ECLI:NL:GHARL:2016:8556

• Datum uitspraak: 25 oktober 2016
• Publicatiedatum: 25 oktober 2016
• Zaaknummer: 200.148.722/01
• Instantie: Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht
• Uitkomst: Ontslag van rechtsvervolging
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: O.E. Mulder; A.E.F. Hillen; J.H. Kuiper
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Ontslag van instantie in hoger beroep wegens WSNP-situatie en proceskostenbelang

In deze civiele zaak heeft het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden op 25 oktober 2016 uitspraak gedaan over een verzoek tot ontslag van instantie in hoger beroep. De procedure betreft een geschil tussen appellant en geïntimeerde waarbij de vorderingen van appellant in reconventie geschorst zijn vanwege de WSNP-status van geïntimeerde.

Appellant verzet zich tegen het ontslag van instantie omdat hij goede gronden heeft voor zijn vorderingen en vreest dat bij toewijzing geen heroverweging meer mogelijk is. Het hof overweegt dat ontslag van instantie niet automatisch moet worden toegewezen en dat afwijzing mogelijk is als dit strijdig is met een goede procesorde. In dit geval is de band tussen de vorderingen in conventie en reconventie niet zodanig verweven dat deze niet zonder noodzaak verbroken kan worden.

Het hof weegt het belang van appellant om zijn vorderingen te laten behandelen af tegen het belang van geïntimeerde om geen onnodige proceskosten te maken die mogelijk niet verhaald kunnen worden. Gezien de WSNP-situatie en het ontbreken van zekerheid voor proceskosten, prevaleert het belang van geïntimeerde. Het ontslag van instantie betekent niet dat appellant zijn verweer met verrekening verliest, aangezien de vorderingen nog in het kader van de schuldsanering worden afgewikkeld.

Het hof besluit daarom het verzoek tot ontslag van instantie toe te wijzen en ontslaat geïntimeerde van instantie ten aanzien van de vorderingen van appellant in reconventie. De beslissing over de proceskosten blijft in stand zoals bepaald in het tussenarrest van 19 juli 2016.

Uitkomst: Het gerechtshof verleent ontslag van instantie aan geïntimeerde voor de vorderingen in reconventie van appellant.

Uitspraak

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN

locatie Leeuwarden

afdeling civiel recht, handel

zaaknummer gerechtshof 200.148.722/01

(zaaknummer rechtbank Midden-Nederland 2129875 MC EXPL 13-6488)

arrest van 25 oktober 2016

in de zaak van

[appellant] ,

wonende te [woonplaats] ,

appellant,

in eerste aanleg: gedaagde in conventie en eiser in reconventie,

hierna:
[appellant] ,

advocaat: mr. J.J. Poppe, kantoorhoudend te Woerden,

tegen:

[geïntimeerde] ,

wonende te [woonplaats] ,

geïntimeerde,

in eerste aanleg: eiser in conventie en verweerder in reconventie,

hierna
: [geïntimeerde] ,

advocaat: mr. E.R. van Schaik, kantoorhoudende te Lelystad.

1. Het verdere verloop van het geding in hoger beroep

1.1

Het hof neemt de inhoud van het tussenarrest van 19 juli 2016 hier over.

1.2

Het verdere verloop blijkt uit:

- de akte uitlaten van [appellant] .

1.3

Vervolgens heeft het hof arrest bepaald op de stukken.

2. De nadere beoordeling

2.1

In het arrest van 19 juli 2016 is verstaan dat het geding op de voet van het bepaalde in artikel 313 Fw. jo. art. 29 FW is geschorst voor zover het betreft de door [geïntimeerde] jegens [appellant] (in conventie) ingestelde vorderingen. Verder is de zaak verwezen naar de rolzitting teneinde [appellant] in de gelegenheid te stellen zich uit laten over het verzoek van [geïntimeerde] om ontslag van instantie ten aanzien van de door [appellant] (in reconventie) jegens [geïntimeerde] ingestelde vorderingen.

2.2

In zijn akte uitlaten heeft [appellant] zich op het standpunt gesteld dat het verzoek van [geïntimeerde] om verval van instantie [hof verstaat: verzoek om ontslag van instantie] niet gehonoreerd dient te worden.
[appellant] heeft aangevoerd dat wanneer het ontslag van instantie ten aanzien van de door hem ingestelde vorderingen zou worden toegewezen, terzake die vorderingen geen heroverweging meer zal kunnen plaatsvinden. Voor [appellant] is dat onaanvaardbaar omdat hij voor zijn vorderingen goede gronden heeft aangevoerd en ook sprake is van een substantieel bedrag, dat het bedrag van de vordering van [geïntimeerde] op hem overstijgt.

