak moet daarom worden bevestigd.

Voor een veroordeling in de proceskosten is geen aanleiding.

III. BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep,

Recht doende:

Bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus gegeven door mr. drs. Th.G.M. Simons als voorzitter en mr. J.G. Treffers en mr. M. Greebe als leden, in tegenwoordigheid van I.J.M. Peereboom-Nieuwenburg als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 10 maart 2004.

(get.) Th.G.M. Simons.

(get.) I.J.M. Peereboom-Nieuwenburg.