Uitspraak
Parketnummer: 20-001035-09
Uitspraak : 5 augustus 2010
TEGENSPRAAK
Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof
's-Hertogenbosch
gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Breda van 20 maart 2009 in de strafzaak met parketnummer 02-651283-08 tegen:
[verdachte],
geboren te [adres] op [1947],
wonende te [woonplaats][adres], [adres].
Hoger beroep
De verdachte heeft tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep, alsmede het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
De vordering van de advocaat-generaal houdt in dat het hof het beroepen vonnis zal bevestigen behoudens ten aanzien van de opgelegde straf en te dien aanzien opnieuw rechtdoende de verdachte zal veroordelen tot:
- een geldboete ter hoogte van EUR 500,00, subsidiair 10 dagen hechtenis;
- ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 4 maanden.
Vonnis waarvan beroep
Het hof kan zich op onderdelen niet met het beroepen vonnis verenigen. Om redenen van efficiëntie zal het hof evenwel het gehele vonnis vernietigen.
Tenlastelegging
Aan verdachte is - na wijziging van de tenlastelegging ter terechtzitting in eerste aanleg - ten laste gelegd dat:
hij op of omstreeks 23 februari 2008 te [adres] als bestuurder van een voertuig, (personenauto), dit voertuig heeft bestuurd, na zodanig gebruik van alcoholhoudende drank, dat het alcoholgehalte van zijn adem bij een onderzoek, als bedoeld in artikel 8, tweede lid, aanhef en onder a van de Wegenverkeerswet 1994, 485 microgram, in elk geval hoger dan 220 microgram, alcohol per liter uitgeademde lucht bleek te zijn.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
Bewezenverklaring
Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
hij op 23 februari 2008 te [adres] als bestuurder van een voertuig, (personenauto), dit voertuig heeft bestuurd na zodanig gebruik van alcoholhoudende drank, dat het alcoholgehalte van zijn adem bij een onderzoek, als bedoeld in artikel 8, tweede lid, aanhef en onder a van de Wegenverkeerswet 1994, 485 microgram alcohol per liter uitgeademde lucht bleek te zijn.
Het hof acht niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard, zodat hij daarvan zal worden vrijgesproken.
Door het hof gebruikte bewijsmiddelen
De door het hof gebruikte bewijsmiddelen worden in het geval van beroep in cassatie vermeld in de aanvulling als bedoeld in artikel 365a van het Wetboek van Strafvordering, die in dat geval aan het arrest wordt gehecht.
Bijzondere overwegingen omtrent het bewijs
A.
Door en namens de verdachte is ter terechtzitting in hoger beroep betoogd dat hij moet worden vrijgesproken van het hem ten laste gelegde, omdat niet kan worden bewezen dat hij met de in de tenlastelegging genoemde alcoholgehalte in zijn adem een personenauto heeft bestuurd. Daartoe is aangevoerd -zakelijk weergegeven- dat verdachte voordat hij ging rijden niet noemenswaardig veel alcoholhoudende drank – zes blikjes bier over de gehele dag verspreid – had gedronken en dat hij bij thuiskomst, dus na het besturen van zijn voertuig, een fles drank met 14,9% alcohol (“Papago”, bij de politie verklaarde verdachte “Bacardi”) uit de garage bij zijn woning heeft genomen, onder een kraan heeft schoongespoeld, waarbij het etiket is losgekomen dat hij later aan de politie heeft overhandigd, dat hij deze fles in de garage dan wel in zijn woning heeft leeggedronken, dat hij vervolgens, zo verklaarde verdachte ter zitting in hoger beroep, de geledigde fles in een vuilcontainer bij de Jumbo supermarkt in zijn buurt heeft weggegooid en dat ten gevolge van dit drankgebruik thuis bij de daarop volgende ademanalyse een hoger ademalcoholgehalte werd geconstateerd dan de wettelijk toegestane hoeveelheid.
Het hof overweegt dienaangaande als volgt.
B.
i.
Uit de inhoud van het zich in het dossier bevindende deskundigenrapport van het Nederlands Forensisch Instituut d.d. 25 november 2009 blijkt dat verdachte -uitgaande van het geval dat hij (na thuiskomst) de door hem gestelde hoeveelheid alcohol zou hebben gedronken- bij de ademanalyse een ademalcoholgehalte zou moeten hebben gehad van 793 microgram per liter uitgeademde lucht.
Bij verdachte is bij de uitgevoerde ademanalyse evenwel slechts een ademalcoholgehalte van 485 microgram geconstateerd.
