Uitspraak
Datum uitspraak: 22 februari 2022
20/3682 BBZ
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
Uitspraak als bedoeld in de artikelen 8:75a en 8:108 van de Algemene wet bestuursrecht in verband met het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 22 september 2020, 19/2740 (aangevallen uitspraak)
Partijen:
[appellante] te [woonplaats] (appellante)
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Tilburg (college)
PROCESVERLOOP
Namens appellante heeft mr. I.A.C. Cools, advocaat, hoger beroep ingesteld.
Bij besluit van 19 oktober 2021 heeft het college onder andere de bestreden vordering op appellante kwijtgescholden.
Bij brief van 25 november 2021 heeft mr. Cools namens appellante het hoger beroep ingetrokken en gelijktijdig aan de Raad verzocht het college te veroordelen in de proceskosten.
Het college heeft gebruik gemaakt van de gelegenheid een verweerschrift in te dienen.
Onder toepassing van artikel 8:57 van Pro de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is het onderzoek ter zitting achterwege gelaten. Vervolgens is het onderzoek gesloten.
OVERWEGINGEN
Artikel 8:75a, eerste lid, eerste volzin, van de Awb bepaalt dat in geval van intrekking van het beroep omdat het bestuursorgaan geheel of gedeeltelijk aan de indiener van het beroepschrift is tegemoetgekomen, het bestuursorgaan op verzoek van de indiener bij afzonderlijke uitspraak met toepassing van artikel 8:75 van Pro de Awb in de kosten kan worden veroordeeld. Ingevolge artikel 8:108, eerste lid, van de Awb is deze bepaling van overeenkomstige toepassing op het hoger beroep.
Het college stelt zich in het verweerschrift op het volgende standpunt: het hoger beroep is niet ingetrokken omdat het college de bestreden vordering of de daarop volgende beslissing op bezwaar heeft ingetrokken. De vordering is komen te vervallen in het kader van het Besluit Anticiperen op Verzamelwet hersteloperatie toeslagen van de gemeente Tilburg, omdat appellante is aangemerkt als slachtoffer van de kinderopvangtoeslag affaire. Daarom is geen sprake van een aan het college te wijten onrechtmatigheid en zijn deze besluiten in die zin ook niet herzien. Van een tegemoetkomen door het college aan het hoger beroep van appellante is daarom geen sprake.
De Raad volgt het standpunt van het college niet. Met het besluit van 19 oktober 2021 heeft het college de gemeentelijke vorderingen op appellante, waaronder de bestreden vordering, kwijtgescholden. Met dit besluit is het college volledig tegemoetgekomen aan het bezwaar van appellante. Het enkele feit dat het college geen verwijt kan worden gemaakt staat een proceskostenvergoeding niet in de weg. De proceskostenveroordeling wordt ook toegekend indien het tegemoetkomen plaatsvindt op een grond die geen verband houdt met de aangevoerde grieven en volledig buiten het geding om gaat. Ook in die gevallen ligt het risico van een proceskostenveroordeling bij het bestuursorgaan.
De Raad ziet aanleiding het college te veroordelen in de kosten die appellante in verband met de behandeling van het bezwaar, het beroep en het hoger beroep redelijkerwijs heeft moeten maken. De kosten worden, ingevolge het Besluit proceskosten bestuursrecht, begroot op
€ 1.082,- in bezwaar, € 1.897,50 in beroep en € 759,- in hoger beroep voor verleende rechtsbijstand.
Voor vergoeding van het betaalde griffierecht kan appellante zich rechtstreeks tot het college wenden.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het college in de kosten van appellante tot een bedrag van € 3.738,50.
Deze uitspraak is gedaan door E.C.R. Schut, in tegenwoordigheid van K.R. van Renswoude als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 22 februari 2022.
(getekend) E.C.R. Schut
(getekend) K.R. van Renswoude