ECLI:NL:GHARN:1999:AE9570

• Datum uitspraak: 28 januari 1999
• Publicatiedatum: 4 april 2013
• Zaaknummer: 99/016
• Instantie: Gerechtshof Arnhem
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht; Insolventierecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: Van der Weij; Houtman; Smeeïng-Van Hees
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing verzoek schuldsaneringsregeling wegens gebrek aan goede trouw

Appellante X exploiteerde van 1995 tot maart/april 1997 een privé-huis te Dordrecht en had aanzienlijke inkomsten variërend van 300 tot 1.000 gulden per dag. Tijdens deze periode bouwde zij een substantiële schuldenlast op.

Het hof oordeelt dat X zich bewust had moeten zijn van de oplopende schulden en dat zij geen of onvoldoende maatregelen heeft genomen om te voorkomen dat schulden onbetaald bleven. Dit leidt tot de conclusie dat zij niet te goeder trouw handelde met betrekking tot het onbetaald laten van schulden.

Daarom wordt het verzoek tot toepassing van een schuldsaneringsregeling afgewezen en het vonnis van de rechtbank Arnhem van 4 januari 1999 bekrachtigd. Het hoger beroep wordt verworpen.

Uitkomst: Het hof wijst het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling af wegens gebrek aan goede trouw en bekrachtigt het vonnis van de rechtbank.

Uitspraak

Gerechtshof te Arnhem

Eerste civiele kamer

Arrest

in de zaak van:

X

wonende te Y

appellante,

procureur: mr R.E.F. Bergwerf Bok.

1 Het geding in eerste aanleg

Het hof verwijst naar het vonnis van de rechtbank te Arnhem van 4 januari 1999, dat in fotokopie aan dit arrest is gehecht.

2. Het geding in hoger beroep

2.1

Bij beroepschrift, ingekomen ter griffie van het hof op 12 januari 1999, is appellante (hierna te noemen: X. in hoger beroep gekomen van voormeld vonnis, waarbij haar verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling is afgewezen.

2.2

Bij voormeld beroepschrift heeft zij het hof verzocht het vonnis waarvan beroep te vernietigen, en opnieuw rechtdoende, het verzoek tot toepassing van een definitieve, althans voorlopige, schuldsaneringsregeling alsnog uit te spreken, althans een zodanige beslissing te nemen als het hof in goede justitie vermeent te behoren.

2.3

Het hof heeft kennisgenomen van de overige stukken.

2.4

De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 28 januari 1999, waarbij X. is verschenen, bijgestaan door haar procureur.

3 De motivering van de beslissing in hoger beroep

3.1

Het hoger beroep is tijdig ingesteld.

3.2

Van 1995 tot maart/april 1997 heeft X. te Dordrecht een privé-huis geëxploiteerd. Volgens haar verklaring ter zitting bedroegen haar inkomsten in genoemde periode f 300,-- tot f 1.000,-- per dag. Vast is komen te staan dat een aanzienlijk deel van haar schuldenlast ontstaan is in deze periode van bedrijfsvoering.

3.3

Naar het oordeel van het hof had X. zich gedurende haar bedrijfsvoering moeten realiseren dat zij een substantiële schuldenlast aan het opbouwen was. Nu zij in genoemde periode aanzienlijke inkomsten genoot uit haar bedrijf en zij desondanks geen of onvoldoende maatregelen heeft genomen om te voorkomen dat schulden onbetaald zouden blijven, is aannemelijk dat X. ten aanzien van het onbetaald laten van schulden niet te goeder trouw is geweest.

3.4

Het hof acht het verzoek tot toepassing van een schuldsaneringsregeling niet toewijsbaar. Het hoger beroep treft geen doel. Het bestreden vonnis zal worden bekrachtigd.

4 De beslissing

Het hof, rechtdoende in hoger beroep:

bekrachtigt het vonnis van de rechtbank te Arnhem van 4 januari 1999.

Dit arrest is gewezen door mrs Van der Weij, Houtman en Smeeïng-Van Hees en in tegenwoordigheid van de griffier uitgesproken ter openbare terechtzitting van 28 januari 1999.