Uitspraak
Sector strafrecht
Parketnummer : 20-004291-11
Uitspraak : 26 november 2012
TEGENSPRAAK
Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof
's-Hertogenbosch
gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Breda van 3 november 2011 in de strafzaak met parketnummer 02-199962-11 tegen:
[verdachte],
geboren te [geboorteplaats] op [1936],
wonende te [woonplaats], [adres].
Hoger beroep
Bij vonnis waarvan beroep is de verdachte ter zake van ‘opzettelijk, zonder dat daartoe de noodzaak aanwezig is, gebruik maken van een alarmnummer voor publieke diensten’ veroordeeld tot een geldboete van EUR 300,--, subsidiair 6 dagen hechtenis, waarvan voorwaardelijk EUR 100,--, subsidiair 2 dagen hechtenis, met een proeftijd van twee jaren.
De verdachte heeft tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het beroepen vonnis zal vernietigen en, opnieuw rechtdoende, zal bewezen verklaren hetgeen aan de verdachte is ten laste gelegd en de verdachte daarvoor zal veroordelen tot een geldboete van EUR 300,--, subsidiair 6 dagen hechtenis, waarvan voorwaardelijk EUR 100,--, subsidiair 2 dagen hechtenis, met een proeftijd van twee jaren.
De verdediging heeft vrijspraak bepleit.
Vonnis waarvan beroep
Het beroepen vonnis zal worden vernietigd omdat de politierechter kon volstaan met aantekening van de uitspraak op een aan het dubbel van de dagvaarding gehecht stuk, maar het hof gebonden is aan het motiveringsvoorschrift van artikel 359 van Pro het Wetboek van Strafvordering.
Tenlastelegging
Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
hij op of omstreeks 7 mei 2011 te Oisterwijk opzettelijk, zonder dat daartoe de noodzaak aanwezig was, gebruik heeft gemaakt van een alarmnummer voor publieke diensten, namelijk van het nummer 112.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten of omissies voorkomen, zijn deze verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
Bewezenverklaring
Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
hij op 7 mei 2011 te Oisterwijk opzettelijk, zonder dat daartoe de noodzaak aanwezig was, gebruik heeft gemaakt van een alarmnummer voor publieke diensten, namelijk van het nummer 112.
Het hof acht niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard, zodat deze daarvan behoort te worden vrijgesproken.
Door het hof gebruikte bewijsmiddelen
Indien tegen dit verkort arrest beroep in cassatie wordt ingesteld, worden de door het hof gebruikte bewijsmiddelen die redengevend zijn voor de bewezenverklaring opgenomen in een aanvulling op het verkort arrest. Deze aanvulling wordt dan aan het verkort arrest gehecht.
Bijzondere overwegingen omtrent het bewijs
De beslissing dat het bewezen verklaarde door de verdachte is begaan berust op de
feiten en omstandigheden als vervat in de hierboven bedoelde bewijsmiddelen, in onderlinge samenhang beschouwd.
De verdediging heeft bepleit dat verdachte dient te worden vrijgesproken. Daartoe heeft de verdediging aangevoerd dat verdachte daadwerkelijk in de veronderstelling verkeerde dat in de nacht van 7 mei 2011 een overval gaande was op de [adres buren]. In de processen-verbaal van bevindingen, opgemaakt door [verbalisant 1] en [verbalisant 2], zijn verschillende tussen verdachte en zijn buren voorgevallen incidenten, door verdachte in de bewuste nacht met de verbalisanten besproken, vervlochten.
Het hof overweegt als volgt.
De hierna te noemen opsporingsambtenaren [verbalisant 1] en [verbalisant 2] zijn op 7 mei 2011 naar de [adres buren] te Oisterwijk gegaan naar aanleiding van de melding via 112 door de verdachte dat daar een overval plaatsvond. Toen van een overval geen sprake bleek, zijn deze opsporingsambtenaren naar de woning van de verdachte gegaan en hebben in diens woning met hem gesproken.
