Uitspraak
15/820425-17
GERECHTSHOF AMSTERDAM,
MEERVOUDIGE STRAFKAMER, RAADKAMER
BESCHIKKINGin raadkamer op het hoger beroep in de zaak van
[verdachte],
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum],
wonende te [adres],
thans verblijvende in het huis van bewaring Penitentiaire Inrichting Zaanstad te Westzaan,
tegen de beschikking van de rechtbank Noord-Holland, locatie Haarlemmermeer van
8 november 2017, houdende bevel tot zijn gevangenhouding.
De feiten en de rechtsgang
Het hof heeft kennis genomen van de akte van de griffier van de rechtbank Noord-Holland, locatie Haarlemmermeer van 10 november 2017, waarbij namens de verdachte hoger beroep is ingesteld tegen voormelde beschikking van die rechtbank.
Het hof heeft gezien de beschikking waarvan beroep en heeft kennis genomen van de stukken betrekking hebbend op de voorlopige hechtenis van de verdachte en heeft gehoord de advocaat-generaal en de verdachte, bijgestaan door diens raadsman, mr. T.H. Kapinga.
De beoordeling
Het hof stelt voorop dat de officier van justitie de bewaring heeft gevorderd voor – kort gezegd – primair de invoer van cocaïne en subsidiair het aanwezig hebben van (diezelfde) cocaïne. De rechter-commissaris heeft het bevel bewaring verleend ten aanzien van het subsidiaire feit en daarmee, naar het oordeel van het hof, de vordering van de officier van justitie niet toegewezen voor het primaire feit. Dit ‘gedeeltelijk niet toewijzen’ van de vordering moet, mede gelet op het verschil tussen het primaire en subsidiaire feit wat betreft strafmaxima en toepasselijke gronden voor voorlopige hechtenis, worden opgevat als een niet toegewezen vordering, zoals bedoeld in artikel 446 van Pro het Wetboek van Strafvordering. De officier van justitie had tegen deze beslissing van de rechter-commissaris hoger beroep kunnen instellen. Het hof verenigt zich dus niet met de andersluidende beslissing van de raadkamer van de rechtbank.
Het uitblijven van hoger beroep door de officier van justitie heeft tot gevolg dat het bevel gevangenhouding ten aanzien van het primaire feit niet in stand kan blijven.
Het hof neemt ernstige bezwaren aan voor het subsidiaire feit. Tevens is het hof van oordeel dat in dit stadium de onderzoeksgrond nog van toepassing is. De zogenoemde twaalfjaarsgrond is niet (langer) aan de orde. Het hof voegt ten slotte gevaar voor herhaling toe als grond voor de voorlopige hechtenis. Gelet op de hoeveelheid aangetroffen verdovende middelen en de kennelijke betrokkenheid hierbij van meerdere personen, onder wie de verdachte, is er aanleiding voor de verdenking dat de verdachte een rol heeft gespeeld bij de professionele handel in drugs. In een dergelijk geval en nu de verdachte eerder in verband met overtreding van de Opiumwet is veroordeeld, is de vrees gerechtvaardigd dat de verdachte bij vrijlating opnieuw zich daarmee bezig zal houden en aldus een gevaar vormt voor de gezondheid of veiligheid van personen.
15/820425-17
De beslissing
Het hof:
VERNIETIGT de beschikking waarvan beroep.
BEVEELT de gevangenhouding van de verdachte ten aanzien van het subsidiair op de vordering inbewaringstelling vermelde feit, voor de duur van 90 dagen.
Deze beschikking is gegeven op 29 november 2017 in raadkamer van dit hof door
mr. J.L. Bruinsma, voorzitter,
mrs. M. Senden en J. Piena, raadsheren,
in tegenwoordigheid van mr. S.A.M. Borg als griffier.
De advocaat-generaal bij dit gerechtshof brengt vorenstaande beschikking ter kennis van de verdachte.
Amsterdam, 29 november 2017,
de advocaat-generaal