ECLI:NL:GHARL:2016:4843

• Datum uitspraak: 14 juni 2016
• Publicatiedatum: 16 juni 2016
• Zaaknummer: 16/00062
• Instantie: Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: R.A.V. Boxem
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 12 uitgaand · 2 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoger beroep inzake aftrek uitgaven levensonderhoud dochter in inkomstenbelasting 2012

Belanghebbende had voor het jaar 2012 een aanslag inkomstenbelasting ontvangen waarbij aftrek van uitgaven voor levensonderhoud van zijn dochter voor het derde en vierde kwartaal werd gecorrigeerd door de Inspecteur. De rechtbank Gelderland had het beroep van belanghebbende gegrond verklaard en de Inspecteur opgedragen een nieuwe uitspraak op bezwaar te doen.

De Inspecteur stelde hoger beroep in tegen deze uitspraak. Het geschil spitste zich toe op de vraag of belanghebbende zich redelijkerwijs gedrongen kon voelen tot het doen van uitgaven voor het levensonderhoud van zijn dochter, ondanks haar inkomen van € 5.924 in 2012.

Het Hof overwoog dat op grond van artikel 1:392 BW ouders verplicht zijn te voorzien in de kosten van verzorging en opvoeding van minderjarige kinderen, ongeacht de behoeftigheid van het kind. Het inkomen van de dochter was niet van dien aard dat van haar verwacht kon worden een bijdrage te leveren die de onderhoudsplicht van belanghebbende zou opheffen.

Daarom achtte het Hof de correctie van de Inspecteur ten onrechte en nam de uitgaven voor levensonderhoud van de dochter over het derde en vierde kwartaal 2012 in aanmerking tot een bedrag van € 830. Het Hof stelde het belastbare inkomen vast op € 33.691 en verklaarde het hoger beroep ongegrond.

Uitkomst: Het hoger beroep van de Inspecteur wordt ongegrond verklaard en het belastbare inkomen wordt vastgesteld op € 33.691.

Uitspraak

GERECHTSHOF ARNHEM - LEEUWARDEN

Afdeling belastingrecht

Locatie Arnhem

nummer 16/00062

uitspraakdatum:
14 juni 2016

Uitspraak van de tweede enkelvoudige belastingkamer

op het hoger beroep van

de
inspecteur van de
Belastingdienst/Kantoor Amsterdam (hierna: de Inspecteur)

tegen de uitspraak van de rechtbank Gelderland van 15 december 2015, nummer AWB 15/2556, in het geding tussen de Inspecteur en

[X] te
[Z] (hierna: belanghebbende)

1. Ontstaan en loop van het geding

1.1

Aan belanghebbende is voor het jaar 2012 een aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (IB/PVV) opgelegd naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 35.941. Aan belastingrente is daarbij een bedrag berekend van € 238.

1.2

Op het bezwaarschrift van belanghebbende heeft de Inspecteur bij uitspraak op bezwaar het belastbare inkomen uit werk en woning verminderd tot € 34.521 en de belastingrente dienovereenkomstig verminderd tot € 206.

1.3

Belanghebbende is tegen die uitspraak in beroep gekomen bij de rechtbank Gelderland (hierna: de Rechtbank). De Rechtbank heeft het beroep bij uitspraak van 15 december 2015 gegrond verklaard, de uitspraak van de Inspecteur vernietigd en de Inspecteur opgedragen om binnen acht weken met inachtneming van deze uitspraak opnieuw uitspraak op bezwaar te doen.

1.4

De Inspecteur heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld. Belanghebbende heeft een verweerschrift ingediend.

1.5

Tot de stukken van het geding behoren, naast de hiervoor vermelde stukken, het van de Rechtbank ontvangen dossier dat op deze zaak betrekking heeft alsmede alle stukken die nadien, al dan niet met bijlagen, door partijen in hoger beroep zijn overgelegd.

1.6

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 1 juni 2016 te Arnhem. Daarbij zijn verschenen en gehoord namens de Inspecteur [A] en mr. [B] .

