Uitspraak
04/4161 ZFW
Centrale Raad van Beroep
Meervoudige kamer
U I T S P R A A K
op het hoger beroep van:
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, (hierna: appellant),
tegen de uitspraak van de rechtbank Assen van 23 juni 2004, 03/844 (hierna: aangevallen uitspraak),
in het geding tussen
[betrokkene] (hierna: betrokkene)
en
appellant.
Datum uitspraak: 15 maart 2007
I. PROCESVERLOOP
Appellant heeft hoger beroep ingesteld.
Betrokkene heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 31 augustus 2006. Appellant heeft zich laten vertegenwoordigen door
mr. P. Belopavlovic, werkzaam bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, terwijl betrokkene niet is verschenen.
II. OVERWEGINGEN
De Raad stelt voorop dat het in dit geding aan de orde zijnde geschil wordt beoordeeld aan de hand van de Ziekenfondswet (Zfw) en de daarop rustende bepalingen, zoals die luidden ten tijde als hier van belang.
Bij besluit van 26 juni 2002 is aan betrokkene een uitkering ingevolge de Werkloosheidswet (WW) toegekend met ingang van 3 juni 2002 naar het toentertijd geldende maximumdagloon. Betrokkene was toen niet verplicht verzekerd ingevolge de Zfw daar zijn inkomen de loongrens Zfw overschreed.
Op verzoek van appellant heeft betrokkene een overzicht verstrekt van zijn inkomsten per 3 juni 2003. Hieruit bleek dat betrokkene vanaf 15 juni 2002 naast de WW-uitkering een lijfrente genoot terzake van de beëindiging van zijn laatste dienstbetrekking van € 13.479,-- per jaar.
Met inachtneming van dit gegeven, alsmede de hoogte van de WW-uitkering heeft appellant bij besluit van 15 mei 2003 aan betrokkene meegedeeld dat hij met ingang van 3 juni 2003 niet verplicht verzekerd is ingevolge de Zfw, omdat de loongrens, zoals die voor het jaar 2003 was vastgesteld ten bedrage van € 31.750,-- werd overschreden.
Het bezwaar tegen dit besluit is bij besluit 14 augustus 2003 ongegrond verklaard.
De rechtbank heeft het beroep van betrokkene tegen dit besluit gegrond verklaard.
Bij de aangevallen uitspraak heeft zij, voor zover in hoger beroep van belang, overwogen dat in artikel 3, vierde lid, aanhef en onder c, van de Zfw de datum 1 november is vastgelegd als peildatum. In de Zfw is niet bepaald dat afwijking hiervan mogelijk is of dat hierover bij nadere regelgeving regels kunnen worden gesteld.
De rechtbank heeft hieraan het oordeel verbonden dat het besluit van 14 augustus 2003 in strijd met de wet is genomen.
Appellant heeft zich gemotiveerd tegen de aangevallen uitspraak gekeerd en een beroep gedaan op de memorie van toelichting bij de Wet premieheffingen over uitkeringen, TK II, 1986-1987, 19 725, nr. 3 en de totstandkomingsgeschiedenis van artikel 3, dertiende lid, Zfw, TK II, 2000-2001, 27 586, nr. 3. Deze wetsgeschiedenis is in het aanvullend beroepschrift van het Uwv geciteerd.
Met appellant is de Raad van oordeel dat, hoewel niet expliciet in voormelde wetsgeschiedenis vermeld, uit deze wetgeschiedenis de gerechtvaardigde conclusie getrokken kan worden dat na afloop van een jaar na het genot van een loongerelateerde WW-uitkering een peilmoment ontstaat voor de vraag of iemand verplicht verzekerde is ingevolge de Zfw en dat dan het werkelijke loon bepalend is voor het verplicht verzekerd zijn.
Vaststaat dat de WW-uitkering van betrokkene, vermeerderd met de lijfrente-uitkering de voor 2003 geldende loongrens overschreed, zodat betrokkene terecht per 3 juni 2003 niet als verplicht verzekerde ingevolge de Zfw is aangemerkt.
Gezien het vorenstaande zal de Raad - met vernietiging van de aangevallen uitspraak - het beroep van betrokkene ongegrond verklaren.
De Raad ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep;
Recht doende:
Vernietigt de aangevallen uitspraak;
Verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door R.C. Schoemaker als voorzitter en G. van der Wiel en N.J. van Vulpen- Grootjans als leden. De beslissing is, in tegenwoordigheid van R.E. Lysen als griffier, uitgesproken in het openbaar op 15 maart 2007.
(get.) R.C. Schoemaker.
(get.) R.E. Lysen.
EK0903