Uitspraak
05/2623 WAO
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
U I T S P R A A K
op het hoger beroep van:
[Appellante],
tegen de uitspraak van de rechtbank Arnhem van 1 februari 2005, 02/2645 (hierna: aangevallen uitspraak),
in het geding tussen:
appellante
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
Datum uitspraak: 18 januari 2008
I. PROCESVERLOOP
Namens appellante heeft mr. M. Egbers, advocaat te Arnhem, hoger beroep ingesteld.
Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
Op 25 april 2007 heeft het Uwv een nieuwe beslissing op bezwaar genomen.
Het geding is ter behandeling aan de orde gesteld ter zitting van de Raad op 7 december 2007. Partijen zijn niet verschenen.
II. OVERWEGINGEN
Bij besluit van 3 juli 2002 heeft het Uwv bepaald dat appellantes uitkering ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO), welke laatstelijk werd berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100%, met ingang van 3 september 2002 wordt herzien naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 25 tot 35%.
Bij besluit van 24 oktober 2002 heeft het Uwv het bezwaar van appellante tegen het besluit van 3 juli 2002 ongegrond verklaard.
Het door appellante ingestelde beroep tegen het besluit van 24 oktober 2002 is bij aangevallen uitspraak ongegrond verklaard.
Hangende het hoger beroep heeft het Uwv het besluit van 25 april 2007 genomen. Bij dit besluit heeft het Uwv het bezwaar tegen het besluit van 3 juli 2002 alsnog gegrond geacht, dit besluit herroepen en bepaald dat appellantes uitkering met ingang van 3 september 2002 wordt voortgezet naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100%.
Appellante heeft het hoger beroep gehandhaafd omdat niet is tegemoet gekomen aan haar bezwaren c.q. gronden welke gericht zijn op de medische grondslag van het bestreden besluit.
De Raad overweegt als volgt.
Nu de uitkering van appellante alsnog per de datum in geding (3 september 2002) is berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100% is het Uwv naar het oordeel van de Raad volledig aan appellante tegemoet gekomen. Dit brengt enerzijds mee dat het besluit van 25 april 2007 ingevolge artikel 6:19 van Pro de Algemene wet bestuursrecht (Awb) niet in het lopende hoger beroep wordt meegenomen en anderzijds dat appellante geen belang meer heeft bij een toetsing van de aangevallen uitspraak en het bestreden besluit.
Dit leidt tot een niet-ontvankelijkverklaring van het hoger beroep.
De Raad ziet aanleiding om, onder toepassing van artikel 8:75 van Pro de Awb, het Uwv te veroordelen in de proceskosten van appellante.
Deze kosten worden begroot op € 2762,- in eerste aanleg. Dit bedrag is opgebouwd uit € 644,- voor verleende rechtsbijstand en € 2118,- wegens kosten in verband met verstrekte medische informatie.
De kosten voor verleende rechtsbijstand in hoger beroep worden begroot op € 322,-.
Het totale bedrag van de proceskostenveroordeling bedraagt € 3084,-.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep;
Recht doende:
Verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk;
Veroordeelt de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen in de proceskosten van appellante, begroot op € 3084,-, te betalen door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen;
Bepaalt dat het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen het door appellante in beroep en hoger beroep betaalde griffierecht van in totaal
€ 132,- aan haar vergoedt.
Deze uitspraak is gedaan door J. Janssen. De beslissing is, in tegenwoordigheid van M.H.A. Uri als griffier, uitgesproken in het openbaar op 18 januari 2008.
(get.) J. Janssen.
(get.) M.H.A. Uri.
HS