2.3

Het hof stelt voorop dat art. 27 lid 2 Fw niet dwingt tot toewijzing van een verzoek tot verlening van ontslag van instantie en dat de rechter onder omstandigheden het verzoek mag afwijzen. Voor zodanige afwijzing zal in ieder geval reden zijn indien toewijzing van het verzoek in strijd zou komen met de eisen van een goede procesorde. Hiervan kan sprake zijn indien de vorderingen in conventie en in reconventie zodanig zijn verweven dat de band tussen beide vorderingen niet zonder noodzaak verbroken dient te worden.
Verder dient bij de beoordeling van een verzoek tot ontslag van de instantie het belang van de verweerder dat hij bij voortzetting van de procedure de proceskosten niet op de eiser zal kunnen verhalen indien hij in het gelijk zou worden gesteld, te worden afgewogen tegen het belang van de eiser bij het verkrijgen van een beslissing in hoger beroep op het materiële geschil zoals dat door de door hem ingestelde vordering aan de rechter is voorgelegd, en (in hoger beroep) bij het voorkomen dat het vonnis in eerste aanleg, waarbij zijn vordering is afgewezen, in kracht van gewijsde gaat (vgl. HR 7 september 2007, NJ 2007/577; HR 23 september 2005, NJ 2005/488 en HR 11 januari 2002, NJ 2003/311).

2.4

Het hof is het vorenstaande in aanmerking nemend en de wederzijdse belangen van partijen afwegend niet van oordeel dat zich de situatie voordoet dat het verlenen van ontslag van instantie in strijd komt met beginselen van een goede procesorde, noch dat zich enige andere reden voordoet om het verzochte ontslag af te wijzen.

2.5

Het hof overweegt in dat verband dat [appellant] aan zijn vorderingen weliswaar grotendeels hetzelfde ten grondslag heeft gelegd als aan zijn verweer tegen de vorderingen van [geïntimeerde] –namelijk dat [geïntimeerde] heeft verzwegen dat een vorig café van hem op last van de burgemeester voor de duur van drie maanden gesloten is geweest en dat het [geïntimeerde] daarom op voorhand duidelijk was dat de verhuurder nimmer aan een indeplaatsstelling zou meewerken-, maar dat daarmee de band tussen de vorderingen in conventie en in reconventie nog niet zodanig is dat het toewijzen van het verzoek om ontslag van instantie strijdig zou zijn met een goede procesorde. Daarbij overweegt het hof dat een ontslag van instantie nog niet met zich brengt dat [appellant] zijn beroep op verrekening als verweer tegen de vorderingen van [geïntimeerde] verliest, nu de vordering van [geïntimeerde] op [appellant] nog zal moeten worden afgewikkeld in het kader van de schuldsanering.

2.6

Voorts heeft [geïntimeerde] gemotiveerd verweer gevoerd tegen de vorderingen van [appellant] en is het hof niet van oordeel dat de vorderingen van [appellant] aanstonds toewijsbaar zijn. Voor zover zijn vorderingen al (gedeeltelijk) toewijsbaar zouden zijn, zullen daarvoor naar verwachting eerst nadere proceshandelingen moeten worden verricht, zoals een aktenwisseling en/of (getuigen)bewijslevering.

Nu [appellant] geen zekerheid heeft aangeboden voor de voldoening van de proceskosten die daaraan verbonden zullen zijn, dient het belang van [geïntimeerde] om in deze procedure geen (verdere) kosten te hoeven maken waarvoor geen verhaal zal blijken te zijn, te prevaleren.

2.7

De beslissing over de kosten van de procedure valt onder de bij tussenarrest van

19 juli 2016 uitgesproken schorsing, zodat het hof daarover geen nadere beslissing zal geven.
3. De beslissing

Het hof, recht doende in hoger beroep:

- ontslaat [geïntimeerde] van instantie ten aanzien van de door [appellant] (in reconventie) jegens [geïntimeerde] ingestelde vorderingen.

Dit arrest is gewezen door mr. O.E. Mulder, mr. A.E.F. Hillen en mr. J.H. Kuiper, en is door de rolraadsheer in tegenwoordigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op dinsdag

25 oktober 2016.