Uitspraak
09/5281 WAJONG
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
U I T S P R A A K
op het hoger beroep van:
[Appellante], wonende te [woonplaats] (hierna: appellante),
tegen de uitspraak van de rechtbank Zutphen van 18 augustus 2009, 07/1998 (hierna: aangevallen uitspraak),
in het geding tussen:
appellante
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
Datum uitspraak: 12 mei 2010
I. PROCESVERLOOP
Namens appellante heeft mr. C. Brouwer-Morren, werkzaam bij ARAG Rechtsbijstand, hoger beroep ingesteld. Later is nog een nader stuk ingediend.
Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 31 maart 2010.
Appellante is, zoals tevoren bericht, niet verschenen. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door M.J. Gerritsen.
II. OVERWEGINGEN
1.1. Appellante, geboren [in] 1980, heeft in december 1998 haar opleiding (MDGO) beëindigd vanwege moeheid, spier- en gewrichtsklachten.
Na afloop van de wettelijke wachttijd van 52 weken is aan haar een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong) toegekend, berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100%. De uitkering is nadien ongewijzigd voorgezet. Appellante heeft in deeltijd gewerkt en de daaruit voortvloeiende inkomsten zijn steeds op de uitkering gekort.
1.2. In 2007 heeft het Uwv de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante herbeoordeeld op grond van het aangepaste Schattingsbesluit. Bij besluit van 9 mei 2007 is de Wajong-uitkering van appellante met ingang van 10 juli 2007 ingetrokken op de grond dat de mate van haar arbeidsongeschiktheid is afgenomen naar minder dan 25%.
1.3. Bij besluit van 23 oktober 2007 is het door appellante tegen het besluit van 9 mei 2007 gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
2.1. Appellante heeft beroep ingesteld tegen het besluit van 23 oktober 2007 (hierna: het bestreden besluit). Daarbij heeft zij naar voren gebracht dat zij nog onverminderd ernstige klachten heeft als gevolg van fibromyalgie en hypermobiliteit waardoor zij, anders dan bij het bestreden besluit is aangenomen, niet fulltime kan werken.
2.2. De rechtbank heeft aanleiding gevonden om hierover onafhankelijk medisch advies in te winnen. Dr. P.H.J.M. Elsenburg (neurochirurg) en J.H. Postma (orthopedisch chirurg) hebben appellante op verzoek van de rechtbank onderzocht, informatie bij haar behandelaars opgevraagd en over de functionele mogelijkheden van appellante aan de rechtbank gerapporteerd. Zij hebben daarbij onder meer aangegeven dat - op hun vakgebieden - door het Uwv in de Functionele Mogelijkhedenlijst voldoende rekening is gehouden met de belastbaarheid van appellante. Vanuit hun vakgebieden zien zij geen redenen waarom appellante niet in staat zou zijn om veertig uur per week te werken. Voorts zijn zij van opvatting dat de werkzaamheden die zijn verbonden aan de bij de schatting betrokken functies door appellante kunnen worden uitgevoerd.
2.3. Met inachtneming van de bevindingen van beide deskundigen heeft de rechtbank het beroep van appellante gegrond verklaard, met bepaling dat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit geheel in stand blijven. Hiertoe heeft de rechtbank overwogen dat zij de uitkomst van het bestreden besluit juist acht, maar dat het pas in de beroepsfase (en daarmee te laat) is voorzien van een draagkrachtige motivering wat betreft de geschiktheid van de door het Uwv gehanteerde functies.
3. In hoger beroep heeft appellante haar onder 2.1 vermelde opvatting over haar functionele mogelijkheden staande gehouden. Zij acht zich voorts, vanwege diverse specifiek belastende aspecten, niet in staat om de bij het bestreden besluit in aanmerking genomen functies te vervullen.
4. De Raad overweegt als volgt.
4.1. Het in dit geding aan de orde zijnde geschil wordt beoordeeld aan de hand van de bepalingen van de Wajong zoals die luidden tot 1 januari 2010.
4.2. De Raad komt met betrekking tot medische grondslag van het bestreden besluit niet tot een ander oordeel dan de rechtbank. In vaste rechtspraak van de Raad ligt besloten dat de conclusies van een door de bestuursrechter geraadpleegde onafhankelijk deskundige in beginsel dienen te worden gevolgd. In dit geval is er geen aanleiding van deze regel af te wijken. Het rapport dat de deskundigen Elsenburg en Postma aan de rechtbank hebben uitgebracht geeft blijk van een voldoende zorgvuldig en diepgaand onderzoek en bevat conclusies die gebaseerd zijn op algemeen aanvaard wetenschappelijk inzicht. De door appellante daarop ingezonden brief van de directies van de scholen, waar zij parttime werkzaam was als conciërge, en de brief van haar behandelend osteopaat bevatten - gelet op de reactie die hierop nog van de kant van Elsenburg en Postma is gegeven - geen medische gegevens die een ander licht op de zaak werpen en tot een ander oordeel moeten leiden. Mede gezien de verzekeringsgeneeskundige rapporten die al aan het bestreden besluit ten grondslag lagen, is er voor de Raad geen reden voor het doen verrichten van aanvullend medisch onderzoek. De Raad komt tot de slotsom dat in de Functionele Mogelijkhedenlijst voldoende rekening is gehouden met de beperkingen van appellante.
4.3. De Raad ziet evenmin reden om de gehanteerde functies voor appellante te zwaar te achten. Hierbij neemt de Raad in aanmerking dat bezwaararbeidsdeskundige N. van Rhee in de beroepsfase de geselecteerde functies binnen de Sbc-codes van telefonist, receptionist (315120) en van parkeercontroleur (Sbc-code 342022) heeft laten vervallen, omdat hierbij structurele nachtarbeid dient te worden verricht, en dat deze zijn vervangen door andere (soortgelijke) functies binnen deze codes, waarbij geen nachtarbeid hoeft te worden verricht. Bij de aldus resterende functies heeft Van Rhee naar het oordeel van de Raad voldoende rekening gehouden met de vastgestelde belastbaarheid van appellante en inzichtelijk toegelicht waarom de belasting in die functies de mogelijkheden van appellante niet overschrijdt. Wat betreft de functie van parkeercontroleur overweegt de Raad verder nog dat er in deze functie, anders dan appellante heeft aangevoerd, geen overschrijding van haar mogelijkheden plaatsvindt op de aspecten ‘tocht’ en ‘torderen’. Voorts overweegt de Raad dat Van Rhee in de beroepsfase voldoende heeft toegelicht waarom in de functie van loketbediende (Sbc-code 316011) het ‘reiken’ - ondanks dat hierbij wel een geringe overschrijding van appellantes belastbaarheid voorkomt - medisch bezien nog binnen haar mogelijkheden valt. Ook hetgeen appellante nog heeft aangevoerd over het ‘zitten’ in de functies van loketbediende en van telefonist, receptionist kan niet tot het oordeel leiden dat deze functies voor haar ongeschikt zijn, nu zij voor zitten tijdens het werk niet beperkt is geacht, terwijl zij in algemene zin ongeveer een uur achtereen kan zitten, welke tijdsduur niet wordt overschreden in de genoemde functies.
4.4. Uit hetgeen onder 4.1 tot en met 4.3 is overwogen volgt dat de intrekking van de Wajong-uitkering in rechte kan standhouden en dat de aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
5. De Raad ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep,
Recht doende:
Bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door H. Bolt als voorzitter, in tegenwoordigheid van M. Mostert als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 12 mei 2010.
(get.) H. Bolt.
(get.) M. Mostert.
JL