Uitspraak
TBS [nummer]
Beslissing d.d. 9 augustus 2011
De kamer van het hof als bedoeld in artikel 67 van Pro de Wet op de rechterlijke organisatie heeft te beslissen op het beroep van
[naam terbeschikkinggestelde],
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum],
verblijvende in [kliniek].
Het beroep is ingesteld tegen de beslissing van de rechtbank Haarlem van 30 maart 2011, houdende verlenging van de terbeschikkingstelling met een termijn van twee jaar.
Het hof heeft gelet op de stukken, waaronder:
- het proces-verbaal van het onderzoek in eerste aanleg;
- de beslissing waarvan beroep;
- de akte van beroep van de terbeschikkinggestelde d.d. 13 april 2011;
- de aanvullende informatie van [kliniek] van 7 juli 2011 en 14 juli 2011 met als bijlage de wettelijke aantekeningen van 15 december 2010 tot en met 9 juli 2011;
- een faxbericht van de raadsman van 25 juli 2011, met bijlagen;
- een drietal stukken, op 26 juli 2011 gefaxt door de raadsman, te weten een pro justitia rapportage van 20 augustus 2009, opgemaakt door [naam], psychiater en een tweetal brieven van de Dienst Justitiële Inrichtingen van 9 juni 2010 en 26 augustus 2009 met bijlagen.
Het hof heeft ter zitting van 26 juli 2011 gehoord de terbeschikkinggestelde, bijgestaan
door zijn raadsman mr. R. Hörchner, advocaat te Breda, en de advocaat-generaal, mr G.J. de Haas.
Overwegingen:
Het standpunt van het openbaar ministerie
Het indexdelict is ernstig en er is thans nog steeds sprake van een hoog delictgevaar. In relatie tot de ernst van het indexdelict is de duur van de terbeschikkingstelling nog niet disproportioneel. Zowel de onafhankelijke deskundigen als de kliniek komen tot de conclusie dat er met twee jaar moet worden verlengd. Bovendien zit de terbeschikkinggestelde nog niet zo lang in FPC De Rooyse Wissel. Hij moet nog in de nieuwe behandelsetting passen en groeien. De beslissing van de rechtbank dient te worden bevestigd.
Het standpunt van de terbeschikkinggestelde en zijn raadsman
De terbeschikkinggestelde heeft in het verleden ontuchtige handelingen gepleegd. Daarbij was echter nooit sprake van geweld of verkrachting. Thans zit de terbeschikkinggestelde al meer dan tien jaar vast. Er is mogelijk sprake van disproportionaliteit.
Behandeling heeft geen zin meer. Resocialisatie kan op een zorgvuldige manier plaatsvinden onder de paraplu van een voorwaardelijke beëindiging van de verpleging van overheidswege. Verzocht wordt daarom de behandeling van de zaak aan te houden om de reclassering een maatregelrapportage op te laten maken.
Het oordeel van het hof
Het verzoek tot aanhouding om een maatregelrapport te laten opmaken omtrent de voorwaarden voor voorwaardelijke beëindiging van de verpleging van overheidswege wordt afgewezen, omdat het daarvoor nog te vroeg is. Het traject dat is ingezet moet naar het oordeel van het hof worden voortgezet. Dit traject is overigens overeenkomstig het advies van de Landelijke Adviescommissie Plaatsing Longstay van 27 mei 2010.
De terbeschikkingstelling van betrokkene is ingegaan op 20 maart 2005 en loopt dus thans meer dan zes jaren. Dit tijdsverloop in relatie tot de ernst van het delict waarvoor de terbeschikkingstelling is opgelegd (feitelijke aanranding van de eerbaarheid met een elfjarig meisje) moet mede in aanmerking worden genomen bij de verlengingsbeslissing.
Het tijdsverloop moet niet alleen worden beschouwd in het perspectief van de ernst van het delict, maar tevens in aanmerking moeten worden genomen de aard van de stoornis en het actuele recidivegevaar. Nu uit het verlengingsadvies van de kliniek van 25 januari 2011, de aanvullende informatie van de kliniek van 7 juli 2011 en de rapportages van de onafhankelijke deskundigen van 5 en 18 januari 2011 blijkt van een (hoog) delictgevaar, er nog steeds sprake is van een stoornis (pedofilie en een antisociale persoonlijkheidsstoornis), en de terbeschikkinggestelde in het verleden vaker voor een soortgelijk feit met justitie in aanraking is geweest en daar bovendien ook voor is veroordeeld, is het hof van oordeel dat van disproportionaliteit thans geenszins sprake is. Een verlenging van de terbeschikkingstelling is derhalve aangewezen.
Het hof is van oordeel dat de rechtbank terecht en op goede gronden heeft beslist de terbeschikkingstelling te verlengen met een termijn van twee jaar. Daarom zal de beslissing waarvan beroep met overneming van die gronden worden bevestigd.
Beslissing
Het hof:
Wijst af het verzoek tot aanhouding.
Bevestigt de beslissing van de rechtbank Haarlem van 30 maart 2011 met betrekking tot de terbeschikkinggestelde [naam].
Aldus gedaan door
mr Y.A.J.M. van Kuijck als voorzitter,
mr E. van der Herberg en mr C. Caminada als raadsheren,
en drs. J. Boon en drs. E. Harmsen als raden,
in tegenwoordigheid van mr G.J.B. van Weegen als griffier,
en op 9 augustus 2011 in het openbaar uitgesproken.
De raden zijn buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.