1.7

De griffier van het Hof heeft belanghebbende op 13 april 2016 bij aangetekende brief gericht aan het laatstelijk bij het Hof bekend adres van belanghebbende ( [a-straat] 31, [Z] ) uitgenodigd ter zitting te verschijnen, doch belanghebbende is – zonder bericht – niet verschenen. Uit een door de griffier ingesteld onderzoek blijkt dat deze uitnodiging op 16 april 2016 door of namens belanghebbende op een locatie van PostNL is afgehaald en dat daarvoor is getekend. Belanghebbende is derhalve op een juiste wijze voor de zitting van het Hof uitgenodigd.

1.8

Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt dat aan deze uitspraak is gehecht.

2. De vaststaande feiten

2.1

Belanghebbende is gehuwd en heeft vier kinderen. Tot het huishouden van belanghebbende en zijn echtgenote behoorde in 2012 onder meer zijn dochter [C] (hierna: de dochter), geboren [in] 1995.

2.2

Belanghebbende had voor het eerste en tweede kwartaal van 2012 recht op kinderbijslag voor de dochter. Voor het derde en vierde kwartaal van 2012 was dat niet het geval omdat het inkomen van de dochter hoger was dan het vrijgelaten bedrag als bedoeld in artikel 7, vijfde lid, van de Algemene Kinderbijslagwet in samenhang met artikel 3 van het Besluit onderhoudsvoorwaarden kinderbijslag (tot 1 oktober 2012 € 1.240 per kwartaal, per 1 oktober 2012 € 1.266 per kwartaal).

2.3

De dochter heeft in 2012 een inkomen genoten van € 5.924.

2.4

Belanghebbende heeft aangifte IB/PVV 2012 gedaan naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 25.314.

2.5

De aanslag IB/PVV 2012 is opgelegd op 28 november 2014. Het belastbare inkomen uit werk en woning is daarbij in afwijking van de aangifte vastgesteld op € 35.941 (aangegeven bedrag van € 25.314 vermeerderd met correcties in verband met aftrekbare kosten eigen woning (€ 1.950), uitgaven voor levensonderhoud van kinderen (€ 5.625) en aftrekbare giften (€ 3.052)).

2.6

Na daartegen gemaakt bezwaar heeft de Inspecteur de aftrek wegens levensonderhoud van kinderen met betrekking tot zijn zoon [D] , geboren [in] 1991, voor het eerste en tweede kwartaal van 2012 alsnog in aanmerking genomen tot een bedrag van € 1.420. De aanslag IB/PVV 2012 is derhalve verminderd tot een aanslag berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 34.521 (€ 35.941 minus € 1.420).

3. Het geschil, de standpunten en conclusies van partijen

3.1

In geschil is of belanghebbende recht heeft op aftrek wegens uitgaven voor levensonderhoud van de dochter voor het derde en vierde kwartaal van 2012. Het geschil spitst zich toe op de vraag of belanghebbende zich redelijkerwijs gedrongen heeft kunnen voelen tot het doen van uitgaven voor het levensonderhoud van de dochter.

3.2

De Inspecteur beantwoordt deze vragen ontkennend. Belanghebbende beantwoordt deze vragen bevestigend.

3.3

Beide partijen hebben voor hun standpunt aangevoerd wat is vermeld in de van hen afkomstige stukken. Daaraan hebben zij ter zitting toegevoegd hetgeen is vermeld in het proces-verbaal van de zitting.

3.4

De Inspecteur concludeert tot vernietiging van de uitspraak van de Rechtbank, en tot ongegrondverklaring van het beroep.

3.5

Belanghebbende concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de Rechtbank.

4. Beoordeling van het geschil

4.1

Ingevolge artikel 6.1, tweede lid, onderdeel c, van de Wet Inkomstenbelasting 2001 (hierna: Wet IB 2001) in samenhang met artikel 6.13 Wet IB 2001 komt een belastingplichtige in aanmerking voor de persoonsgebonden aftrek van uitgaven voor levensonderhoud van kinderen die jonger zijn dan 21 jaar indien deze kinderen ten minste in belangrijk mate door de belastingplichtige worden onderhouden. Artikel 6.1, derde lid, van de Wet IB bepaalt dat deze uitgaven in aanmerking worden genomen voorzover de belastingplichtige zich redelijkerwijs gedrongen heeft kunnen voelen tot het doen van die uitgaven.

4.2

Op grond van artikel 2 van de Uitvoeringsregeling inkomstenbelasting 2001 (tekst 2012, hierna: de Uitvoeringsregeling) wordt een kind in belangrijke mate op kosten van de ouder onderhouden indien de kosten van het onderhoud van het kind ten minste € 408 per kwartaal beloopt.

