ECLI:NL:CRVB:2016:3740

• Datum uitspraak: 11 oktober 2016
• Publicatiedatum: 11 oktober 2016
• Zaaknummer: 15/8188 WWB
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: J.T.H. Zimmerman
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Geen toekenning van bijstand met terugwerkende kracht wegens ontbreken bijzondere omstandigheden

Appellant diende op 1 maart 2014 een aanvraag in voor bijstand op grond van de Wet werk en bijstand. Het college verleende bijstand met ingang van die datum en wees een eerdere terugwerkende toekenning af. De rechtbank verklaarde het beroep van appellant tegen dit besluit ongegrond, omdat niet was gebleken van bijzondere omstandigheden die een terugwerkende toekenning tot 1 mei 2011 rechtvaardigen.

De rechtbank oordeelde dat het op de weg van appellant lag om eerder een aanvraag in te dienen indien hij reeds toen bijstandbehoevend was. De omstandigheden zoals het beëindigen van zijn bedrijf, het ontbreken van inkomsten en schulden werden niet als bijzondere omstandigheden aangemerkt. Ook het beroep op het vertrouwensbeginsel faalde omdat appellant onvoldoende aannemelijk had gemaakt dat het college toezeggingen had gedaan.

In hoger beroep voerde appellant aan dat de rechtbank ten onrechte had geoordeeld over het ontbreken van bijzondere omstandigheden en het vertrouwensbeginsel. De Centrale Raad van Beroep stelde vast dat appellant geen nieuwe gronden had aangevoerd die de gemotiveerde overwegingen van de rechtbank weerleggen.

De Raad bevestigde daarom het oordeel van de rechtbank en wees het hoger beroep af. Er werd geen proceskostenveroordeling opgelegd. De uitspraak werd gedaan door J.T.H. Zimmerman op 11 oktober 2016.

Uitkomst: Het hoger beroep wordt afgewezen en de bijstand wordt niet met terugwerkende kracht toegekend.

Uitspraak

15/8188 WWB

Datum uitspraak: 11 oktober 2016

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van

3 november 2015, 14/4579 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellant] te [woonplaats] (appellant)

het college van burgemeester en wethouders van Utrecht (college)

PROCESVERLOOP

Namens appellant heeft mr. B.A.S. van Leeuwen, advocaat, hoger beroep ingesteld.

Het college heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 30 augustus 2016. Appellant is niet verschenen. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door C. van den Bergh.

OVERWEGINGEN

1. De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden.

1.1.

Appellant heeft op 1 maart 2014 een aanvraag om bijstand op grond van de Wet werk en bijstand ingediend.

1.2.

Bij besluit van 26 mei 2014 heeft het college appellant met ingang van 1 maart 2014 bijstand verleend naar de norm voor een alleenstaande met een gemeentelijke toeslag van 5% van het minimumloon.

1.3.

Bij besluit van 17 juli 2014 (bestreden besluit) heeft het college het bezwaar tegen het besluit van 26 mei 2014 ongegrond verklaard.

1.4.

Bij besluit van 18 augustus 2015 heeft het college appellant met ingang van 1 maart 2014 een gemeentelijke toeslag toegekend van 20%.

2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank heeft, voor zover hier van belang, geoordeeld dat het college zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat niet is gebleken van bijzondere omstandigheden op grond waarvan de bijstand met terugwerkende kracht tot en met 1 mei 2011 moet worden toegekend. De omstandigheid dat het bedrijf van appellant op 1 mei 2011 is beëindigd, dat hij sindsdien geen inkomsten had en leefde van giften en sindsdien schulden heeft dan wel achterstanden in betalingen, zijn geen bijzondere omstandigheden. Immers, het lag op de weg van appellant om, indien hij reeds vóór 1 maart 2014 in bijstandbehoevende omstandigheden verkeerde, eerder een aanvraag om bijstand in te dienen. Gesteld noch gebleken is dat appellant niet in staat was eerder een aanvraag om bijstand in te dienen. De gestelde slechte gezondheid van appellant maakt dit niet anders, nu gesteld noch gebleken is dat hij vanwege medische redenen niet in staat was om eerder dan op 1 maart 2014 een aanvraag om bijstand in te dienen. Het beroep van appellant op het vertrouwensbeginsel slaagt niet. Appellant heeft niet aannemelijk gemaakt dat namens het college toezeggingen zijn gedaan op grond waarvan appellant mocht vertrouwen dat hem met ingang van 1 mei 2011 bijstand zou worden verstrekt. De enkele stelling van appellant dat hem is toegezegd dat de ingangsdatum op 1 mei 2011 zou worden gezet, is hiertoe onvoldoende.

3. Appellant heeft zich in hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak gekeerd. Hij heeft aangevoerd dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat niet is gebleken van bijzondere omstandigheden op grond waarvan de bijstand met terugwerkende kracht tot en met mei 2011 zou moeten worden toegekend en dat het beroep van appellant op het vertrouwensbeginsel niet slaagt.

4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.

4.1.

De rechtbank is gemotiveerd op de gronden die appellant in beroep heeft aangevoerd ingegaan. Appellant heeft in hoger beroep geen redenen aangevoerd waarom de gemotiveerde weerlegging van de betrokken gronden in de aangevallen uitspraak onjuist dat wel onvolledig is. De Raad kan zich geheel vinden in het oordeel van de rechtbank en in de overwegingen, zoals onder 2 weergegeven, waarop dat oordeel rust.

4.2.

Uit 4.1 volgt dat het hoger beroep niet slaagt, zodat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.

5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door J.T.H. Zimmerman, in tegenwoordigheid van J.L. Meijer als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 11 oktober 2016.

(getekend) J.T.H. Zimmerman

(getekend) J.L. Meijer

HD