Uitspraak
09/1220 WAO
Centrale Raad van Beroep
Meervoudige kamer
U I T S P R A A K
op het hoger beroep van:
[Appellant], wonende te [woonplaats] (hierna: appellant),
tegen de uitspraak van de rechtbank Zutphen van 15 januari 2009, 07/1621 (hierna: aangevallen uitspraak),
in het geding tussen:
appellant
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
Datum uitspraak: 14 oktober 2009
I. PROCESVERLOOP
Namens appellant heeft mr. J.W.M.H. Koers, advocaat te Doesburg, hoger beroep ingesteld.
Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 2 september 2009. Appellant is met voorafgaand bericht niet verschenen. Het Uww heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. L. Smid.
II. OVERWEGINGEN
1.1. Appellant ontvangt sedert november 1990 een uitkering ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) naar de arbeidsongeschiktheidsklasse 80 tot 100%. Naar aanleiding van een anonieme melding dat appellant als zelfstandige werkzaam was, heeft het Uwv in 2005 een strafrechtelijk onderzoek naar de activiteiten van appellant ingesteld. Uit dit onderzoek is gebleken dat appellant onder meer handelde in gebruikte centrale verwarmingsketels en dat hij daarmee een substantieel inkomen verwierf. Voorts is gebleken dat appellant geen administratie voerde, dat hij het bedrijf niet had ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en dat hij het niet had aangemeld bij de belastingdienst. De bevindingen van het strafrechtelijk onderzoek hebben geleid tot een fraudeonderzoek, waaruit is geconcludeerd dat appellant in de jaren 2000 tot en met 2005 werkzaamheden heeft verricht die hij niet bij het Uwv had gemeld. Het Uwv heeft het met deze werkzaamheden verworven inkomen schattenderwijs vastgesteld en dit inkomen in mindering gebracht op de door appellant over de genoemde periode ontvangen uitkering ingevolge de WAO. Bij besluit van 26 april 2006 heeft het Uwv appellant meegedeeld dat over de jaren 2000 tot en met 2005 zijn WAO-uitkering in verband met het door hem verworven inkomen niet tot uitbetaling komt. Namens appellant is tegen dit besluit bezwaar gemaakt.
1.2. In het kader van de heroverweging in bezwaar is het Uwv tot de conclusie gekomen dat niet of niet voldoende bewezen kan worden dat appellant over de jaren 2000 tot en met 2002 reeds de in 1.1 vermelde werkzaamheden verrichtte. Het Uwv heeft daarom bij besluit op bezwaar van 15 augustus 2007 (bestreden besluit) het bezwaar gegrond verklaard en de periode waarover de WAO-uitkering van appellant niet tot uitbetaling komt beperkt tot 1 januari 2003 tot en met 31 december 2005.
2. De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraak het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.
3.1. De Raad ziet in de gedingstukken en hetgeen overigens is aangevoerd geen aanleiding tot een ander oordeel. De Raad acht, evenals de strafrechter in zijn vonnis van 28 december 2007, overtuigend bewezen dat appellant over de periode van 1 januari 2003 tot en met 31 december 2005 de in het frauderapport genoemde werkzaamheden heeft verricht en dat hij deze werkzaamheden niet bij het Uwv heeft gemeld.
3.2. Vast staat dat appellant geen financiële administratie heeft gevoerd en derhalve niet kan aantonen welk inkomen hij met zijn werkzaamheden heeft verworven. In een dergelijke situatie mag het Uwv het inkomen van de betrokkene schattenderwijs vaststellen. Het Uwv heeft als inkomen aangenomen het door de fiscus in 2005, eveneens schattenderwijs, vastgestelde inkomen over de jaren 2003 tot en met 2005 van € 49.580,-per jaar. De Raad ziet in hetgeen appellant heeft aangevoerd geen aanleiding de wijze waarop het inkomen over de genoemde jaren is vastgesteld en de hoogte daarvan niet acceptabel te achten. Uitgaande van dit inkomen heeft het Uwv terecht geconcludeerd dat de WAO-uitkering van appellant over de periode 1 januari 2003 tot en met 31 december 2005 niet tot uitbetaling komt.
3.3. Hetgeen in 3.1 en 3.2 is overwogen leidt tot de conclusie dat het hoger beroep niet slaagt en dat de aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
4. De Raad ziet geen aanleiding toepassing te geven aan artikel 8:75 van Pro de Algemene wet bestuursrecht.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep,
Recht doende:
Bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door Ch. van Voorst als voorzitter en P.J. Janssen en M.S.E. Wulffraat-van Dijk als leden, in tegenwoordigheid van A.C.A. Wit als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 14 oktober 2009.
(get.) Ch. van Voorst.
(get.) A.C.A. Wit.
TM