Uitspraak
GERECHTSHOF TE 's-GRAVENHAGE
derde meervoudige belastingkamer
26 januari 2005
nummer BK-03/00589
UITSPRAAK
op het beroep van X te Z tegen de in één geschrift vervatte uitspraken van de ambtenaar, belast met de heffing van belastingen van de gemeente Veere (hierna: de Inspecteur), betreffende na te noemen aanslagen.
1. Aanslagen en bezwaar
1.1. Aan belanghebbende is met dagtekening 15 december 2002 voor de jaren 2001 en 2002 een tweetal aanslagen in de forensenbelasting opgelegd.
1.2. Het tegen de aanslagen gerichte bezwaar van belanghebbende is bij de bestreden uitspraken afgewezen.
2. Loop van het geding
2.1. Belanghebbende is van de bovenvermelde uitspraak in beroep gekomen bij het Hof. In verband daarmee is door de griffier een griffierecht geheven van € 29. De Inspecteur heeft een verweerschrift ingediend.
2.2. Een eerste mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgehad ter zitting van de eerste enkelvoudige belastingkamer van het Gerechtshof van 15 juni 2004, gehouden te Middelburg. Aldaar zijn beide partijen verschenen. Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt.
2.3. Vervolgens is de zaak verwezen naar de derde meervoudige belastingkamer. Een tweede mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgehad ter zitting van het Gerechtshof van
15 december 2004, gehouden te Den Haag. Aldaar zijn beide partijen verschenen. Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt.
2.4. Ter zitting is tevens behandeld het beroep van belanghebbende tegen de aan hem opgelegde aanslag in de forensenbelasting voor het jaar 2003 met kenmerk BK-03/02055. Hetgeen is aangevoerd en overgelegd in die zaak geldt tevens als aangevoerd en overgelegd in de onderhavige zaak.
3. Verordening
De raad van de gemeente Veere heeft in zijn openbare vergadering van 9 november 2000 respectievelijk 8 november 2001 vastgesteld de Verordening forensenbelasting 2001 respectievelijk de Verordening forensenbelasting 2002 (hierna: de Verordening 2001 respectievelijk 2002; of tezamen: de Verordeningen). De Verordening 2001 is in werking getreden op 4 januari 2001; de Verordening 2002 op 6 december 2001. Blijkens de inhoud van de gedingstukken zijn de Verordeningen op 27 december 2000 respectievelijk 28 november 2001 bekendgemaakt in een plaatselijk blad, onder vermelding dat de verordening voor een ieder ter inzage lag en dat een afschrift te verkrijgen is tegen betaling van leges. De tekst van de Verordeningen behoort in kopie tot de stukken van het geding.
4. Vaststaande feiten
Op grond van de stukken van het geding en het ter zitting verhandelde is, als tussen partijen niet in geschil, dan wel door een van hen gesteld en door de wederpartij niet of onvoldoende weersproken, het volgende komen vast te staan:
4.1. Belanghebbende had in het onderhavige jaar geen hoofdverblijf in de gemeente Veere.
4.2. Belanghebbende was in het onderhavige jaar voor een zesde deel eigenaar van een gemeubileerde vakantiewoning op het adres a-straat 1 te Q, gemeente Veere (hierna: de vakantiewoning). De andere eigenaren zijn de broer en de zuster van belanghebbende, elk voor een zesde deel, en de tante van belanghebbende, voor de helft.
4.3. Ieder jaar wordt de woning gedurende een periode van ongeveer tien dagen verhuurd aan een zekere heer A.
4.4. Aan belanghebbende is met dagtekening 15 december 2002 voor de jaren 2001 en 2002 een tweetal aanslagen in de forensenbelasting opgelegd wegens het in die jaren op meer dan negentig dagen voor zich of zijn gezin beschikbaar houden van een gemeubileerde woning, te weten zijn vakantiewoning.
4.5. Belanghebbende heeft hiertegen bezwaar aangetekend met de stelling dat hij de vakantiewoning niet voor meer dan negentig dagen tot zijn beschikking heeft gehad. De Inspecteur heeft het bezwaar afgewezen.
