ECLI:NL:GHAMS:2017:323

• Datum uitspraak: 9 februari 2017
• Publicatiedatum: 9 februari 2017
• Zaaknummer: 23-002180-16
• Instantie: Gerechtshof Amsterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Veroordeling
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: M.M.H.P. Houben; M.J.A. Duker; N.R.A. Meerbeek
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 12 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoger beroep wegens rijden zonder geldig rijbewijs op snorfiets

Op 27 maart 2015 reed de verdachte te Amsterdam op een snorfiets zonder dat hij in het bezit was van het vereiste rijbewijs. De kantonrechter veroordeelde hem hiervoor tot een geldboete en een voorwaardelijke hechtenis. Tegen dit vonnis stelde de verdachte hoger beroep in.

Het hof vernietigde het vonnis van de kantonrechter omdat het slechts een aantekening betrof en verklaarde het bewezen dat de verdachte zonder rijbewijs reed. Het hof oordeelde dat de overtreding strafbaar is en dat de verdachte strafbaar is, mede gelet op eerdere soortgelijke veroordelingen.

De straf werd vastgesteld op een geldboete van €270,-, te voldoen in zes termijnen van €45,-, en een voorwaardelijke hechtenis van één week met een proeftijd van twee jaar. Het hof motiveerde dit vanwege het onverantwoord risico en de eerdere veroordelingen van de verdachte.

Uitkomst: Verdachte veroordeeld tot een geldboete van €270,- in termijnen en een voorwaardelijke hechtenis van één week met een proeftijd van twee jaar.

Uitspraak

parketnummer: 23-002180-16

datum uitspraak: 9 februari 2017

TEGENSPRAAK

Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de kantonrechter in de rechtbank Amsterdam van 19 januari 2016 in de strafzaak onder parketnummer 96-202933-15 tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1994,

adres: [adres].

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van

26 januari 2017.

Tegen voormeld vonnis is namens de verdachte hoger beroep ingesteld.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de verdachte en de raadsman naar voren is gebracht.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 27 maart 2015 te Amsterdam, als bestuurder van een motorrijtuig (snorfiets) heeft gereden op de weg, de Meer en Vaart, zonder dat aan hem door de daartoe bevoegde autoriteit, als bedoeld in artikel 116 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994 een rijbewijs was afgegeven voor de categorie van motorrijtuigen, waartoe dat motorrijtuig behoorde.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

Vonnis waarvan beroep

Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat daarvan slechts aantekening is gedaan ingevolge artikel 395a van het Wetboek van Strafvordering.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op 27 maart 2015 te Amsterdam, als bestuurder van een motorrijtuig (snorfiets) heeft gereden op de weg, de Meer en Vaart, zonder dat aan hem door de daartoe bevoegde autoriteit, als bedoeld in artikel 116 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994 een rijbewijs was afgegeven voor de categorie van motorrijtuigen, waartoe dat motorrijtuig behoorde.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest.

Strafbaarheid van het bewezen verklaarde

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezen verklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.

Het bewezen verklaarde levert op:

overtreding van artikel 107, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994.

Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte ten aanzien van het bewezen verklaarde uitsluit, zodat de verdachte strafbaar is.

Oplegging van straffen

De kantonrechter in de rechtbank Amsterdam heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezen verklaarde veroordeeld tot een geldboete ter hoogte van € 280, subsidiair 5 dagen hechtenis, en een voorwaardelijke hechtenis voor de duur van 3 weken met een proeftijd van 2 jaren.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het ten laste gelegde zal worden veroordeeld tot diezelfde straffen, met dien verstande dat de geldboete ter hoogte van € 280, subsidiair 5 dagen hechtenis, mag worden voldaan in 7 termijnen van € 40.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straffen bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

De verdachte heeft op de openbare weg een snorfiets bestuurd, terwijl hij niet in het bezit was van een daarvoor vereist rijbewijs. Daarmee heeft de verdachte een onverantwoord risico genomen, mede omdat hij bij het veroorzaken van een ongeval niet verzekerd zou zijn geweest. Daarnaast heeft hij de veiligheid van de aan het verkeer deelnemende personen in gevaar gebracht.

Blijkens een de verdachte betreffend uittreksel uit de Justitiële Documentatie van 11 januari 2017 is hij eerder ter zake van soortgelijke delicten onherroepelijk veroordeeld.

Gelet op de ernst van het feit en de eerdere veroordelingen kan naar het oordeel van het hof niet worden volstaan met een voorwaardelijke geldboete, zoals door de raadsman verzocht, en is tevens een vrijheidsbenemende straf in voorwaardelijke vorm aangewezen.

Wel zal het hof, gelet op de draagkracht van de verdachte zoals ter terechtzitting in hoger beroep is gebleken, bepalen dat hij de geldboete in termijnen mag voldoen.

Daarnaast acht het hof zoals reeds overwogen, als stok achter de deur, een voorwaardelijke hechtenis, zij het van kortere duur dan door de rechtbank opgelegd en door de advocaat-generaal gevorderd, passend en geboden.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 23, 24, 24a, 24c en 63 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 107 en 177 van de Wegenverkeerswet 1994.

Deze wettelijke voorschriften worden toegepast zoals geldend ten tijde van het bewezen verklaarde.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezen verklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een
geldboete van
€ 270,00 (tweehonderdzeventig euro) , bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door
5 (vijf) dagen hechtenis .

Bepaalt dat de
geldboete mag worden voldaan in
6 (zes) termijnen van
1 maand , elke termijn groot

€ 45,00 (vijfenveertig euro) .

Veroordeelt de verdachte tot
hechtenis voor de duur van
1 (één) week .

Bepaalt dat de hechtenis niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van
2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. M.M.H.P. Houben, mr. M.J.A. Duker en mr. N.R.A. Meerbeek, in tegenwoordigheid van V.C. Langenburg, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van

9 februari 2017.