ECLI:NL:CRVB:2004:AR2867

• Datum uitspraak: 24 september 2004
• Publicatiedatum: 4 april 2013
• Zaaknummer: 03/3512 WAO
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: D.J. van der Vos
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging weigering WAO-uitkering wegens onvoldoende arbeidsongeschiktheid docent

Appellant, docent aan de Hogeschool Brabant, viel in 1998 uit wegens gewrichts- en spierklachten en hervatte zijn werkzaamheden voor 50% totdat hij in 2000 opnieuw uitviel. Het UWV weigerde een WAO-uitkering omdat de arbeidsongeschiktheid minder dan 15% werd vastgesteld per 26 oktober 2001.

De rechtbank bevestigde dit besluit en oordeelde dat de medische beperkingen niet onderschat waren en appellant in staat was zijn werkzaamheden volledig te verrichten. In hoger beroep voerde appellant aan dat hij leed aan de ziekte van Hashimoto met aanhoudende pijnklachten, waardoor hij maximaal 60% kon werken.

De Raad volgde het UWV en concludeerde dat geen nieuwe objectieve medische feiten waren overgelegd die de gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid bevestigen. De rapporten van de huisarts en bedrijfsarts ondersteunden niet dat appellant slechts drie dagen per week kon werken. Daarom werd het bestreden besluit gehandhaafd en de weigering van de WAO-uitkering bevestigd.

Uitkomst: De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van de WAO-uitkering wegens onvoldoende arbeidsongeschiktheid.

Uitspraak

E N K E L V O U D I G E K A M E R

03/3512 WAO

U I T S P R A A K

in het geding tussen:

[appellant], wonende te [woonplaats], appellant,

en

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, gedaagde.

I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING

Namens appellant heeft mr. P.F.J. Heeffer, werkzaam bij de Algemene Onderwijsbond te Utrecht, op bij beroepschrift aangevoerde gronden hoger beroep ingesteld tegen een door de rechtbank Haarlem onder dagtekening 23 mei 2003 gegeven uitspraak (reg. nr. Awb 02-1814), waarnaar hierbij wordt verwezen.

Gedaagde heeft bij schrijven van 26 september 2003 van verweer gediend.

Bij schrijven van 16 februari 2004 is namens appellant een tweetal nadere medische stukken ingezonden, waarop gedaagde bij schrijven van 31 maart 2004 heeft gereageerd.

Het geding is behandeld ter zitting van de Raad, gehouden op 13 augustus 2004, waar appellant in persoon is verschenen, bijgestaan door mr. M. van Es, kantoorgenoot van

mr. Heeffer, voornoemd, en waar gedaagde zich heeft doen vertegenwoordigen door

mr. K. van der Wal, werkzaam bij het Uwv.

II. MOTIVERING

Appellant is op 4 november 1998 wegens gewrichts- en spierklachten uitgevallen als docent aan de Hogeschool Brabant. Appellant heeft vervolgens voor 50% zijn werkzaamheden hervat en is op 16 oktober 2000 opnieuw uitgevallen. Bij op bezwaar genomen besluit van 21 oktober 2002 is het primaire besluit van 2 november 2001 gehandhaafd dat de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant met ingang van 26 oktober 2001 minder dan 15% bedraagt en dat appellant derhalve een uitkering ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) geweigerd wordt.

De rechtbank heeft geoordeeld dat de medische beperkingen van appellant ten tijde van de hier in geding zijnde datum van 26 oktober 2001 niet zijn onderschat en dat hij in staat moet worden geacht zijn werkzaamheden als docent volledig te verrichten. De rechtbank heeft hieruit afgeleid dat de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant terecht is vastgesteld op minder dan 15% en dat het bestreden besluit in stand gelaten dient te worden.

In hoger beroep heeft appellant herhaald dat hij lijdt aan de ziekte van Hashimoto, een immuunziekte. Ondanks de medicijnen heeft hij erge pijnklachten en klachten aan de schildklier. Hierdoor kan hij maximaal 60% werken, aldus appellant. Voorts heeft appellant aangevoerd dat de juiste dosering van de medicijnen nog niet gevonden is, dat hij thans weer andere medicijnen voorgeschreven heeft gekregen en dat zijn klachten nog altijd aanwezig zijn, waardoor zijn pogingen om zijn werkzaamheden weer volledig uit te oefenen mislukt zijn.

Gedaagde heeft, mede onder overlegging van een rapport van 18 maart 2004 van de bezwaarverzekeringsarts J.W. Heijltjes, aangevoerd dat er van de zijde van appellant geen nieuwe, objectieve medische informatie is overgelegd waaruit blijkt dat appellant beperkt inzetbaar is.

De Raad volgt gedaagde hierin en oordeelt dat de vraag of appellant in staat moet worden geacht per einde wachttijd in volle omvang zijn werkzaamheden als docent te verrichten, bevestigend dient te worden beantwoord. De Raad ontleent aan de overgelegde rapporten van huisarts dr. J.O.M. Zaat d.d. 20 juni 2004 en 21 juni 2004 niet dat appellant slechts gedeeltelijk tot het verrichten van arbeid in staat is of dat gedaagde de medische beperkingen van appellant heeft onderschat. Naar het oordeel van de Raad blijkt uit het schrijven van bedrijfsarts P.F.J.M. Smeekens d.d. 18 december 2003 evenmin dat er nieuwe objectieve medische feiten zijn die het standpunt van appellant dat hij zijn functie voor slechts 60% kan uitoefenen bevestigen. De gedingstukken geven aldus geen onder-bouwing voor de stelling dat de door appellant ervaren klachten zodanige beperkingen opleveren dat hij slechts drie dagen per week werkzaam kan zijn.

Uit het vorenstaande vloeit voort dat de aangevallen uitspraak voor bevestiging in aanmerking komt.

De Raad acht geen termen aanwezig om toepassing te geven aan artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.

III. BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep,

Recht doende:

Bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus gegeven door mr. D.J. van der Vos in tegenwoordigheid van mr. A.C.W. van Huussen als griffier en uitgesproken in het openbaar op 24 september 2004.

(get.) D.J. van der Vos.

(get.) A.C.W. van Huussen.

MH