4.6. Voorafgaand aan de zitting van 15 juni 2004 heeft belanghebbende het Hof een schriftelijke verklaring gefaxt waarin de reeds jaren gevolgde mondelinge afspraken met betrekking tot de beschikbaarheid van de vakantiewoning voor elk van de eigenaren is vastgelegd. Hierin is vastgelegd dat in de maanden juli en augustus van elk jaar de vakantiewoning één maand ter beschikking staat van de tante van belanghebbende en één maand van belanghebbende, zijn broer en zijn zuster gezamenlijk, door hen gedrieën onderling te verdelen. Buiten de maanden juli en augustus is voor het verblijf, ofwel de beschikbaarheid, van de vakantiewoning voor elk van de eigenaren volgens de schriftelijke verklaring de eigendomsverhouding bepalend.
4.7. Bij brief van 1 december 2004 heeft belanghebbende het Hof een kostenoverzicht met toelichting gezonden alsmede een overzicht voor de onderhavige jaren van de via de bankrekening betreffende de vakantiewoning binnenkomende en uitgaande betalingen.
5. Omschrijving geschil en standpunten van partijen
5.1. Tussen partijen is in geschil of de aanslagen in de forensenbelasting terecht aan belanghebbende zijn opgelegd, welke vraag door belanghebbende ontkennend en door de Inspecteur bevestigend wordt beantwoord.
De Inspecteur heeft ter zitting van 15 juni 2004 toegezegd dat de aan de broer en de zuster van belanghebbende opgelegde aanslagen in de forensenbelasting met betrekking tot de vakantiewoning voor de jaren 2001, 2002 en 2003 zullen worden afgedaan conform de uitspraak in de de onderhavige zaak en die met kenmerk BK-03/02055.
5.2. Voor de standpunten van partijen en de gronden waarop zij deze doen steunen verwijst het Hof naar de gedingstukken.
6. Conclusies van partijen
6.1. Het beroep van belanghebbende strekt tot vernietiging van de aanslagen.
6.2. De Inspecteur heeft geconcludeerd tot ongegrondverklaring van het beroep.
7. Overwegingen omtrent het geschil
Aanslag voor het jaar 2002
7.1. In artikel 6 van Pro de Verordeningen is bepaald dat het belastingjaar gelijk is aan het kalenderjaar. In artikel 7 van Pro de Verordeningen is bepaald dat de belasting bij wege van aanslag wordt geheven. In verband met het bepaalde in artikel 231, eerste lid, van de Gemeentewet is derhalve op de heffing van de forensenbelasting hoofdstuk III van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (hierna: de AWR) van toepassing.
7.2. In het systeem van hoofdstuk III van de AWR kan, ingeval de belastingschuld eerst kan worden vastgesteld na afloop van het tijdvak waarover de belasting wordt geheven - en de belastingplicht niet in de loop van het tijdvak eindigt - een definitieve aanslag pas na afloop van het heffingstijdvak worden opgelegd.
7.3. Op grond van artikel 2 van Pro de Verordeningen wordt onder de naam forensenbelasting een directe belasting geheven van de natuurlijke personen, die, zonder in de gemeente hoofdverblijf te hebben, er op meer dan 90 dagen van het belastingjaar voor zich of hun gezin een gemeubileerde woning beschikbaar houden. Deze formulering houdt in dat, nu het gehele belastingjaar, ofwel op grond van artikel 6 van Pro de Verordeningen het gehele kalenderjaar, in aanmerking moet worden genomen en het beschikbaar houden zich gedurende afwisselende tijdvakken binnen het kalenderjaar kan voordoen, de vraag of zich een belastbaar feit heeft voorgedaan, eerst na afloop van het kalenderjaar kan worden beantwoord. Een definitieve aanslag forensenbelasting kan derhalve eerst na afloop van het heffingstijdvak, het kalenderjaar, worden opgelegd.
7.4. De onderhavige aanslagen zijn gedagtekend 15 december 2002. De Verordeningen bevatten geen bepaling op grond waarvan de belastingschuld geacht kan worden vóór de afloop van het belastingtijdvak te zijn ontstaan. Gelet op het vorenstaande is de aanslag voor het jaar 2002 voortijdig opgelegd. Er is geen aanleiding de aanslag voor het jaar 2002 gelijk te stellen met een na afloop van het jaar opgelegde aanslag. Reeds op die grond moeten de bestreden uitspraak in zoverre en de aanslag voor het jaar 2002 worden vernietigd (vgl. HR 2 november 1994, nr. 29 595, BNB 1995/12*).
