Uitspraak
GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
zittingsplaats Leeuwarden
Zaaknummer
: Wahv 200.356.701/01
CJIB-nummer
: 262063269
Uitspraak d.d.
: 24 februari 2026
Arrestop het hoger beroep inzake de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank Amsterdam van 8 mei 2025, betreffende
[de betrokkene] (hierna: de betrokkene),
wonende te [woonplaats] .
De gemachtigde van de betrokkene is M.J.M. Bergers, kantoorhoudende te Maastricht.
De beslissing van de kantonrechter
De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de beslissing van de officier van justitie ongegrond verklaard en het verzoek om een proceskostenvergoeding afgewezen.
Het verloop van de procedure
De gemachtigde van de betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de kantonrechter. Er is gevraagd om een proceskostenvergoeding.
De advocaat-generaal heeft een verweerschrift ingediend.
De gemachtigde van de betrokkene heeft de gelegenheid gekregen het beroep schriftelijk nader toe te lichten. Van die gelegenheid is geen gebruik gemaakt.
De beoordeling
1. Aan de betrokkene is bij inleidende beschikking een sanctie opgelegd van € 380,- voor:
“als bestuurder tijdens het rijden een mobiel elektronisch apparaat vasthouden”. Deze gedraging zou zijn verricht op 1 november 2023 om 10:52 uur op de Ringweg-Zuid (A10) in Amsterdam met het voertuig met het kenteken [kenteken] .
2. De gemachtigde van de betrokkene voert aan dat de betrokkene de gedraging niet heeft verricht. De betrokkene zat samen met een collega in de auto en gaf hem een visitekaartje vanuit zijn portemonnee. Al vanaf de procedure in administratief beroep heeft de betrokkene dit aangevoerd. Daarnaast heeft de gemachtigde namens de betrokkene een verklaring van de bijrijder en een foto van de portemonnee overgelegd. Naar de mening van de gemachtigde is er voldoende reden om te twijfelen aan de niet ambtsedige verklaring van de ambtenaar. Daarbij merkt de gemachtigde op dat bij de staandehouding is verzocht om de telefoon te laten zien en dat de ambtenaar achteraf heeft genoteerd dat hij zag dat de betrokkene een iPhone vasthield. Als de betrokkene de mobiele telefoon niet had laten zien, dan had de ambtenaar niet geweten welk merk mobiele telefoon het betrof. Ook lijkt het erop dat de ambtenaar enkel een steekwoord in een standaardtekst heeft ingevuld. Daar waar “iPhone” is ingevuld had de ambtenaar “portemonnee” moeten invullen. Verder blijkt uit het hele dossier niet dat het een mobiel elektronisch apparaat betrof en niet iets anders.
3. De verweten gedraging betreft een overtreding van artikel 61a van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (RVV 1990) en luidt als volgt:
“Het is degene die een voertuig bestuurt verboden tijdens het rijden een mobiel elektronisch apparaat dat gebruikt kan worden voor communicatie en informatieverwerking vast te houden. Onder een mobiel elektronisch apparaat wordt in elk geval verstaan een mobiele telefoon, een tabletcomputer of een mediaspeler.”
4. Een daartoe aangewezen ambtenaar kan op grond van artikel 3, tweede lid, van de Wahv een administratieve sanctie opleggen voor een gedraging die door deze ambtenaar zelf of op geautomatiseerde wijze is vastgesteld. Dat de gedraging is verricht, moet voldoende blijken uit de beschikbare gegevens. Of van de juistheid van deze gegevens kan worden uitgegaan, is ervan afhankelijk of de betrokkene argumenten heeft aangevoerd die leiden tot twijfel aan de juistheid van (delen van) die gegevens dan wel het dossier daar aanleiding toe geeft.
5. De gegevens waarop de ambtenaar zich bij de oplegging van de sanctie heeft gebaseerd, zijn opgenomen in het zaakoverzicht. Dit zaakoverzicht bevat de informatie die in de inleidende beschikking is vermeld en daarnaast onder meer de volgende gegevens:
“Ik zag dat de bestuurder tijdens het rijden een iPhone met de rechterhand vasthield. Ik zag namelijk dat ik zag de bestuurder met een iPhone in zijn rechterhand. Bij de staandehouding zag ik dat het een iPhone betrof die ik herkende als het apparaat dat de bestuurder rijdend heeft vastgehouden. (…)
Verklaring betrokkene: verdachte/betrokkene gaf geen verklaring. Omschrijving door de verbalisant: nee hoeft niet..”
