ECLI:NL:GHDHA:2016:2793

Gerechtshof Den Haag

Datum uitspraak
10 augustus 2016
Publicatiedatum
26 september 2016
Zaaknummer
22-000250-14
Instantie
Gerechtshof Den Haag
Type
Uitspraak
Rechtsgebied
Strafrecht
Uitkomst
Afwijzend
Procedures
  • Beschikking
Rechters
Vindplaatsen
  • Rechtspraak.nl
Aangehaalde wetgeving Pro
Art. 89 SvArt. 90 Sv
AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing verzoek schadevergoeding voor onterecht voorarrest ondanks vrijspraak

De zaak betreft een verzoek tot schadevergoeding door een verdachte die onterecht in voorarrest heeft gezeten. Het gerechtshof Den Haag vernietigde eerder het vonnis en sprak de verdachte vrij van de ten laste gelegde feiten. Het verzoek tot vergoeding van de geleden schade door het voorarrest werd vervolgens ingediend.

Het hof heeft vastgesteld dat ondanks de vrijspraak er sterke aanwijzingen waren dat de verdachte betrokken was bij andere strafbare feiten die niet ten laste waren gelegd. Dit leidde tot het oordeel dat er geen gronden van billijkheid aanwezig zijn voor het toekennen van schadevergoeding.

De mogelijke minderjarigheid van de verdachte ten tijde van de feiten, hoewel niet vastgesteld, werd niet als reden gezien om anders te beslissen. Het verzoek tot schadevergoeding werd daarom afgewezen.

De beschikking werd op 10 augustus 2016 in het openbaar uitgesproken door de meervoudige raadkamer van het gerechtshof Den Haag.

Uitkomst: Het verzoek tot schadevergoeding voor het ondergane voorarrest wordt afgewezen wegens het ontbreken van billijkheidsgronden.

Uitspraak

Datum uitspraak: 10 augustus 2016
Rolnummer: 22-000250-14

GERECHTSHOF DEN HAAG

meervoudige raadkamer

BESCHIKKING

gewezen naar aanleiding van een ter griffie van dit gerechtshof ingekomen verzoekschrift, op grond van artikel 89 van Pro het Wetboek van Strafvordering ingediend namens:

[verzoeker],

geboren te [geboorteplaats] Somalië op [geboortejaar] 1997,
in deze zaak woonplaats kiezende ten kantore van zijn advocaat, mr. F.P. Holthuis aan de Abraham Patrasstraat 5 te Den Haag.
Procesgang
Dit gerechtshof heeft bij arrest van 2 april 2015 met bovengenoemd rolnummer het vonnis van de meervoudige kamer in de rechtbank Rotterdam van 10 januari 2014 in de strafzaak tegen de verzoeker, vernietigd en de verdachte van het hem ten laste gelegde vrijgesproken.
Dit arrest is inmiddels onherroepelijk geworden.
Namens de verzoeker is vervolgens bij een tijdig ter griffie van dit hof ingekomen verzoekschrift gevraagd om toekenning van schadevergoeding van
€ 105.810,-,ter zake van het door hem in zijn strafzaak ondergane voorarrest.
De raadkamer van het hof heeft het verzoek in het openbaar op 13 juli 2016 behandeld. Daarbij is gehoord de advocaat en de advocaat-generaal mr. S.A. Minks.
De advocaat-generaal heeft overeenkomstig zijn schriftelijke conclusie primair geconcludeerd tot afwijzing van het verzoek, subsidiair heeft hij geconcludeerd tot gedeeltelijke toewijzing, tot een bedrag van
USD 593, omgerekend € 528,-, onder andere berekend naar aanleiding van het maandinkomen van de verzoeker van USD 40 per dag, en afwijzing van het meer of anders verzochte.
Beoordeling van het verzoek
De strafzaak tegen de verzoeker is geëindigd met een beslissing, die hem op grond van artikel 89, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering in beginsel recht geeft op toekenning van een vergoeding voor de schade, die hij heeft geleden als gevolg van het door hem ondergane voorarrest. Ingevolge het hier toepasselijke artikel 90, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering heeft toekenning van die schadevergoeding steeds plaats, indien en voor zover daartoe, naar het oordeel van de rechter, alle omstandigheden in aanmerking genomen, gronden van billijkheid aanwezig zijn.
Het hof heeft in zijn arrest van 2 april 2014 vastgesteld dat verzoeker op 24 oktober 2012, samen met zijn toenmalige medeverdachten, aan boord van de [naam] was toen er vanaf de [naam] op of in de richting van Nederlandse mariniers is geschoten. Voorts heeft het hof vastgesteld dat verzoeker bewapend was en mogelijk aan boord was om bewakingsactiviteiten te verrichten. Ondanks het feit dat verzoeker voor de ten laste gelegde zeeroof en schieten op personeel van de Nederlandse marine is vrijgesproken, zijn er naar het oordeel van het hof, gezien bovengenoemde vaststellingen, op zijn minst genomen zeer sterke aanwijzingen dat verzoeker betrokken was bij andere - niet tenlastegelegde - strafbare feiten. Gelet hierop is het hof van oordeel dat geen gronden van billijkheid aanwezig zijn voor toekenning van schadevergoeding.
De enkele omstandigheid dat de verdachte mogelijkerwijs ten tijde van de verweten gedragingen minderjarig was (hetgeen overigens niet is komen vast te staan) maakt dat niet anders nu geenszins is gebleken dat zijn leeftijd bij zijn handelen, of bij het ondergaan van de detentie, in dit opzicht een rol van betekenis heeft gespeeld.
Gelet op het voorgaande dient het verzoek te worden afgewezen.
Beslissing
Het hof:
Wijst het verzoek af.
Deze beschikking is gegeven door mr. R.A.Th.M. Dekkers, voorzitter,
mrs. S. van Dissel en Tj.E. van der Spoel, leden, in bijzijn van de griffier mr. M.Th.A. de Ridder, en op 10 augustus 2016 in het openbaar uitgesproken.
Deze beschikking is ondertekend door de voorzitter en de griffier.