ECLI:NL:CRVB:2006:AY8720

• Datum uitspraak: 31 augustus 2006
• Publicatiedatum: 5 april 2013
• Zaaknummer: 04-4376 WW
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: G. van der Wiel
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Verhoging WW-dagloon met terugwerkende kracht en weigering wettelijke rente

Betrokkene ontving op basis van een besluit van 20 januari 1994 een WW-uitkering met een vastgesteld dagloon. Na een verzoek tot herziening verhoogde appellant het WW-dagloon met terugwerkende kracht tot 3 januari 1994. Appellant weigerde echter wettelijke rente te vergoeden over de nabetaling, hetgeen door de rechtbank als onrechtmatig werd beoordeeld.

Appellant erkende de onrechtmatigheid van het oorspronkelijke besluit, maar stelde dat de gevolgen daarvan voor risico van betrokkene moesten komen, aangezien betrokkene geen rechtsmiddel had aangewend tegen de dagloonvaststelling en pas na lange tijd een herzieningsverzoek had ingediend. De Centrale Raad onderschreef dit standpunt, verwijzend naar eerdere jurisprudentie.

De Raad vernietigde de uitspraak van de rechtbank Maastricht en verklaarde het beroep van betrokkene ongegrond. Er werd geen proceskostenveroordeling opgelegd. Hiermee werd bevestigd dat appellant niet verplicht was wettelijke rente te betalen over de nabetaling van het WW-dagloon.

Uitkomst: Het beroep wordt ongegrond verklaard en appellant is niet verplicht wettelijke rente te vergoeden over de nabetaling.

Uitspraak

04/4376 WW

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

U I T S P R A A K

op het hoger beroep van:

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen

(hierna: appellant),

tegen de uitspraak van de rechtbank Maastricht van 6 juli 2004, 03/1534

(hierna: aangevallen uitspraak),

in het geding tussen

[betrokkene], wonende te [woonplaats] (hierna: betrokkene)

en

appellant

Datum uitspraak: 31 augustus 2006.

I. PROCESVERLOOP

Appellant heeft hoger beroep ingesteld.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 27 juli 2006. Namens appellant is verschenen F.P.L. Smeets, werkzaam bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, en betrokkene is niet verschenen, zoals was aangekondigd.

II. OVERWEGINGEN

Voor een uitgebreidere weergave van de in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden wordt verwezen naar de aangevallen uitspraak. De Raad volstaat thans met het volgende.

Bij besluit van 20 januari 1994 heeft appellant aan betrokkene met ingang van

3 januari 1994 een uitkering ingevolge de Werkloosheidswet (WW) toegekend. Naar aanleiding van een daartoe strekkend verzoek van betrokkene van 21 augustus 2003 heeft appellant bij besluit van 29 augustus 2003 het WW-dagloon met volledig terugwerkende kracht verhoogd.

Bij besluit van 10 oktober 2003 heeft appellant geweigerd wettelijke rente te vergoeden over de nabetaling, bij bestreden besluit op bezwaar van 20 oktober 2003 is die weigering gehandhaafd.

Volgens de rechtbank heeft appellant ten onrechte geweigerd wettelijke rente te vergoeden. Het besluit van 20 januari 1994 moet als onrechtmatig worden aangemerkt en de rechtbank is van oordeel dat appellant ingaande 1 februari 1994 wettelijke rente is verschuldigd.

Appellant erkent dat het besluit van 20 januari 1994 onrechtmatig was, maar vindt dat de gevolgen van de onrechtmatigheid van dat besluit veeleer voor risico van betrokkene dienen te komen. Het dagloon is destijds vastgesteld op basis van de gegevens die door betrokkene en zijn werkgever zijn verstrekt. Betrokkene heeft geen rechtsmiddel aangewend tegen de dagloonvaststelling en heeft eerst na verloop van lange tijd verzocht om herziening van het dagloon.

De Raad overweegt als volgt.

Zoals blijkt uit de uitspraak van de Raad van 15 december 2005 (LJN: AU8835) onderschrijft de Raad het standpunt van appellant.

Dat betekent dat de aangevallen uitspraak moet worden vernietigd en het beroep ongegrond moet worden verklaard.

Voor een proceskostenveroordeling acht de Raad geen termen aanwezig.

III. BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep;

Recht doende:

Vernietigt de aangevallen uitspraak;

Verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door G. van der Wiel. De beslissing is, in tegenwoordigheid van C.M.T. Kruls als griffier, uitgesproken in het openbaar op 31 augustus 2006.

(get.) G. van der Wiel.

(get. C.M.T. Kruls.

BKH 250806