ECLI:NL:GHAMS:2024:973

• Datum uitspraak: 8 april 2024
• Publicatiedatum: 16 april 2024
• Zaaknummer: 23-001294-23
• Instantie: Gerechtshof Amsterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Veroordeling
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: C.J. van der Wilt; P.F.E. Geerlings; G.J.M. Kruizinga
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging en strafvermindering voor medeplegen voorbereiding uitvoer cocaïne

Het gerechtshof Amsterdam heeft in hoger beroep het vonnis van de politierechter bevestigd met betrekking tot de bewezenverklaring van medeplegen voorbereiding van de uitvoer van ruim 300 gram cocaïne. De verdachte werd door de politierechter veroordeeld tot 4 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf, maar het hof vernietigde dit deel van het vonnis en legde een lagere straf op.

De verdediging voerde aan dat niet wettig en overtuigend bewezen kon worden dat de verdachte opzettelijk en in nauwe samenwerking met mededaders handelingen had verricht ter voorbereiding van de uitvoer van cocaïne. Het hof verwierp dit verweer op basis van de gebruikte bewijsmiddelen en motivering van de politierechter, en achtte bewezen dat de verdachte een cruciale communicatieschakel vormde tussen koerier, verzender en ontvanger.

Bij de strafoplegging hield het hof rekening met de ernst van het feit, de hoeveelheid cocaïne en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, waaronder haar fulltime baan in een zorginstelling. Daarom werd een taakstraf van 160 uur gecombineerd met een voorwaardelijke gevangenisstraf van 2 maanden met een proeftijd van 2 jaar opgelegd. Het hof benadrukte de ernst van het feit en stelde een voorwaardelijke straf als extra drempel tegen recidive.

Het arrest werd uitgesproken door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam op 8 april 2024.

Uitkomst: De verdachte is veroordeeld tot een taakstraf van 160 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van 2 maanden met een proeftijd van 2 jaar.

Uitspraak

afdeling strafrecht

parketnummer: 23-001294-23

datum uitspraak: 8 april 2024

TEGENSPRAAK

Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 20 april 2023 in de strafzaak onder parketnummer 15-267695-22 tegen

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1988,

[adres]

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 25 maart 2024 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en haar raadsman naar voren hebben gebracht.

Vonnis waarvan beroep

Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit derhalve bevestigen, behalve ten aanzien van de opgelegde straf – in zoverre zal het vonnis worden vernietigd – en met dien verstande dat het hof de gronden aanvult en de door de politierechter gebezigde bewijsmiddelen zal aanvullen en uitwerken indien cassatie wordt ingesteld.

Aanvulling van de gronden

De verdediging heeft zich, net als in eerste aanleg, op het standpunt gesteld dat de verdachte moet worden vrijgesproken van het tenlastegelegde, nu niet wettig en overtuigend bewezen kan worden dat de verdachte opzettelijk en in nauwe en bewuste samenwerking met haar mededaders voorbereidingshandelingen ten aanzien van de uitvoer van cocaïne heeft verricht.

Naar het oordeel van het hof vindt dit verweer zijn weerlegging in de door de politierechter gebezigde bewijsmiddelen en de bewijsmotivering. De verklaring van de verdachte zoals afgelegd ter terechtzitting in hoger beroep, kort samengevat inhoudende dat zij wetenschap noch betrokkenheid heeft gehad ten aanzien van de voorbereiding van de uitvoer van cocaïne door [medeverdachte] en de medeverdachten op 10 augustus 2022, heeft het hof niet tot andere inzichten gebracht dan de politierechter ten aanzien van de bewijsvraag.

Oplegging van straf

De politierechter heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezenverklaarde veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 4 maanden.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een taakstraf van 160 uren en een voorwaardelijke gevangenisstraf van 2 maanden met een proeftijd van 2 jaren.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

De verdachte heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de voorbereiding van de uitvoer van ruim 300 gram cocaïne. Zij vormde op cruciale momenten een communicatieschakel tussen de koerier, de verzender en de ontvanger van de cocaïne. Gezien de hoeveelheid cocaïne kan het niet anders dan dat deze cocaïne was bedoeld voor verdere verkoop en verspreiding daarvan. Harddrugs als cocaïne leveren een ernstig gevaar op voor de volksgezondheid en de handel ervan gaat dikwijls gepaard met verschillende vormen van (soms zware) criminaliteit. Het hof rekent de verdachte aan dat zij hier een bijdrage aan heeft willen leveren en acht de in eerste aanleg opgelegde gevangenisstraf dan ook in beginsel passend.

Het hof ziet echter in de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals ter terechtzitting in hoger beroep naar voren gekomen, reden een lagere straf op te leggen dan de politierechter. De verdachte werkt momenteel fulltime in een zorginstelling. Het hof wil dit nu niet doorkruisen, ook omdat het hebben van een baan kan voorkomen dat men zich inlaat met drugshandel. Bij recidive voor drugsdelicten in de toekomst kan de balans echter naar de andere kant doorslaan, vanwege de ernst van dit soort delicten en de straffen die daar doorgaans voor worden opgelegd. Wel zal het hof tevens een voorwaardelijke gevangenisstraf opleggen om de ernst van het feit te benadrukken en om een extra drempel voor de verdachte op te werpen tegen het opnieuw plegen van strafbare feiten.

Het hof acht, alles afwegende, een taakstraf van 160 uren en een voorwaardelijke gevangenisstraf van

2 maanden met een proeftijd van twee jaren, passend en geboden.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf is gegrond op artikel 10a van de Opiumwet en de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d en 47 van het Wetboek van Strafrecht.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de opgelegde straf en doet in zoverre opnieuw recht.

Veroordeelt de verdachte tot een
gevangenisstraf voor de duur van
2 (twee) maanden .

Bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van
2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Veroordeelt de verdachte tot een
taakstraf voor de duur van
160 (honderdzestig) uren , indien niet naar behoren verricht te vervangen door
80 (tachtig) dagen hechtenis .

Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het voorgaande.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. C.J. van der Wilt, mr. P.F.E. Geerlings en mr. G.J.M. Kruizinga, in tegenwoordigheid van mr. D. Damman en B. Akinrolabu, griffiers, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 8 april 2024.