Reeds om deze reden hecht het hof geen geloof aan verdachtes betoog. Uitgaande van dat betoog had verdachte bij thuiskomst immers, hetgeen naar algemeen bekend mag worden verondersteld niet mogelijk is, een aanzienlijk negatief alcoholgehalte van zijn adem moeten hebben gehad.
ii.
Voorts acht het hof verdachtes betoog niet geloofwaardig op grond van zijn wisselende verklaringen naar aanleiding van de vraag wat hij waar in huis zou hebben gedronken, zulks in samenhang met de verklaring van de zoon van verdachte zoals afgelegd bij de politie d.d. 23 februari 2008, inhoudende dat door hem niet is gezien dat zijn vader na thuiskomst heeft gedronken alsmede dat de politie ongeveer vijf minuten na verdachte bij de woning aankwam.
Niet aannemelijk is immers dat verdachte in die vijf minuten de fles drank heeft gepakt, schoongespoeld, leeggedronken en in een container bij de Jumbo in de buurt heeft weggegooid, terwijl naar algemene ervaring evenmin aannemelijk is dat het beweerde drankgebruik reeds na zo korte tijd leidt tot de toestand van verdachte waarin de verbalisanten hem hebben aangetroffen: verdachte sprak met dubbele tong, was onvast ter been en had bloeddoorlopen ogen.
iii.
Ten slotte betrekt het hof hierbij de verklaring van de echtgenote van de verdachte d.d. 23 februari 2008 omtrent het rijgedrag van haar echtgenoot eerder die dag toen zij bij hem in de auto zat en haar constatering dat hij reeds toen merkbaar onder dusdanige invloed van alcohol was dat hij toen en daar niet meer in staat was zijn auto behoorlijk te besturen, om welke reden zij omwille van haar eigen veiligheid uit de auto was gestapt.
C.
Op grond van dit één en ander acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zijn auto heeft bestuurd na zodanig gebruik van alcoholhoudende drank, dat het alcoholgehalte van zijn adem bij een onderzoek, als bedoeld in artikel 8, tweede lid, aanhef en onder a van de Wegenverkeerswet 1994, 485 microgram alcohol per liter uitgeademde lucht was.
Bijgevolg wordt het verweer verworpen.
Strafbaarheid van het bewezen verklaarde
Het bewezen verklaarde is als misdrijf voorzien bij artikel 8, tweede lid, aanhef en onder a, van de Wegenverkeerswet 1994 en strafbaar gesteld bij artikel 176, derde lid, van de Wegenverkeerswet 1994.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.
Het wordt gekwalificeerd zoals hierna in de beslissing wordt vermeld.
Strafbaarheid van de verdachte
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten.
De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezen verklaarde.
Op te leggen straf
Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezen verklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.
Ten aanzien van de ernst van het feit heeft het hof in het bijzonder gelet op:
- de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komt in het hierop gestelde wettelijk strafmaximum en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd;
- de mate waarin de door de wetgever gestelde norm van hoeveelheid alcohol per liter uitgeademde lucht door het bewezen verklaarde is overschreden;
- de omstandigheid dat door het bewezen verklaarde de veiligheid van overige verkeersdeelnemers ernstig in gevaar wordt gebracht.
Ten aanzien van de persoon van verdachte heeft het hof in het bijzonder gelet op:
- de inhoud van het hem betreffend uittreksel uit de Justitiële Documentatie d.d. 15 juni 2010, waaruit blijkt dat hij zich eerder heeft schuldig gemaakt aan overtreding van artikel 8, tweede lid, onder a van de Wegenverkeersweg 1994;
- de overige persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.
Bij de vaststelling van de hoogte van de geldboete heeft het hof rekening gehouden met de financiële draagkracht van de verdachte, voor zover daarvan ter terechtzitting is gebleken.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De beslissing is gegrond op de artikelen 23, 24, 24c en 63 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 8 en 176 van de Wegenverkeerswet 1994.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.
Verklaart, zoals hiervoor overwogen, wettig en overtuigend bewezen, dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt hem daarvan vrij.
Verklaart dat het bewezen verklaarde oplevert:
Overtreding van artikel 8 van Pro de Wegenverkeerswet 1994.
Verklaart verdachte deswege strafbaar.
Veroordeelt verdachte tot een geldboete van EUR 540,00 (vijfhonderdveertig euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 10 (tien) dagen hechtenis.
Aldus gewezen door
mr. E.F.G.M. Gelderman, voorzitter,
mr. H.D. Bergkotte en mr. M.A.M. Wagemakers,
in tegenwoordigheid van mr. R. Peters, griffier,
en op 5 augustus 2010 ter openbare terechtzitting uitgesproken.
Mr. Wagemakers is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.