Uitspraak
04/1628 ALGEM
U I T S P R A A K
in het geding tussen:
[appellante], gevestigd te [woonplaats], appellante,
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, gedaagde.
I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
Bij beroepschrift van 22 maart 2003 heeft W.H.L. Pieters, rechtskundig adviseur te Roermond, als gemachtigde van appellante hoger beroep ingesteld tegen de door de rechtbank Roermond op 10 februari 2004, nummer 03/715, tussen partijen gewezen uitspraak.
Gedaagde heeft een verweerschrift ingediend.
Het geding is behandeld ter zitting van de Raad op 12 januari 2006, waar appellante niet is verschenen en waar namens gedaagde is verschenen mr. M. Krikke, werkzaam bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen.
II. MOTIVERING
Gedaagde heeft bij besluit van 9 mei 2003 (hierna: het bestreden besluit) gehandhaafd zijn primaire besluit van 15 januari 2003 tot afwijzing van appellantes verzoek om gedeeltelijke kwijtschelding van verschuldigde premies ingevolge de sociale werknemersverzekeringswetten. Daarbij heeft gedaagde gesteld dat appellante niet heeft voldaan aan haar lopende verplichtingen en appellante wel, middels verrekening, de vorderingen van de Belastingdienst tot en met december 2002 geheel heeft voldaan.
Bij de in rubriek I vermelde uitspraak heeft de rechtbank appellantes beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.
Het hoger beroep van appellante spitst zich toe op de vraag of gedaagde het verzoek van appellante tot kwijtschelding mocht afwijzen op de grond dat appellante niet heeft voldaan aan de lopende verplichtingen.
Gedaagde heeft in dit verband gewezen op het in het - inmiddels ingetrokken - Besluit incasso en invordering (Stcrt. 2000/81) vervatte beleid en ter terechtzitting van de Raad gesteld dat hij dat beleid ook thans nog hanteert. Op grond van dit beleid stelt gedaagde in het kader van verlening van uitstel van betaling ten minste de voorwaarde dat andere lopende verplichtingen aan gedaagde stipt worden voldaan. De Raad is met de rechtbank van oordeel dat gedaagde deze voorwaarde ook mocht stellen in de onderhavige zaak, waarin het om een verdergaand verzoek tot kwijtschelding gaat.
Gedaagde heeft aangegeven onder het in zijn beleid gebezigde begrip “lopende verplichtingen” te verstaan de in het lopende premiejaar te betalen voorschotten op de over dat jaar verschuldigde premies. De Raad acht deze uitleg en het aldus door gedaagde gevoerde beleid niet onredelijk.
Appellante heeft gesteld dat gedaagde ten aanzien van een andere werkgever niet de hiervoor bedoelde voorwaarde heeft gesteld, onder overlegging van een geanonimiseerde brief van gedaagde. Naar het oordeel van de Raad valt uit de overgelegde brief niet op te maken of sprake is van een vergelijkbaar geval, zodat appellantes grief dient te worden verworpen.
Uit het voorgaande vloeit voort dat de aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
De Raad acht geen termen aanwezig om toepassing te geven aan artikel 8:75 van Pro de Algemene wet bestuursrecht.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep,
Recht doende:
Bevestigt de aangevallen uitspraak.
Aldus gegeven door mr. drs. N.J. van Vulpen-Grootjans als voorzitter en mr. R.C. Schoemaker en mr. G. van der Wiel als leden, in tegenwoordigheid van mr. M. Renden als griffier en uitgesproken in het openbaar op 23 maart 2006.
(get.) N.J. van Vulpen-Grootjans.
(get.) M. Renden.