ECLI:NL:GHARL:2014:4079

• Datum uitspraak: 20 mei 2014
• Publicatiedatum: 20 mei 2014
• Zaaknummer: 200.108.039-01
• Instantie: Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: W. Breemhaar; A.H. Garos; G.K. Schipmölder
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 2 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoger beroep inzake afgifte van meubels en betaling geldbedrag na echtscheiding

In deze civiele zaak in hoger beroep stond de vordering van appellante centraal om geïntimeerde te veroordelen tot afgifte van bepaalde meubels en een wasdroger, alsmede tot betaling van een geldbedrag.

Het hof stelde vast dat voor een veroordeling tot afgifte vereist is dat voldoende zekerheid bestaat dat de veroordeelde de betreffende zaken daadwerkelijk onder zich heeft. Geïntimeerde betwistte het bezit van de meubels en de wasdroger en verklaarde dat de meubels na het bestreden vonnis uit de woning zijn gehaald en verkocht. Appellante kon geen voldoende gespecificeerd bewijs leveren dat geïntimeerde de meubels en wasdroger nog in bezit had. Daarom wees het hof de vordering tot afgifte van de meubels en wasdroger af, maar veroordeelde geïntimeerde wel tot afgifte van een televisie en een grasmaaier die wel onder zijn bezit vielen.

Ten aanzien van de buitengerechtelijke incassokosten oordeelde het hof dat appellante onvoldoende had onderbouwd dat de gevorderde kosten betrekking hadden op meer dan eenvoudige aanmaningen of dossieropbouw, zodat deze vordering werd afgewezen. Omdat het geschil voortvloeit uit een echtscheiding tussen partijen, besloot het hof de proceskosten in beide instanties te compenseren, waarbij iedere partij haar eigen kosten draagt.

Het hof vernietigde het vonnis van de rechtbank Assen van 21 maart 2012 en deed opnieuw recht door geïntimeerde te veroordelen tot betaling van € 2.365,40 met rente vanaf 4 februari 2011 en tot afgifte van de televisie en grasmaaier. Het meer of anders gevorderde werd afgewezen.

Uitkomst: Geïntimeerde wordt veroordeeld tot betaling van €2.365,40 met rente en afgifte van televisie en grasmaaier, proceskosten worden gecompenseerd.

Uitspraak

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN

locatie Leeuwarden

afdeling civiel recht

zaaknummer gerechtshof 200.108.039/01

(zaaknummer rechtbank Assen 84940/ HA ZA 11-110)

arrest van de tweede kamer van 20 mei 2014

in de zaak van

[appellante],

wonende te [woonplaats],

appellante,

in eerste aanleg: eiseres,

hierna:
[appellante] ,

advocaat: mr. W.H. Bussink, kantoorhoudend te Emmen,

tegen

[geïntimeerde] ,

wonende te [woonplaats],

geïntimeerde,

in eerste aanleg: gedaagde,

hierna:
[geïntimeerde] ,

advocaat: mr. M. Hoekman-Haan, kantoorhoudend te Stadskanaal.

Het hof neemt de inhoud van het tussenarrest van 7 januari 2014 hier over.

1. Het verdere verloop van het geding in hoger beroep

1.1

[geïntimeerde] heeft op 11 februari 2014 een akte genomen.

1.2

Vervolgens zijn de stukken wederom overgelegd voor het wijzen van arrest en heeft het hof arrest bepaald.

2. De verdere beoordeling

De meubels en wasdroger

2.1

Bij voormeld tussenarrest is [geïntimeerde] in de gelegenheid gesteld zich bij akte uit te laten over de door [appellante] bij antwoordakte van 27 augustus 2013 overgelegde foto's van de voormalige echtelijke woning.

