Uitspraak
Rolnummer: 22-000734-10
Parketnummer: 09-753699-09
Datum uitspraak: 26 september 2011
TEGENSPRAAK
Gerechtshof te 's-Gravenhage
meervoudige kamer voor strafzaken
Arrest
gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank 's-Gravenhage van
2 februari 2010 in de strafzaak tegen de verdachte:
[Verdachte],
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1947,
[adres].
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep van dit hof van
12 september 2011.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
Procesgang
In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het ten laste gelegde veroordeeld tot een taakstraf, in de vorm van een werkstraf, voor de duur van honderdvijftig uren, subsidiair vijfenzeventig dagen hechtenis, met aftrek van voorarrest, waarvan vijftig uren, subsidiair vijfen-twintig dagen hechtenis, voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en een bijzondere voorwaarde als vermeld in het vonnis.
Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
Tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
hij in of omstreeks de periode van 1 juli 2008 tot en met 5 november 2009 te Alphen aan den Rijn, in elk geval in Nederland, wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van [aangeefster], in elk geval van een ander, met het oogmerk die [aangeefster], in elk geval die ander te dwingen iets te doen, niet te doen, te dulden en/of vrees aan te jagen, immers heeft verdachte veelvuldig bij de (omgeving van) woning van die Out gepost en/of op/bij (in de omgeving van) het werk van die [aangeefster] gepost en/of die [aangeefster] veelvuldig gebeld en/of ge-smst en/of ge-e maild waarbij hij, verdachte, die [aangeefster] onder andere de woorden heeft toegevoegd :
- "sorry, wat ik doe en wil is gewoon jou en de kids, en voor de rest niks. je weet het wacht gewoon op jou, moet en wil niemand anders.." en/of
- "[aangeefster], hoelang speel jij nog heilig boontje want ik hoorde dat ik je antenne van je auto kapot heb gemaakt, maar die is toch al een jaar kapot.. en/of
- "begrijp dat nu eens, moet ik je wakker schudden? sorry, sorry toen het niet zo lekker ging, en ja daar ben ik fout geweest en ook dom. Kijk en ik zit hier niet te liegen verdomme, begrijp dat dat eens. Waarom denk je dat ik dit allemaal doe? ik doe verdomme alles voor je met plezier en voor de kids. Maakt me niets uit, heb er alles voorover"..en/of
- "je merkt toch zelf wel dat ik ook alles voor jou en je kids overheb. En de rest ligt achter me, en ik heb spijt gehad en verdriet. Dus denk ook een na in de tijd dat we met zijn vieren leuke dingen deden en nog steeds kunnen doen. En ik ben niet dom,maar ik wil die kans krijgen, dat het zo is"... en/of
- "geef me die kans, je kan me echt vertrouwen, verdomme"..
- "Ik ik wil gewoon dat het goed gaat met jou en de kids, en geen gekke wanhoop sprongen maken je weet wat ik bedoel. En ik snap niet waarom jij zo boos bent. We maken allemaal fouten in ons leven, en ook jij, en je moet de kans krijgen om die te herstellen, opnieuw en goed beginnen, geldt voor mij en jou",
althans woorden van gelijke aard en/of strekking;
Het vonnis waarvan beroep
Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.
Bewezenverklaring
Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
hij in de periode van 1 juli 2008 tot en met 5 november 2009 te Alphen aan den Rijn, wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van [aangeefster], met het oogmerk die [aangeefster] te dwingen iets te doen, niet te doen, te dulden en vrees aan te jagen, immers heeft verdachte veelvuldig bij de (omgeving van de) woning van die [aangeefster] gepost en in de omgeving van het werk van die [aangeefster] gepost en die [aangeefster] veelvuldig gebeld en ge-smst en ge-e-maild waarbij hij, verdachte, die [aangeefster] onder andere de woorden heeft toegevoegd :
- "sorry, wat ik doe en wil is gewoon jou en de kids, en voor de rest niks. je weet het wacht gewoon op jou, moet en wil niemand anders.." en
- "[aangeefster], hoelang speel jij nog heilig boontje want ik hoorde dat ik je antenne van je auto kapot heb gemaakt, maar die is toch al een jaar kapot.. en
- "begrijp dat nu eens, moet ik je wakker schudden? sorry, sorry toen het niet zo lekker ging, en ja daar ben ik fout geweest en ook dom. Kijk en ik zit hier niet te liegen verdomme, begrijp dat dat eens. Waarom denk je dat ik dit allemaal doe? ik doe verdomme alles voor je met plezier en voor de kids. Maakt me niets uit, heb er alles voorover"..en
- "je merkt toch zelf wel dat ik ook alles voor jou en je kids overheb. En de rest ligt achter me, en ik heb spijt gehad en verdriet. Dus denk ook een na in de tijd dat we met zijn vieren leuke dingen deden en nog steeds kunnen doen. En ik ben niet dom,maar ik wil die kans krijgen, dat het zo is"... en
- "geef me die kans, je kan me echt vertrouwen, verdomme"..
- "Ik ik wil gewoon dat het goed gaat met jou en de kids, en geen gekke wanhoop sprongen maken je weet wat ik bedoel. En ik snap niet waarom jij zo boos bent. We maken allemaal fouten in ons leven, en ook jij, en je moet de kans krijgen om die te herstellen, opnieuw en goed beginnen, geldt voor mij en jou".
Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijf-fouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
Bewijsvoering
Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.
