Uitspraak
GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
zittingsplaats Leeuwarden
Zaaknummer
: Wahv 200.292.906/01
CJIB-nummer
: 231083060
Uitspraak d.d.
: 14 februari 2022
Arrestop het hoger beroep inzake de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank Limburg van 22 januari 2021, betreffende
[de betrokkene] (hierna: de betrokkene),
wonende te [woonplaats] .
De gemachtigde van de betrokkene is mr. C.M.J.E.P. Meerts, kantoorhoudende te Beegden.
De beslissing van de kantonrechter
De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de beslissing van de officier van justitie ongegrond verklaard en het verzoek om een proceskostenvergoeding afgewezen.
Het verloop van de procedure
De gemachtigde van de betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de kantonrechter. Er is gevraagd om een proceskostenvergoeding.
De advocaat-generaal heeft de gelegenheid gekregen een verweerschrift in te dienen. Van die gelegenheid is geen gebruik gemaakt.
De beoordeling
1. Aan de betrokkene is bij inleidende beschikking een sanctie opgelegd van € 140,- voor: “niet de rijbaan gebruiken door te rijden over het trottoir, voetpad, (brom)fietspad of ruiterpad”. Deze gedraging zou zijn verricht op 9 januari 2020 om 12:45 uur op de Pepinusbrug in Echt met het voertuig met het kenteken [kenteken] .
2. De gemachtigde voert aan dat de betrokkene in het bezit is van een politieperskaart. Op het moment van de gedraging was er een ongeluk gebeurd op de Pepinusbrug. De betrokkene was ter plaatse om beelden te maken voor [naam1] . Om de weg niet te blokkeren, de hulpdiensten niet te hinderen en om voldoende afstand te houden van de plaats van het ongeluk is de betrokkene een stukje over het fietspad gereden om zijn voertuig in de berm te kunnen parkeren. De politieperskaart verschaft journalisten toegang tot een door de politie afgesloten plaats. De journalist dient de hulpdiensten daarbij zo min mogelijk te hinderen. Hieraan heeft de betrokkene zich gehouden. De ambtenaar had derhalve geen beschikking mogen opleggen. De gemachtigde verwijst naar een uitspraak van de kantonrechter van 27 november 2017 (ECLI:NL:RBDHA:2017:116742). De gemachtigde voert daarnaast aan dat, zo begrijpt het hof althans, de locatie met lint door de politie was afgesloten voor publiek en derhalve geen openbare weg meer vormde waar overtredingen als de onderhavige niet meer kunnen worden gepleegd althans niet meer zo kunnen worden aangemerkt.
3. De gegevens waarop de ambtenaar zich bij de oplegging van de sanctie heeft gebaseerd, zijn opgenomen in het zaakoverzicht. Dit zaakoverzicht bevat de informatie die in de inleidende beschikking is vermeld en daarnaast onder meer de volgende gegevens:
“Gedragingsgegevens: Ik zag dat het voertuig reed op een middels bord G11 RVV 1990 aangeduid weggedeelte dat is bestemd voor het verkeer van fietsers, zijnde fietspad.
Overtreden artikel: artikel Pro 10 lid 1 RVV 1990
Soort weg: een weg, zijnde een voor het openbaar verkeer openstaande weg. (…)”
4. Dat als gevolg van een ongeval de weg tijdelijk door de politie is afgezet, brengt, anders dan de gemachtigde kennelijk meent, niet mee dat het weggedeelte niet meer als openbare weg in de zin van de Wegenverkeerswet 1994 kan worden aangemerkt. Deze grond treft aldus geen doel.
5. De onderhavige gedraging betreft een overtreding van artikel 10, eerste lid, van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (hierna: RVV 1990). Hierin is bepaald, voor zover hier van belang, dat bestuurders van motorvoertuigen de rijbaan gebruiken en dat zij voor het parkeren van hun voertuig tevens andere weggedeelten mogen gebruiken, behalve het trottoir, het voetpad, het fietspad, het fiets/bromfietspad of het ruiterpad. Artikel 87 van Pro het RVV 1990 bepaalt dat door het bevoegd gezag ontheffing kan worden verleend van, onder meer, artikel 10 van Pro het RVV 1990.
6. Uit artikel 10, eerste lid, van het RVV 1990 volgt dat met een motorvoertuig geen gebruik mag worden gemaakt van het fietspad en het fiets/bromfietspad. De opvatting dat het gebruik van het fietspad onder de gegeven omstandigheden was toegestaan, vindt geen steun in het recht. Aan de betrokkene is geen ontheffing verleend van artikel 10 van Pro het RVV 1990 op de voet van artikel 87 van Pro het RVV 1990. De politieperskaart verleent, zo volgt uit het “Reglement met betrekking tot de Landelijke Politieperskaart” die te vinden is op de website van de Nederlandse Vereniging van Journalisten, de betrokkene enkel toegang tot (bepaalde) plaatsen en/of gebieden die voor het publiek niet toegankelijk zijn om zijn werk als journalist te kunnen uitvoeren. Dit houdt niet in dat hij de verkeersregels niet hoeft na te leven en hij met zijn voertuig zonder meer de regels mag en kan negeren. Dat een kantonrechter in een andere zaak heeft besloten de inleidende beschikking waarbij een administratieve sanctie is opgelegd te vernietigen, brengt op zichzelf niet mee dat dit ook in deze zaak dient te gebeuren. Het hof is niet gebonden aan een (andersluidende) uitspraak van een kantonrechter, nog daargelaten dat niet duidelijk is wat de specifieke feiten en omstandigheden in die zaak waren. Dat de gedraging is verricht, staat dan ook vast. Of de betrokkene zich desondanks aan de voorwaarden van de politieperskaart heeft gehouden door de hulpdiensten niet te hinderen, maakt dat niet anders.
7. Het voorgaande betekent dat de kantonrechter juist heeft beslist door het beroep ongegrond te verklaren. Die beslissing zal dan ook worden bevestigd en aanleiding tot het toekennen van een proceskostenvergoeding is er niet.
De beslissing
Het gerechtshof:
bevestigt de beslissing van de kantonrechter;
wijst het verzoek om vergoeding van proceskosten af.
Dit arrest is gewezen door mr. Wijma, in tegenwoordigheid van mr. Pranger als griffier, en op een openbare zitting uitgesproken.