6. In administratief beroep en in beroep bij de kantonrechter heeft de gemachtigde een foto van de pasjeshouder en een verklaring van de bijrijder overgelegd. De bijrijder verklaart onder meer dat de betrokkene zijn telefoon niet heeft vastgehouden tijdens het rijden, maar dat hij en de betrokkene laat voor een afspraak waren en de betrokkene een visitekaartje uit zijn pasjeshouder haalde en deze vervolgens aan de bijrijder overhandigde zodat de bijrijder contact kon opnemen met de contactpersoon van hun afspraak. Tevens verklaart de bijrijder dat tijdens de staandehouding de ambtenaar aan de betrokkene vroeg, terwijl de ambtenaar het proces-verbaal opmaakte, of hij zijn telefoon mocht zien, waarna de betrokkene naar zijn voertuig liep om de telefoon te pakken. Na het tonen van het toestel reageerde de ambtenaar: “ah oké, een iPhone dus.”
7. Op grond van hetgeen de gemachtigde namens de betrokkene heeft aangevoerd, is bij het hof gerede twijfel ontstaan of de gedraging is verricht. Nu namens de betrokkene vanaf de procedure bij de officier van justitie hetzelfde is aangevoerd en de gemachtigde namens de betrokkene een foto van de pasjeshouder en een verklaring van de bijrijder heeft overgelegd, had het op de weg van de officier van justitie en de advocaatgeneraal gelegen om een aanvullend proces-verbaal bij de betrokken ambtenaar op te vragen. Dat is niet gebeurd. Het hof is van oordeel dat dit ertoe leidt dat de gedraging niet kan worden vastgesteld. Het hof zal de inleidende beschikking dan ook vernietigen.
8. De proceskosten komen voor vergoeding in aanmerking. Aan het indienen van het administratief beroepschrift, het beroepschrift in de procedure bij de kantonrechter en het hoger beroepschrift dienen in totaal drie punten te worden toegekend. Het hof zal, met toepassing van artikel 2, derde lid, van het Besluit proceskosten bestuursrecht, voor het telefonisch horen in administratief beroep een half punt toekennen. De waarde per punt bedraagt voor het administratief beroep € 666,- en voor het (hoger) beroep € 934,-. Gelet op de aard van de zaak wordt de wegingsfactor 0,5 (gewicht van de zaak = licht) toegepast. Omdat de beslissing van de officier van justitie en de beslissing van de kantonrechter na 31 december 2023 zijn bekendgemaakt, wordt het bedrag van de in de procedure bij de kantonrechter en in hoger beroep gemaakte kosten op grond van artikel 13a, tweede lid, aanhef en onder a, van de Wahv vermenigvuldigd met factor 0,25. Aldus zal het hof de advocaat-generaal veroordelen in de kosten tot een bedrag van € 733,- (= (1,5 x € 666,- x 0,5) + (1 x € 934,- x 0,5 x 0,25) + (1 x € 934,- x 0,5 x 0,25)).
9. Het voorgaande leidt tot de navolgende beslissing.
De beslissing
Het gerechtshof:
vernietigt de beslissing van de kantonrechter;
verklaart het beroep tegen de beslissing van de officier van justitie gegrond en vernietigt die beslissing;
verklaart het beroep tegen de inleidende beschikking gegrond;
vernietigt de beschikking waarbij onder voormeld CJIB-nummer de administratieve sanctie is opgelegd;
bepaalt dat hetgeen door de betrokkene op de voet van artikel 11 van Pro de Wahv tot zekerheid is gesteld door de advocaat-generaal wordt gerestitueerd;
veroordeelt de advocaat-generaal tot het vergoeden van de proceskosten van de betrokkene tot een bedrag van € 733,-.
Dit arrest is gewezen door mr. Wijma, in tegenwoordigheid van mr. Postma als griffier, en op een openbare zitting uitgesproken.