2.2

[geïntimeerde] heeft in zijn akte verklaard dat deze vijf foto's zijn genomen in september 2011, toen de woning in de verkoop is gegaan. Hij heeft niet betwist dat daarop een deel van de bewuste meubels te zien is. [geïntimeerde] heeft toegelicht dat hij nadien - na het bestreden vonnis van 21 maart 2012 - deze meubelen van [appellante] uit de woning heeft gehaald en heeft opgeslagen in de blokhut, en dat hij deze meubelen vervolgens met de woning en blokhut heeft verkocht. Volgens hem is niet de wasdroger maar de wasmachine op die foto's te zien.

2.3

[geïntimeerde] heeft zijn vanaf het begin ingenomen standpunt bij akte gehandhaafd. Het hof onderkent dat de onderbouwing van dit standpunt in de loop van de procedure niet geheel consistent is. Maar nu voor een veroordeling tot afgifte vereist is dat voldoende zekerheid bestaat dat degene die tot afgifte wordt veroordeeld de af te geven zaken onder zich heeft en [appellante] geen voldoende gespecificeerd bewijs heeft aangeboden, acht het hof de vordering van [appellante] wat betreft de afgifte van de meubels en de wasdroger niet toewijsbaar.

Buitengerechtelijke incassokosten

2.4

Ten aanzien van buitengerechtelijke kosten geldt dat zij op de voet van artikel 6:96 lid 2 BW voor vergoeding in aanmerking komen, onder meer als het gaat om redelijke kosten ter verkrijging van voldoening buiten rechte, behoudens ingeval krachtens artikel 241 Rv de regels omtrent proceskosten van toepassing zijn. [appellante] heeft niet onderbouwd dat kosten zijn gemaakt die betrekking hebben op verrichtingen die meer omvatten dan een (eventueel herhaalde) aanmaning, het enkel doen van een (niet aanvaard) schikkingsvoorstel, het inwinnen van eenvoudige inlichtingen of het op gebruikelijke wijze samenstellen van het dossier. De kosten waarvan [appellante] vergoeding vordert moeten dan ook worden aangemerkt als betrekking hebbend op verrichtingen waarvoor de proceskosten een vergoeding plegen in te houden.

2.5

Deze vordering zal daarom worden afgewezen.

Proceskosten

2.6

[appellante] heeft in hoger beroep veroordeling van [geïntimeerde] in de proceskosten in beide instanties gevorderd. Daarmee heeft zij kennelijk gegriefd van de proceskostenveroordeling in eerste aanleg. Omdat partijen gewezen echtelieden zijn en het geschil hieruit voortvloeit, zal het hof de kosten van de procedure in beide instanties compenseren in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

Slotsom

2.7

Het hof zal het bestreden vonnis vernietigen. Opnieuw rechtdoende zal het hof [geïntimeerde] veroordelen tot betaling van een bedrag van € 2.365,40 aan [appellante], te vermeerderen met de rente vanaf 4 februari 2011 tot de dag der algehele voldoening, en tot afgifte van het TV-toestel, merk Loewe Xelos A32 DR, en de grasmaaier, merk Sabo 47 EA Vario, aan [appellante]. Tevens zal het hof bepalen dat iedere partij de eigen kosten van het geding in beide instanties draagt. Het meer of anders gevorderde zal worden afgewezen.

De beslissing

Het gerechtshof:

vernietigt het bestreden vonnis van de rechtbank Assen van 21 maart 2012, en doet opnieuw recht:

veroordeelt [geïntimeerde] om aan [appellante] te betalen een bedrag van € 2.365,40, te vermeerderen met de rente vanaf 4 februari 2011 tot de dag der algehele voldoening,

veroordeelt [geïntimeerde] om aan [appellante] af te staan:

- een kleuren T.V, merk Loewe Xelos A32DR +-100 HZ grafit;

- een grasmachine, merk Sabo 47 EA Vario,

verklaart het arrest in zoverre uitvoerbaar bij voorraad,

bepaalt dat ieder van partijen de eigen kosten in beide instanties draagt,

wijst af het meer of anders gevorderde.

Dit arrest is gewezen door mrs. W. Breemhaar, voorzitter, A.H. Garos en G.K. Schipmölder en is door de rolraadsheer in tegenwoordigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op dinsdag 20 mei 2014.