ECLI:NL:GHSGR:2006:AX2173

• Datum uitspraak: 17 mei 2006
• Publicatiedatum: 4 april 2013
• Zaaknummer: 327-H-02
• Instantie: Gerechtshof 's-Gravenhage
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: Dusamos; Van den Wildenberg; Reinking
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoger beroep tegen hoogte van de kosten deskundige in echtscheidingsprocedure

In deze zaak is hoger beroep ingesteld door de man tegen een beschikking van de rechtbank die hem en de vrouw veroordeelde tot betaling van de kosten van deskundigen, in totaal € 39.237,95. De man betwistte de hoogte van deze kosten en verzocht het hof om een lagere vaststelling van de kosten van de deskundigen.

De procedure kenmerkte zich door het ontbreken van een verweerschrift van de vrouw en het terugtreden van de advocaten van de man. Het hof hield de zaak aan om overleg met de Raad van Tucht mogelijk te maken, maar uiteindelijk trok de man zich terug en kon geen nieuwe advocaat worden aangesteld.

Feitelijk stond vast dat de deskundigen waren benoemd om onderzoek te doen naar de verrekening van vermogensbestanddelen tussen partijen na ontbinding van de huwelijksgemeenschap. De man stelde lagere kosten vast op basis van aannames die niet nader waren onderbouwd en niet verifieerbaar waren in deze fase.

Het hof oordeelde dat de man onvoldoende aannemelijk had gemaakt dat de kosten te hoog waren en bekrachtigde daarom de bestreden beschikking. De kostenveroordeling bleef in stand, waarbij de vrouw een deel van de kosten moest voldoen aan de rechtbank.

Uitkomst: Het hof bekrachtigt de beschikking en wijst het verzoek van de man tot verlaging van de deskundigenkosten af.

Uitspraak

GERECHTSHOF ‘s-GRAVENHAGE

Familiesector

Uitspraak : 17 mei 2006

Rekestnummer. : 327-H-02

Rekestnr. rechtbank : 95/4225

[verzoeker],

wonende te [woonplaats],

verzoeker in hoger beroep,

hierna te noemen: de man,

procureur mr. F.B. Kloppenburg, heeft zich onttrokken,

nadien mr. I.J. Pieters, heeft zich ook onttrokken.

tegen

[verweerster],

wonende te [woonplaats],

verweerster in hoger beroep,

hierna te noemen: de vrouw.

PROCESVERLOOP

De man is op 6 mei 2002 in hoger beroep gekomen van een beschikking van de rechtbank te ‘s-Gravenhage van 5 februari 2002.

De vrouw heeft geen verweerschrift ingediend.

Van de zijde van de man zijn bij het hof op 31 juli 2002, 14 maart 2003 en 18 maart 2003 aanvullende stukken ingekomen.

Bij brief van 11 februari 2003 heeft mr. S.J. Hoekstra, de advocaat van de vrouw, aan het hof medegedeeld dat de vrouw zich refereert aan het oordeel van het hof en niet ter zitting zal verschijnen.

Op 21 maart 2003 is de zaak mondeling behandeld; daarbij is de behandeling van de zaak aangehouden, teneinde mr. Pieters in de gelegenheid te stellen in contact te treden met de Raad van Tucht, met het verzoek aan mr. Pieters om het hof vervolgens binnen vier weken over de resultaten van dat overleg te berichten. Vervolgens zou het hof – indien daar aanleiding toe zou bestaan – een nadere mondelinge behandeling bepalen, dan wel zo spoedig mogelijk een beschikking geven.

Bij brief van 25 april 2003 heeft mr. Pieters afschriften van de correspondentie die hij met de Raad voor Geschillen van het Koninklijk Nederlands Instituut van Registeraccountants heeft gevoerd aan het hof doen toekomen. Nadien heeft de procureur zich onttrokken.

De man heeft meerdere keren een verzoek uitstel gevraagd, teneinde een procureur, dan wel een advocaat aan te stellen.

VASTSTAANDE FEITEN

Op grond van de stukken en het verhandelde ter terechtzit-ting staat - voor zover in hoger beroep van belang - tussen partijen het volgende vast.

Bij beschikking van 6 april 1999 heeft de rechtbank te ‘s-Gravenhage onder meer de verdeling van de huwelijksgemeenschap, welke door de scheiding van partijen is ontbonden overeenkomstig het aan die beschikking gehechte overzicht vastgesteld, met als peildatum 31 december 1996.

Bij (opvolgende) beschikking van 9 november 1999 heeft de bovengenoemde rechtbank onder meer drs. T.C.E. Boringa als deskundige benoemd, teneinde onderzoek te doen naar de wijze van berekening van het nog tussen partijen te verrekenen bedrag over de periode van 1 januari 1997 tot 6 april 1999 en is de behandeling van de zaak, tevens voor wat betreft de kosten van het deskundigenonderzoek, aangehouden.

Volgens het proces-verbaal van het bij de bovengenoemde rechtbank tussen partijen gehouden kort geding op 18 januari 2000, zijn partijen het er op die zitting onder meer over eens geworden dat de in de beschikking van 6 april 1999 begrepen vermogensbestanddelen, met uitzondering van de onroerende zaken, herberekend dienen te worden op basis van de waarden op 1 januari 2000. Tevens zijn partijen alstoen overeengekomen de verdeling zoals opgenomen in voornoemde beschikking voor het overige te aanvaarden, behoudens eventuele rekenfouten.

Bij de bestreden beschikking is onder meer bepaald dat de man en de vrouw worden veroordeeld in de kosten van de deskundigen, zijnde in totaal € 39.237,95 (ƒ 86.469,06), als volgt te voldoen (nu bedoelde kosten gedeeltelijk al uit het door partijen aan de griffier verstrekte voorschot zijn voldaan, behoeft daarvan thans alleen betaling te volgen als volgt):

€ 6.760,90 (ƒ 14.899,06) door de vrouw aan de rechtbank door middel van storting op bankrekening 19.23.25.795 ten name van DS 537 Arrondissement ’s-Gravenhage onder vermelding van rekestnummer 95/4225.

BEOORDELING VAN HET HOGER BEROEP

1. De man verzoekt de bestreden beschikking te vernietigen voor zover hij in de helft van de kosten van de deskundigen is veroordeeld en in zoverre opnieuw beschikkende, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, te bepalen dat de kosten van het onderzoek van de heer Oosterloo ƒ 25.000,- bedragen, althans een lager bedrag dan ƒ 61.570,- en de kosten van het onderzoek van de heer Boringa te bepalen op ƒ 3.800,-, althans te bepalen op een lager bedrag dan ƒ 25.000,-. Tevens verzoekt de man te bepalen dat de griffier van de rechtbank wordt verplicht het teveel betaalde binnen een termijn van een maand na de uitspraak van het hof aan partijen terug te betalen.

2. De door de man berekende lagere kosten van de deskundigen berusten op aannames door de man die niet nader zijn onderbouwd en door het hof in deze fase van de procedure ook niet zijn te verifiëren.

3. Nu de man onvoldoende heeft aangetoond dat de deskundigenkosten te hoog zijn, zal het hof de bestreden beschikking bekrachtigen.

BESLISSING OP HET HOGER BEROEP

Het hof:

bekrachtigt de bestreden beschikking.

Deze beschikking is gegeven door mrs. Dusamos, Van den Wildenberg en Reinking, bijgestaan door Muller-Rietveld als griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 17 mei 2006.