4.3

In artikel 36, eerste lid, onderdeel c, van de Uitvoeringsregeling is bepaald dat de in artikel 6.15 van de Wet IB 2001 bedoelde uitgaven voor levensonderhoud van een kind, indien de kosten van dat onderhoud in belangrijke mate op de belastingplichtige drukken, in aanmerking worden genomen tot een bedrag van € 415 per kalenderkwartaal indien het kind 12 jaar of ouder doch jonger dan 18 jaar is.

4.4

Niet langer in geschil is dat de dochter in belangrijke mate door belanghebbende wordt onderhouden. Partijen verschillen van mening over de vraag of belanghebbende zich, gezien het inkomen van de dochter, redelijkerwijs gedrongen heeft kunnen voelen in het levensonderhoud van de dochter te voorzien.

4.5

Hieromtrent overweegt het Hof als volgt. Op grond van het bepaalde in artikel 1:392, tweede lid, van het Burgerlijk Wetboek zijn ouders verplicht te voorzien in de kosten van verzorging en opvoeding (levensonderhoud) van hun minderjarige kinderen. Deze verplichting geldt blijkens de wettekst ongeacht de behoeftigheid van de tot levensonderhoud gerechtigde. Naar het oordeel van het Hof is het inkomen van de (minderjarige) dochter niet van zodanige omvang dat van haar zou kunnen worden verlangd dat zij zelf een zodanige bijdrage zou moeten leveren aan de kosten van het levensonderhoud, dat belanghebbende zou zijn ontslagen van zijn plicht in belangrijke mate bij te dragen in deze kosten, laat staan dat hij zich niet langer daartoe gedrongen kon voelen.

4.6

Op grond van het voorgaande heeft de Inspecteur de uitgaven voor levensonderhoud van de dochter met betrekking tot het derde en vierde kwartaal van 2012 ten onrechte gecorrigeerd. Deze uitgaven worden op grond van artikel 6:15 van de Wet IB 2001 in samenhang met artikel 36 van de Uitvoeringsregeling in aanmerking genomen tot een bedrag van € 830 (2x € 415).

4.7

De Rechtbank heeft de zaak niet zelf afgedaan maar teruggewezen naar de Inspecteur omdat de Inspecteur bij de zitting van de Rechtbank niet duidelijk heeft kunnen maken welke correcties, naast de onderhavige aftrek wegens uitgaven voor levensonderhoud van de dochter, op de aanslag zijn toegepast. In hoger beroep heeft de Inspecteur alsnog een overzicht met correcties overgelegd. Belanghebbende heeft de overige correcties niet betwist zodat het Hof om redenen van proceseconomie de zaak zelf zal afdoen en het belastbare inkomen uit werk en woning zal vaststellen op € 33.691 (34.521 minus € 830).

Slotsom

Op grond van het vorenstaande is het hoger beroep ongegrond.

5. Proceskosten

Het Hof acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten.

6. Beslissing

Het Hof:

– vernietigt de uitspraak van de Rechtbank, behoudens de beslissing omtrent het griffierecht,

– verklaart het tegen de uitspraak van de Inspecteur ingestelde beroep gegrond,

– vernietigt de uitspraak van de Inspecteur,

– vermindert de aanslag tot een aanslag berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 33.691,

– vermindert de beschikking belastingrente dienovereenkomstig en

– bepaalt dat van de Inspecteur op het moment dat deze uitspraak onherroepelijk is komen vast te staan een griffierecht zal worden geheven van € 497.

Deze uitspraak is gedaan door mr. R.A.V. Boxem, raadsheer, in tegenwoordigheid van mr. E.D. Postema als griffier.

De beslissing is op 14 juni 2016 in het openbaar uitgesproken.

De griffier, Het lid van de enkelvoudige

belastingkamer,

(E.D. Postema) (R.A.V. Boxem)

Afschriften zijn aangetekend per post verzonden op 17 juni 2016

Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij

de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer),

Postbus 20303,

2500 EH Den Haag.

Daarbij moet het volgende in acht worden genomen:

1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;

2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:

a. de naam en het adres van de indiener;

b. de dagtekening;

c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;

d. de gronden van het beroep in cassatie.

Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.