Uitspraak
07/4902 WIA
Centrale Raad van Beroep
Meervoudige kamer
U I T S P R A A K
op het hoger beroep van:
[Appellante], wonende te [woonplaats] (hierna: appellante),
tegen de uitspraak van de rechtbank Leeuwarden van 9 juli 2007, 06/2328 (hierna: aangevallen uitspraak),
in het geding tussen:
appellante
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
Datum uitspraak: 20 maart 2009
I. PROCESVERLOOP
Namens appellante heeft mr. R.A.J. Delescen, advocaat te Roermond, hoger beroep ingesteld.
Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 6 februari 2009, waar appellante met bericht van afwezigheid niet is verschenen. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door T.R. Vallinga.
II. OVERWEGINGEN
1. Appellante, die laatstelijk werkzaam was als receptioniste/telefoniste, heeft zich op 10 mei 2004 vanuit een uitkeringssituatie ingevolge de Werkloosheidswet ziek gemeld wegens rugklachten.
2.1 Het inleidende beroep richtte zich tegen het besluit van het Uwv van 14 september 2006 (hierna: het bestreden besluit) waarbij het Uwv heeft gehandhaafd zijn besluit van 10 mei 2006, strekkende tot de weigering van een uitkering aan appellante ingevolge de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) per 8 mei 2006 omdat de mate van arbeidsongeschiktheid minder dan 35% bedraagt.
2.2. De rechtbank heeft het beroep van appellante ongegrond verklaard. De rechtbank kan zich blijkens de overwegingen van de aangevallen uitspraak verenigen met de medische en arbeidskundige grondslag van het bestreden besluit.
3. Namens appellante zijn de eerdere beroepsgronden herhaald. Appellante blijft van mening dat zij op en na 8 mei 2006, zodanige beperkingen in haar lichamelijke en psychische belastbaarheid ondervindt, en dit in nog steeds toenemende mate, dat er geen sprake is van duurzaam benutbare mogelijkheden tot het verrichten van arbeid. Bovendien is appellante beperkt te achten in haar persoonlijk en sociaal functioneren, een en ander ten gevolge van medisch objectiveerbare ziekte en gebrek. Ter ondersteuning hiervan is verwezen naar de overlegde informatie van de acupuncturist en huisarts.
4.1. De Raad overweegt als volgt.
4.2. Wat betreft het medische aspect ziet de Raad evenals de rechtbank geen reden om de bevindingen van de (bezwaar)verzekeringsartsen met betrekking tot de klachten van appellante en de daaruit voortvloeiende beperkingen voor onjuist te houden. De Raad neemt hierbij in aanmerking dat appellante door beide artsen is onderzocht en dat informatie van de behandelaars en het medicijngebruik afdoende is meegewogen. Nu appellante niet aannemelijk heeft gemaakt dat haar belastbaarheid onjuist is vastgesteld, is naar het oordeel van de Raad de medische grondslag van het bestreden besluit juist te achten.
4.3. De Raad heeft zich ook kunnen verenigen met de arbeidskundige grondslag van het bestreden besluit. Uitgaande van de juistheid van de vastgestelde belastbaarheid, heeft de Raad geen aanknopingspunten gevonden om ervan uit te gaan dat de in aanmerking genomen functies niet passend zouden zijn voor appellante.
4.4. Het vorenstaande betekent dat de aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
5. De Raad acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep,
Recht doende:
Bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door D.J. van der Vos als voorzitter en R.C. Stam en M. Greebe als leden. De beslissing is, in tegenwoordigheid van A.C. Palmboom als griffier, uitgesproken in het openbaar op 20 maart 2009.
(get.) D.J. van der Vos.
(get.) A.C. Palmboom.
JL