ECLI:NL:CRVB:2007:BB1639

• Datum uitspraak: 31 juli 2007
• Publicatiedatum: 5 april 2013
• Zaaknummer: 07-1864 WAO
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: R.C. Schoemaker; B.J. van der Net; N.J. van Vulpen-Grootjans
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging terugvordering WAO-uitkering door eigen risicodrager

Appellant is sinds 1 juli 2004 eigen risicodrager ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO). Het UWV heeft een bedrag van €5.108,59 teruggevorderd wegens een aan een (ex-)werknemer van appellant verstrekte WAO-uitkering over de periode van 1 juli 2004 tot 12 februari 2006.

De rechtbank Rotterdam verklaarde het beroep van appellant ongegrond, waarbij werd overwogen dat het UWV het terugvorderingsbedrag voldoende had gemotiveerd en dat artikel 87e van de WAO het bezwaar tegen de vaststelling van de WAO-uitkering door de werkgever uitsluit. De rechtbank zag daarom geen noodzaak voor het overleggen van rapporten van verzekeringsartsen of arbeidsdeskundigen.

De Centrale Raad van Beroep onderschrijft deze overwegingen en wijst erop dat appellant de mogelijkheid had om het toekenningsbesluit op grond van artikel 87e WAO aan te vechten, maar hiervan geen gebruik heeft gemaakt. Het hoger beroep wordt dan ook verworpen en de aangevallen uitspraak bevestigd.

Uitkomst: Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard en de terugvordering van de WAO-uitkering wordt bevestigd.

Uitspraak

07/1864 WAO

Centrale Raad van Beroep

Meervoudige kamer

UITSPRAAK

op het hoger beroep van:

[Appellant],

tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 20 februari 2007, 06/3414 (hierna: aangevallen uitspraak),

in het geding tussen:

appellant

en

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).

Datum uitspraak: 31 juli 2007

I. PROCESVERLOOP

Namens appellant heeft mr. P.J. de Rooij, werkzaam bij ARAG Rechtsbijstand, hoger beroep ingesteld.

Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 19 juni 2007, waar voor appellant is verschenen [naam voormalig directeur], voormalig directeur van appellant, bijgestaan door mr. De Rooij voornoemd. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. R.S. Rabarison, werkzaam bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen.

II. OVERWEGINGEN

Appellant is met ingang van 1 juli 2004 eigen risicodrager ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) geworden.

Bij besluit op bezwaar van 9 augustus 2006 heeft het Uwv € 5.108,59 van appellant teruggevorderd wegens een aan

[naam (ex-)werknemer], een (ex-)werknemer van appellant, door het Uwv verstrekte WAO-uitkering over de periode van 1 juli 2004 tot 12 februari 2006.

Het beroep van appellant is bij de aangevallen uitspraak ongegrond verklaard.

Hiertoe heeft de rechtbank - kort samengevat - overwogen dat het Uwv in het besluit op bezwaar voldoende heeft gemotiveerd hoe het totaalbedrag van de terugvordering tot stand is gekomen. Voorts heeft de rechtbank gewezen op

artikel 87e van de WAO dat eraan in de weg staat dat een werkgever tegen de in artikel 75a, vierde lid, van de WAO bedoelde betaling kan opkomen op de grond dat de WAO-uitkering ten onrechte of tot een te hoog bedrag is vastgesteld. Daarom heeft de rechtbank ook geen grond aanwezig geacht rapporten van verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen, alsmede informatie met betrekking tot reïntegratieactiviteiten ten aanzien van [(ex)-werknemer] te doen overleggen.

Appellant heeft zich gemotiveerd tegen de aangevallen uitspraak gekeerd.

De Raad stelt vast dat hetgeen appellant in hoger beroep aanvoert in grote trekken een herhaling vormt van hetgeen in beroep is aangevoerd. Deze beroepsgronden zijn door de rechtbank terecht verworpen. De Raad volstaat in dit verband naar de overwegingen van de rechtbank, welke hij volledig onderschrijft. Voor zover appellant bedoeld heeft te stellen dat hij geen rechtsmiddelen kan aanwenden tegen de toekenning en hoogte van de WAO-uitkering wijst de Raad, evenals de rechtbank, erop dat appellant destijds op grond van artikel 87e van de WAO het toekenningsbesluit had kunnen aanvechten. Van deze mogelijkheid heeft hij evenwel geen gebruik gemaakt.

Dit betekent dat de aangevallen uitspraak bevestigd dient te worden.

Voor een proceskostenveroordeling acht de Raad geen termen aanwezig.

III. BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep;

Recht doende:

Bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door R.C. Schoemaker als voorzitter en B.J. van der Net en N.J. van Vulpen-Grootjans als leden. De beslissing is, in tegenwoordigheid van D. Olthof als griffier, uitgesproken in het openbaar op 31 juli 2007.

(get.) R.C. Schoemaker.

(get.) D. Olthof.