Uitspraak
1.primair:
1.subsidiair:
1.primair:hij op 29 september 2012 te [plaats 1] , tezamen en in vereniging met anderen, telkens met Slachtoffer 1, geboren op [geboortedatum] , die toen de leeftijd van twaalf jaren nog niet had bereikt, handelingen heeft gepleegd, die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van Slachtoffer 1, immers hebben verdachte en zijn mededaders toen en daar
'Het risico op herhaling van de hem ten laste gelegde feiten is op basis van de thans beschikbare informatie groot. (..) De belangrijkste risicofactor is de parafiele stoornis met een preoccupatie met seks met kinderen in combinatie met zijn persoonlijkheidsstoornis. (…) Zonder behandeling blijven de risicofactoren onveranderd. Een behandeling is noodzakelijk om de kans op herhaling zoals de hem ten laste gelegde feiten binnen aanvaardbare grenzen te krijgen.'
'De hulpverleners geschiedenis maakt duidelijk dat een ambulante behandeling weinig heeft opgeleverd. Hij heeft de ambulante behandelaars voor het lapje gehouden en was tijdens zijn behandeling (dus in zijn proeftijd) reeds teruggevallen in het kijken naar kinderporno. Bij toeval wist hij in 2006 te ontkomen aan een vervolging omdat hij tijdens de relatie met [naam] zijn kinderpornobestanden had gewist. Indien het tenlastegelegde wordt bewezen, neemt de frequentie en de ernst van het delict-gedrag toe (meer agressief getint, van hands off naar hands on). Ook heeft hij de eerdere rapporteurs voor het lapje gehouden door eerst wel aan te geven dat hij pedofiel was en later deze bekentenis weer in te trekken. Onderzoeker komt dan ook tot de conclusie dat een ambulante behandeling niet volstaat. Onderzoeker adviseert onderzochte dan ook om een klinische behandeling op te leggen. Om te voorkomen dat onderzochte zich kan onttrekken aan de behandeling adviseert onderzoeker deze behandeling te laten plaatsvinden in het kader van TBS maatregel. De kans op een recidive en de kans op een escalatie in frequentie en ernst is groot. Gezien de combinatie van zijn pedofiele stoornis in combinatie met zijn persoonlijkheidsstoornis met zijn neiging tot het hebben van een dubbele agenda is het moeilijker om de rigide patronen te doorbreken. Onderzochte zegt in het huidige onderzoek open kaart gespeeld te hebben. Hij is begonnen met een behandeling waarin hij laat blijken dat hij verantwoordelijkheid wil nemen voor zijn delicten. Gedacht zou kunnen worden dat hij opnieuw een dubbele agenda heeft en een façade ophoudt om een TBS met dwang te voorkomen. Gedacht kan worden dat onderzochte daadwerkelijk zijn delict-gedrag wil aanpakken waarbij hij tegelijkertijd oog heeft voor risico's om terug te vallen. Hoe dan ook, een behandeling in een langdurig controlerend traject is van belang.'
'Wanneer het hem ten laste gelegde wordt besproken legt hij enerzijds een redelijke mate van probleembesef aan de dag, maar tegelijkertijd valt een zekere neiging op om zijn gedrag te normaliseren en te rechtvaardigen. Hieromtrent legt hij ook maar beperkt empathisch vermogen aan de dag; hij laat zich aanvankelijk uit in termen dat [slachtoffer 1] . zich niet angstig toonde, al 'gewend' was aan seksueel contact met [slachtoffer 2] , et cetera. Pas later in de gesprekken stelt hij dit enigszins bij, waardoor het een en ander als weinig doorleefd en vooral als nogal sociaal wenselijk op onderzoeker overkomt.'
'Betrokkene zegt open te staan voor hulpverlening. Hij geeft blijk van een redelijke mate van probleembesef, maar zijn zelfinzicht komt op onderzoekers nog als beperkt naar voren.'
: 'Ik deed dat voor de rechter, dat staat goed als je dan al in behandeling bent'.Ook relateert Van Os dat verdachte hem heeft verteld dat hij tijdens de behandeling heeft ontkend pedofiel te zijn, dat hij bovendien weer naar kinderporno keek èn dit geheim hield voor iedereen, inclusief zijn behandelaars. Ter zitting van het hof heeft verdachte bevestigd dat hij ten tijde van de behandeling zich al weer met kinderporno bezighield hetgeen met een relatief kortdurende onderbreking gedurende de tijd dat verdachte en relatie onderhield, tot aan zijn vrijheidsbeneming in deze strafzaak zeer lang heeft voortgeduurd.
gevangenisstrafvoor de duur van
5 (vijf) jaren.
ter beschikking wordt gestelden beveelt dat de ter beschikking gestelde van overheidswege zal worden verpleegd.