Aanslag voor het jaar 2001
7.5. Belanghebbende heeft gesteld dat hij en de mede-eigenaren de eigendomsverhouding tot uitgangspunt nemen bij de verdeling van de beschikbaarheid van de vakantiewoning. Belanghebbende heeft deze afspraak gestaafd met de onder 4.6 bedoelde schriftelijke verklaring.
7.6. Indien een gemeubileerde woning voor verhuur is bestemd, maar ook door de eigenaar zelf wordt gebruikt, anders dan nodig is om de woning voor verhuur gereed te maken en te houden, wordt de woning door de eigenaar voor zich of zijn gezin beschikbaar gehouden voor het gedeelte van het jaar dat eigen gebruik niet in verband met verhuur of aan derden toegekende rechten tot verhuur is uitgesloten (vgl. HR 24 juli 1995, nr. 30 470, BNB 1995/272*).
Belanghebbende heeft ook de verhuur van de vakantiewoning aan de heer A met schriftelijke bewijsmiddelen gestaafd.
7.7. Belanghebbende heeft zowel de verdeling van de beschikbaarheid van de vakantiewoning over de gerechtigden tot die woning als de verhuur van de vakantiewoning met schriftelijke bescheiden gestaafd. Hieruit kan geen andere conclusie worden getrokken dan dat de vakantiewoning in het onderhavige jaar ten hoogste 88,75 dagen aan belanghebbende ter beschikking stond. Het ligt op de weg van de Inspecteur om met overtuigende bewijsmiddelen aan te tonen dat belanghebbende, in afwijking hiervan, de woning in het betrokken jaar op meer dan negentig dagen in het jaar 2001 voor zich of zijn gezin beschikbaar heeft gehouden. De Inspecteur is hierin niet geslaagd, zodat ook de aanslag voor het jaar 2001 dient te worden vernietigd.
7.8. Gelet op het vorenoverwogene is het beroep gegrond.
8. Proceskosten en griffierecht
Het Hof acht termen aanwezig de Inspecteur te veroordelen in de door belanghebbende gemaakte proceskosten als bedoeld in artikel 8:75 van Pro de Algemene wet bestuursrecht, waarbij het Hof, gelet op de inhoud van de desbetreffende dossiers, de onderhavige zaak en de zaak met het nummer BK-03/02055 aanmerkt als met elkaar samenhangende zaken in de zin van artikel 3 van Pro het Besluit proceskosten bestuursrecht. Het Hof stelt deze kosten, op de voet van het vorengenoemde Besluit en de daarbij behorende bijlage, voor de vorenbedoelde zaken tezamen vast op € 46,86 wegens reiskosten, waarvan te dezen de helft, derhalve € 23,43 in aanmerking wordt genomen. Voor een hogere vergoeding acht het Hof geen termen aanwezig.
Voorts dient aan belanghebbende het voor deze zaak gestorte griffierecht te worden vergoed.
9. Beslissing
Het Gerechtshof:
- verklaart het beroep gegrond,
- vernietigt de uitspraken waarvan beroep, alsmede de bestreden aanslagen,
- veroordeelt de Inspecteur in de kosten van het beroep, aan de zijde van belanghebbende gevallen en vastgesteld op € 23,43, onder aanwijzing van de gemeente Veere als de rechtspersoon die deze kosten moet vergoeden, en
- gelast de gemeente Veere het voor deze zaak gestorte griffierecht van € 29 aan belanghebbende te vergoeden.
Deze uitspraak is vastgesteld door mrs. Schuurman, Vierhout en Bouman. De beslissing is op 26 januari 2005 in het openbaar uitgesproken, in tegenwoordigheid van de griffier.
(Van Duijvendijk)
(Schuurman)
aangetekend aan
partijen verzonden:
Ieder van de partijen kan binnen zes weken na de verzenddatum van deze uitspraak beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Daarbij moet het volgende in acht worden genomen:
1. Bij het beroepschrift wordt een kopie van deze uitspraak gevoegd.
2. Het beroepschrift wordt ondertekend en bevat ten minste:
- de naam en het adres van de indiener;
- de dagtekening;
- de vermelding van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is
gericht;
- de gronden van het beroep in cassatie.
De partij die beroep in cassatie instelt is griffierecht verschuldigd en zal daarover bericht ontvangen van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan worden verzocht de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.