Nadere bewijsoverweging
De raadsvrouw heeft ter terechtzitting in hoger beroep betoogd dat de verdachte vrijgesproken dient te worden van het tenlastegelegde feit, omdat het vermeende slachtoffer zelf ook contact heeft gezocht met de verdachte en daardoor een voor hem zeer verwarrende situatie is ontstaan, waardoor de wederrechtelijkheid ontbreekt. De raadsvrouw heeft ter ondersteuning van haar betoog verwezen naar een uitspraak van de Rechtbank Maastricht 29 juni 2007, LJN: BB 2704.
Het hof overweegt hierover als volgt.
Uit het dossier en het verhandelde ter terechtzitting in hoger beroep blijkt dat de verdachte gedurende een periode van meer dan één jaar ondanks o.a. een anti-stalkingsbrief, meerdere aangiften, gesprekken met de (wijk)agent en een rechterlijk contactverbod stelselmatig op zeer indringende wijze door onder andere haar 3351 sms-berichten te sturen, veelvuldig te telefoneren, te posten bij het werk en het veelvuldig rijden door de straat waar zij woonde, contact met de aangeefster heeft gezocht. Dit terwijl hem duidelijk te kennen was gegeven door de aangeefster en ook haar advocaat dat hij haar met rust moest laten en dat zij geen contact meer met hem wilde. Hiermee heeft verdachte stelselmatig wederrechte-lijk een inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van de aangeefster. De omstandigheid dat verdachte en de aangeefster toch kennelijk in die periode op een aantal momenten met wederzijds goedvinden met elkaar contact hebben gehad,
doet er niet aan af dat het voor verdachte duidelijk moet zijn geweest dat hij persisteerde in zijn gedrag om contact met haar te krijgen op momenten dat zij hem te kennen had gegeven dat zij dat niet wilde. Dat gedrag was op dat moment wederrechtelijk. Het hof is niet gebleken uit het dossier noch uit het verhandelde ter terechtzit-ting dat bij verdachte verwarring of onduidelijkheid bestond omtrent hetgeen aangeefster wilde op de hem verweten momenten dat hij contact met haar zocht.
Het hof verwerpt derhalve het verweer.
Strafbaarheid van het bewezen verklaarde
het bewezenverklaarde levert op:
belaging.
Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
Vordering van de advocaat-generaal
De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat de verdachte terzake van het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een taakstraf, in de vorm van een werkstraf, voor de duur van honderdvijftig uren, subsidiair vijfenzeventig dagen hechtenis, met aftrek van voorarrest, waarvan vijftig uren, subsidiair vijfentwintig dagen hechtenis, voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en een bijzondere voorwaarde als vermeld in de vordering.
Strafmotivering
Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.
Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
De verdachte heeft stelselmatig opzettelijk inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van de aangeefster door haar gedurende een periode van ruim een jaar te bestoken met een zeer groot aantal sms’jes, telefoontjes en e-mails en door veelvuldig bij de woning en het werk van aangeefster te posten, het benaderen van vriendinnen van haar alsook de schooldirecteur van haar kinderen buiten de aangeefster om, waarbij de verdachte het gedrag van aangeefster aan de orde stelde. Deze gebeurtenissen zijn voor de aangeefster beangstigend geweest en hebben haar soms wanhopig en ‘haar leven tot een hel gemaakt’, zo beschrijft zij in haar aangifte.
De verdachte heeft de grenzen van aangeefster ver overschreden. Dit rekent het hof de verdachte ernstig aan.
Het hof heeft in het voordeel van de verdachte acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 1 september 2011, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder met politie en justitie in aanraking is gekomen.
Het hof is - alles overwegende - van oordeel dat een deels onvoorwaardelijke taakstraf in de vorm van een werkstraf van na te melden duur een passende en geboden reactie vormt.
Het voorwaardelijk gedeelte van de op te leggen taakstraf strekt er mede toe de verdachte er van te weerhouden zich in de toekomst wederom schuldig te maken aan strafbare feiten. Het hof heeft hierbij het voorwaardelijk deel groter gemaakt dan de advocaat-generaal heeft gevorderd, omdat de verdachte inmiddels sinds een jaar weer een relatie heeft met de aangeefster en daarbij een deel van de zorg voor de kinderen op zich heeft genomen.
Anders dan de advocaat-generaal is het hof van oordeel dat – gelet op de omstandigheid dat de verdachte al meer dan twee jaar geen contact meer heeft met de reclassering en de verdachte bovendien zelf verklaard heeft dat hij de weg naar de hulpverlening weet te vinden – het opleggen van een bijzondere voorwaarde van verplicht reclasse-ringscontact niet langer geboden is.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
Het hof heeft gelet op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d en 285b van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij golden ten tijde van het bewezen verklaarde.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar en verklaart de verdachte strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een werkstraf voor de duur van 150 (honderdvijftig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 75 (vijfenzeventig) dagen hechtenis.
Bepaalt dat een gedeelte van de werkstraf, groot 100 (honderd) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 50 (vijftig) dagen hechtenis, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde werkstraf in mindering zal worden gebracht, volgens de maatstaf van twee uren werkstraf per in voorarrest doorgebrachte dag, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Dit arrest is gewezen door
mr. S.K. Welbedacht, mr. M.I. Veldt-Foglia en
mr. P.M. Schuyt,
in bijzijn van de griffier A. van der Schalk.
Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 26 september 2011.
Mr. P.M. Schuyt is buiten staat dit arrest te ondertekenen.