Uitspraak
gerechtshof te 's-Hertogenbosch Arrest
In de zaak in hoger beroep van :
X.
Wonende te P.,
Appellant,
Nader te noemen van X.
Procureur mr. drs. J.P. de Man.
Het geding in eerste aanleg
Het hof verwijst naar het vonnis van de rechtbank Breda onder faillissementsnummer 00/310 F d.d. 7 november 2000 gewezen, waarvan de inhoud bij X. bekend is.
Het geding in hoger beroep
2.1 Bij beroepschrift, ingekomen ter griffie op 14 november 2000, heeft de man verzocht om voormeld vonnis te vernietigen en alsnog de schuldsaneringsregeling van toepassing te verklaren.
2.2 De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 19 december 2000. Bij die gelegenheid zijn X., zijn advocaat en de curator gehoord.
2.3 Het hof heeft voorts kennisgenomen van de inhoud van :
de producties, behorende bij het beroepschrift;
het proces-verbaal gedateerd 19 september 2000 van de rechtbank te Breda;
2 brieven, met bijlagen van de zijde van de procureur van X. gedateerd respectievelijk 22 november en 27 november 2000,
het verslag van de curator d.d. 13 december 2000.
De gronden van het hoger beroep
De grief van X. richt zich tegen de beëindiging van de toepassing van de schuldsaneringsregeling door de rechtbank en de daaraan gegeven motivering.
De beoordeling
4.1 Bij vonnis van 5 oktober 1999 heeft de rechtbank te Breda, onder nummer verklaring WAA0219900051 de definitieve toepassing van de schuldsaneringsregeling uitgesproken ten aanzien van X.
4.2 Bij de verificatievergadering van 24 augustus 2000 is gebleken dat X. zijn verplichtingen voortvloeiende uit de schuldsaneringsregeling niet naar behoren is nagekomen. Op 19 september 2000 zijn door de rechtbank ter voortzetting van de regeling afspraken met hem gemaakt. Op 24 oktober 2000 heeft de rechtbank wederom de behandeling aangehouden om X. in de gelegenheid te stellen de gemaakte afspraken na te komen.
Omdat ter zitting van 7 november 2000 niets meer van X. is vernomen heeft de rechtbank per die datum vastgesteld dat X. toerekenbaar, in de nakoming van één of meer uit de schuldsanering voortvloeiende verplichtingen is tekortgeschoten en heeft de rechtbank de toepassing van de schuldsaneringsregeling beëindigd, onder gelijktijdige omzetting in faillissement, met benoeming van mr R.M.M. van den Heuvel tot rechter- commissaris en A. M. van Kampen tot curator.
4.3 In hoger beroep ontkent en betwist X. nadrukkelijk dat hij zich niet aan de voorwaarden van de schuldsanering, zoals opgelegd door zijn curator, zou hebben gehouden. De betalingsachterstand is ontstaan omdat zijn werkgever de aflossingscapaciteit niet juist heeft berekend. De werkgever heeft inmiddels de achterstand aangezuiverd, zodat er - zijns inziens - geen enkele reden is voor omzetting van de schuldsanering in een faillissement.
4.4 Voorts meldt X. sinds 1 november 2000 van werkgever veranderd te zijn wegens verplaatsing van het bedrijf naar Den Haag. Van zijn nieuwe werkgever heeft hij tot nu toe nog geen salaris mogen ontvangen. Daardoor zijn enige kleine schulden ontstaan. Verder brengt X. ter zitting naar voren dat zijn relatie met partner inmiddels beëindigd is. Zijn inwonende zonen betalen ieder maandelijks fl. 250,-- kostgeld.
4.5 De curator brengt naar voren dat de betalingsachterstand ontstaan is in het begin van de schuldsaneringsregeling. De eerste 2 maanden is wekelijks, conform de gemaakte afspraken, fl. 173,-- ter schuldderving afgelost, na 2 maanden is dit veranderd in een maandelijkse aflossing van dat bedrag. Daardoor heeft X. maandelijks een te hoog bedrag van zijn werkgever betaald gekregen. Ofschoon X. wist dat hij het meerdere boven de fl. 1.400,-- per maand aan de curator zou moeten afdragen, heeft hij de teveel ontvangen bedragen voor de curator verzwegen.
4.6 Het hof overweegt dat bij de verificatievergadering bij de rechtbank te Breda op 24 augustus 2000 is gebleken dat X. zijn verplichtingen voortvloeiende uit de schuldsaneringsregeling niet naar behoren is nagekomen. De rechtbank heeft hem evenwel op 19 september 2000 in de gelegenheid gesteld daarover afspraken te maken. Op 24 oktober 2000 heeft de rechtbank de behandeling weer aangehouden om X. niets aan de rechtbank laten weten.
4.7 Het hof stelt voorts vast dat X. in strijd met de door de curator gemaakte afspraken, over een lange periode meer salaris van zijn werkgever heeft ontvangen dan overeengekomen. Hoewel X. wist, althans behoorde te weten, dat het meerdere boven een bedrag van fl. 1.400,-- per maand aan de curator moest worden overdragen, heeft hij dit nagelaten. In die periode heeft hij ook niets gedaan om met dat hogere inkomen de schuldenlast te verminderen. Thans is ook een (hogere) debetstand op de privé-rekening ontstaan. Aan dit alles doet niet af dat de advocaat van X. thans een bedrag van fl. 5.300,-- onder zich heeft dat betaald is door de vroegere werkgever van X. en dat bestemd kan worden voor het ontstane tekort om de wekelijkse aflossingen te corrigeren.
4.8 Het hof neemt voorts in overweging dat X. van werkgever veranderd is zonder zijn curator over de ingangsdatum van de nieuwe baan en het adres van de beweerdelijk nieuwe werkgever te informeren.
4.9 Op grond van het vorenstaande oordeelt het hof dat X. zijn uit de schuldsaneringsregeling voortkomende verplichtingen niet naar behoren is nagekomen. Dit brengt het hof tot het oordeel dat de rechtbank te Breda op 7 november 2000 op goede gronden de beëindiging van de schuldsanering heeft uitgesproken.
De beslissing
Het hof:
bekrachtigt het bestreden vonnis van de rechtbank te Breda d.d. 7 november 2000, waarvan beroep.
Dit arrest is gewezen door mrs Koens, Van Etten en Drayer-Udo en uitgesproken ter openbare terechtzitting van dit hof 27 december 2000, in tegenwoordigheid van de griffier.