Blijkens het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 17 mei 2011 door [verbalisant 1] (dossier van voorbereidend onderzoek met doorlopende bladzijdennummering, blz. 19-20) heeft verdachte aan [verbalisant 1] verklaard dat het lawaai al weken gaande was. Verdachte en zijn vrouw konden er ’s nachts niet van slapen. Op de vraag van [verbalisant 1] waarom verdachte dan een melding van een overval had gedaan, verklaarde verdachte dat de politie anders niet zou komen. [verbalisant 1] heeft verdachte dit tweemaal horen verklaren.
Uit het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 13 juni 2011 door [verbalisant 2] (blz. 21-22), volgt dat [verbalisant 2] verdachte in gelijke zin heeft horen verklaren.
De verbalisanten zijn in hoger beroep door de raadsheer-commissaris gehoord op 23 oktober 2012. Daarbij hebben zowel [verbalisant 1] als [verbalisant 2] verklaard dat zij de verdachte hebben horen zeggen dat hij, verdachte een melding van een overval heeft gedaan in plaats van geluidsoverlast, omdat de politie anders niet zou komen. [verbalisant 1] heeft voorts verklaard dat pas op het moment dat verdachte de ernst van de situatie leek in te zien, verdachte verklaarde dat hij dacht dat daadwerkelijk een overval plaatsvond. Gelet op zijn eerder afgelegde verklaring geloofde [verbalisant 1] verdachte niet.
Het hof is van oordeel dat niet aannemelijk is geworden dat de verbalisanten in hun weergaven van de verklaring van de verdachte twee incidenten zouden hebben vervlochten. Beide verbalisanten hebben gedetailleerd en consistent verklaard.
Het hof is gelet op het voorgaande van oordeel dat verdachte op het moment dat hij naar het alarmnummer belde niet in de veronderstelling verkeerde dat een overval plaatsvond bij de buren en dat hij dus zonder dat daartoe de noodzaak aanwezig was het alarmnummer 112 heeft gebruikt. Het verweer van de verdediging wordt derhalve verworpen.
Strafbaarheid van het bewezen verklaarde
Het bewezen verklaarde levert op:
Opzettelijk, zonder dat daartoe de noodzaak aanwezig is, gebruik maken van een alarmnummer voor publieke diensten.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.
Strafbaarheid van de verdachte
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten.
De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezen verklaarde.
Op te leggen straf of maatregel
Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezen verklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het bellen van het alarmnummer zonder dat daartoe de noodzaak aanwezig was. Door het handelen van verdachte zijn acht politie-eenheden met spoed ter plaatse gegaan. Verdachte heeft daardoor, wanneer zich elders een noodsituatie had voorgedaan, het potentieel verlenen van hulp aan anderen door de politie bemoeilijkt en heeft de politie op kosten gejaagd.
Ten aanzien van de persoon van verdachte heeft het hof rekening gehouden met het feit dat blijkens een verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie, d.d. 15 oktober 2012, verdachte niet eerder voor soortgelijke feiten is veroordeeld.
Het hof acht oplegging van een geldboete ter hoogte van EUR 300,--, waarvan voorwaardelijk EUR 150,--, passend en geboden. Bij de vaststelling van de hoogte van de geldboete heeft het hof rekening gehouden met de financiële draagkracht van de verdachte.
Met oplegging van een gedeeltelijk voorwaardelijke straf wordt enerzijds de ernst van het bewezen verklaarde tot uitdrukking gebracht en wordt anderzijds de strafoplegging dienstbaar gemaakt aan het voorkomen van nieuwe strafbare feiten.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De beslissing is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 23, 24, 24c en 142 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart het bewezen verklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een geldboete van € 300,00 (driehonderd euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 6 (zes) dagen hechtenis.
Bepaalt dat een gedeelte van de geldboete, groot € 150,00 (honderdvijftig euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 3 (drie) dagen hechtenis, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
Aldus gewezen door:
mr. J.C.A.M. Claassens, voorzitter,
mr. N.J.M. Ruyters en mr. P.J. Hödl, raadsheren,
in tegenwoordigheid van mr. drs. M.M. Spooren, griffier,
en op 26 november 2012 ter openbare terechtzitting uitgesproken.
mr. N.J.M. Ruyters is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.