ECLI:NL:CRVB:2021:1039

• Datum uitspraak: 28 april 2021
• Publicatiedatum: 7 mei 2021
• Zaaknummer: 19/5299 PW
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: J.L. Boxum
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 2 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging gezamenlijke huishouding en toekenning bijstand naar gehuwdennorm

Appellante en X stonden beiden ingeschreven op hetzelfde adres en vroegen bijstand aan op grond van de Participatiewet. Het college kende bijstand toe naar de gehuwdennorm, omdat zij een gezamenlijke huishouding voerden. Appellante voerde in bezwaar en beroep aan dat zij geen gezamenlijke huishouding had met X.

De Raad oordeelde dat aan het criterium van hoofdverblijf in dezelfde woning was voldaan en dat er sprake was van wederzijdse zorg. Dit bleek uit financiële verstrengeling, zoals betaling van huur en autokosten door X, en zorg door appellante in de vorm van koken en schoonmaken. De eerdere dakloosheid van appellante en hulp van X deden hier niet aan af.

De Raad benadrukte dat de beoordeling van een gezamenlijke huishouding op objectieve criteria moet plaatsvinden, waarbij motieven en aard van de relatie niet relevant zijn. Het hoger beroep werd ongegrond verklaard en de aangevallen uitspraak bevestigd.

Uitkomst: Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard en de toekenning van bijstand naar de gehuwdennorm bevestigd.

Uitspraak

19. 5299 PW

Datum uitspraak: 28 april 2021

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van
11 november 2019, 19/399 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellante] te [woonplaats] (appellante)

het college van burgemeester en wethouders van Den Haag (college)

PROCESVERLOOP

Namens appellante heeft mr. Z.M. Nasir, advocaat, hoger beroep ingesteld.

Het college heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 16 maart 2021. Appellante heeft, bijgestaan door mr. Nasir, via videobellen deelgenomen aan de zitting. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door J.A. Boogaards.

OVERWEGINGEN

1. De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden.

1.1.

Appellante en haar minderjarige kind stonden sinds 17 mei 2018 in de basisregistratie personen (BRP) ingeschreven op een adres te [woonplaats] (uitkeringsadres). Sinds 13 oktober 2015 stond de hoofdbewoonster (X) ingeschreven op het uitkeringsadres.

1.2.

Op 31 mei 2018 hebben appellante en X een aanvraag ingediend om bijstand op grond van de Participatiewet (PW), waarna appellante op 12 juni 2018 een formulier heeft ingeleverd met het verzoek de aanvraag te wijzigen in een aanvraag voor haarzelf als alleenstaande ouder. In het kader van de behandeling van de aanvraag heeft een medewerker van de Dienst Sociale zaken en Werkgelegenheid van de gemeente Den Haag op 25 juni 2018 met appellante gesproken. Appellante heeft tevens een eigen schriftelijke verklaring van 2 juli 2018 overgelegd.

1.3.

Bij besluit van 11 juli 2018 heeft het college aan appellante en X met ingang van
31 mei 2018 bijstand op grond van de PW toegekend naar de norm voor gehuwden.

1.4.

Bij besluit van 10 december 2018 (bestreden besluit) heeft het college het bezwaar van appellante ongegrond verklaard. Aan dit besluit heeft het college ten grondslag gelegd dat appellante en X op het uitkeringsadres een gezamenlijke huishouding voerden.

2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.

3. In hoger beroep heeft appellante zich tegen de aangevallen uitspraak gekeerd. Appellante heeft aangevoerd dat zij geen gezamenlijke huishouding voerde met X.

4.
De Raad komt tot de volgende beoordeling.

4.1.

De te beoordelen periode loopt in dit geval van 31 mei 2018 (ingangsdatum bijstand) tot en met 11 juli 2018 (datum toekenningsbesluit).

4.2.

Ingevolge artikel 3, derde lid, van de PW is van een gezamenlijke huishouding sprake indien twee personen hun hoofdverblijf in dezelfde woning hebben en zij blijk geven zorg te dragen voor elkaar door het leveren van een bijdrage in de kosten van de huishouding of anderszins.

4.3.

Niet is in geschil dat appellante en X in de te beoordelen periode hun hoofdverblijf in dezelfde woning hadden, zodat aan het eerste criterium van een gezamenlijke huishouding is voldaan. Tussen partijen is in geschil of sprake was van wederzijdse zorg tussen appellante en X.

4.4.

Wederzijdse zorg kan blijken uit een bepaalde mate van financiële verstrengeling tussen de betrokkenen die verder gaat dan het uitsluitend delen van de woonlasten en hiermee samenhangende lasten. Indien van een zodanige verstrengeling niet of slechts in geringe mate sprake is, kunnen ook andere feiten of omstandigheden voldoende zijn om aan te nemen dat de betrokkenen in zorg voor elkaar voorzien. Een afweging van alle ten aanzien van betrokkenen gebleken feiten en omstandigheden, die niet van subjectieve aard zijn, zal bepalend zijn voor het antwoord op de vraag of aan het zorgcriterium in een concreet geval is voldaan.

4.5.

Anders dan appellante meent, bieden de gedingstukken voldoende grondslag voor het standpunt van het college dat in de te beoordelen periode sprake is van wederzijdse zorg tussen appellante en X. Hierbij is het volgende van betekenis.

4.5.1.

Dat X zorg verleende aan appellante blijkt uit de omstandigheid dat, zoals appellante op 2 juli 2018 schriftelijk heeft verklaard, de huur van de woning en de overige kosten door X werden betaald en dat appellante daaraan niet meebetaalde. Verder heeft X, die zelf geen rijbewijs heeft, de auto bekostigd die sinds 1 februari 2018 op naam van appellante stond en waarin appellante reed. De door appellante betaalde kosten van de verzekering en belasting kreeg zij voorts van X vergoed.

4.5.2.

Dat appellante zorg verleende aan X blijkt uit de omstandigheid dat appellante, zoals zij heeft verklaard, degene was die voor beiden kookte en in de woning naast de eigen kamer de gezamenlijke ruimtes schoonmaakte. Verder is gebleken dat appellante voor X geld dat X aan appellante had overgemaakt, doorstuurde naar de moeder van X in Curaçao.

4.5.3.

De omstandigheid dat appellante voorheen dakloos was en X aan appellante en haar kind hulp heeft geboden door hen onderdak te verlenen, kan niet afdoen aan de conclusie dat sprake was van een gezamenlijke huishouding. Hierbij is van belang dat de vraag of iemand een gezamenlijke huishouding voert moet worden beantwoord aan de hand van objectieve criteria. De omstandigheden die tot het voeren van een gezamenlijke huishouding hebben geleid, de motieven van de betrokkenen en de aard van hun onderlinge relatie zijn daarbij niet van belang.

4.6.

Uit 4.1 tot en met 4.5.3 volgt dat het hoger beroep niet slaagt, zodat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.

5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door J.L. Boxum, in tegenwoordigheid van A.A.H. Ibrahim als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 28 april 2021.

(getekend) J.L. Boxum

De griffier is verhinderd te ondertekenen.

Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de datum van verzending beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden (Postbus 20303, 2500 EH Den Haag) ter zake van schending of verkeerde toepassing van bepalingen over gezamenlijke huishouding.