ECLI:NL:GHSHE:2017:548

• Datum uitspraak: 16 februari 2017
• Publicatiedatum: 16 februari 2017
• Zaaknummer: 200.196.230_01
• Instantie: Gerechtshof 's-Hertogenbosch
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht
• Uitkomst: Overig
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: E.L. Schaafsma-Beversluis; M.C. Bijleveld-van der Slikke; A.M.M. Hompus
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vrouw niet-ontvankelijk in hoger beroep tegen benoeming deskundige DNA-onderzoek

In deze civiele procedure stond de vraag centraal of de vrouw hoger beroep kon instellen tegen de beschikking van de rechtbank Limburg waarbij Sanquin Bloedvoorziening te Eindhoven was benoemd als deskundige om een DNA-onderzoek uit te voeren ter vaststelling van het vaderschap van de man over de minderjarige dochter.

De rechtbank had de deskundige benoemd op grond van artikel 194 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, waarbij volgens lid 2 van dat artikel geen hoger beroep mogelijk is tegen deze beslissing. De vrouw stelde geen omstandigheden die dit appelverbod konden doorbreken. De man had voorwaardelijk ook hoger beroep ingesteld en verzocht om medewerking aan het DNA-onderzoek.

Het hof heeft de vrouw niet-ontvankelijk verklaard in haar hoger beroep, omdat het appelverbod van artikel 194 lid 2 Rv van toepassing was. Het meer of anders verzochte is afgewezen. Hiermee is de beschikking van de rechtbank Limburg bekrachtigd, waarmee Sanquin Bloedvoorziening als deskundige is benoemd om het DNA-onderzoek uit te voeren.

De zaak betreft een complexe familierechtelijke context waarin de man het vaderschap wenst vast te stellen en de vrouw dit hoger beroep instelde tegen de deskundigenbenoeming. Het hof bevestigde de onmogelijkheid van hoger beroep tegen deze specifieke deskundigenbenoeming en handhaafde de rechtbankbeslissing.

Uitkomst: De vrouw is niet-ontvankelijk verklaard in haar hoger beroep tegen de benoeming van de deskundige voor DNA-onderzoek.

Uitspraak

GERECHTSHOF 's-HERTOGENBOSCH

Afdeling civiel recht

Uitspraak: 16 februari 2017

Zaaknummer: 200.196.230/01

Zaaknummer eerste aanleg: C/03/212506 / FA RK 15-3526

in de zaak in hoger beroep van:

[de vrouw] ,

wonende te [woonplaats 1] ,

appellante,

hierna te noemen: de vrouw,

advocaat: mr. E.H.J. Plass,

tegen

[de man] ,

wonende te [woonplaats 2] ,

verweerder,

hierna te noemen: de man,

advocaat: mr. A.H. van Gerwen.

Als belanghebbenden worden aangemerkt:

- mr. S.C. van Heerd , in zijn hoedanigheid van bijzondere curator,

kantoorhoudende te [woonplaats 1] ,

hierna te noemen: de bijzondere curator.

- de heer [erkenner] , wonende te [woonplaats 1] , de erkenner van de minderjarige.

In zijn hoedanigheid als omschreven in artikel 810 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering is in de procedure gekend:

de Raad voor de Kinderbescherming,

hierna te noemen: de raad.

1. Het geding in eerste aanleg

Het hof verwijst naar de beschikking van de rechtbank Limburg, zittingsplaats Roermond, van 20 april 2016.

2. Het geding in hoger beroep

2.1.

Bij beroepschrift met producties, ingekomen ter griffie op 18 juli 2016, heeft de vrouw verzocht voormelde beschikking te vernietigen ten aanzien van de beslissing Sanquin Bloedvoorziening te Eindhoven een onderzoek te laten verrichten naar de vraag of, en zo ja, in welke mate van waarschijnlijkheid [de man] de biologische vader is van [dochter] en/of het verzoek van de man opnieuw rechtdoende, af te wijzen.

2.2.

Bij verweerschrift, tevens eiswijziging inhoudende voorwaardelijk verzoek, met producties, ingekomen ter griffie op 6 september 2016, heeft de man verzocht, uitvoerbaar bij voorraad, voor zover de wet dat toelaat, de vrouw niet-ontvankelijk te verklaren dan wel de grieven van de vrouw af te wijzen en de beschikking waarvan beroep te bekrachtigen en in dat geval de vrouw aanvullend te veroordelen tot het verlenen van medewerking aan het DNA-onderzoek op straffe van een dwangsom van € 250,- per dag of dagdeel dat de vrouw drie weken na betekening van de in deze te wijzen beschikking in gebreke blijft om haar medewerking hieraan te verlenen.

2.2.1.

Bij verweerschrift op het zelfstandig verzoek, ingekomen ter griffie op 19 oktober 2016, heeft de vrouw het hof verzocht om bij beschikking, voor zoveel mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, de man niet-ontvankelijk te verklaren in zijn (voorwaardelijke) zelfstandige verzoek, althans dit verzoek af te wijzen.

2.3.

Bij verweerschrift, ingekomen ter griffie op 13 september 2016, heeft de bijzondere curator het hof verzocht, indien mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, de vrouw niet-ontvankelijk te verklaren in haar hoger beroep, althans het hoger beroep af te wijzen als zijnde rechtens ongegrond en de beschikking waarvan beroep te bekrachtigen.

2.4.

De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 10 januari 2017.

Bij die gelegenheid zijn gehoord:

• de vrouw, bijgestaan door mr. Plass;
• de man, bijgestaan door mr. A.B. Noordhof, als waarnemer van mr. Van Gerwen;
• de bijzondere curator;
• de heer [erkenner] .

2.4.1.

Namens de raad is geen vertegenwoordiger ter zitting verschenen.

2.5.

Het hof heeft voorts kennisgenomen van de inhoud van:

• het proces-verbaal van de mondelinge behandeling in eerste aanleg op 6 april 2016;
• het V6-formulier met bijlagen van de advocaat van de vrouw, ingekomen ter griffie op

4 januari 2017.

3. De beoordeling

3.1.

De man en de vrouw hebben een affectieve relatie gehad.

Tijdens deze relatie is geboren:

- [dochter] (hierna: [dochter] ), op [geboortedatum] 2015 te [woonplaats 1] .

De heer [erkenner] heeft op 7 augustus 2015 [dochter] als zijn kind erkend. Krachtens beschikking van de rechtbank Limburg, zittingsplaats Maastricht, van 11 augustus 2015 zijn de heer [erkenner] en de vrouw gezamenlijk met het gezag over [dochter] belast.

[dochter] woont bij de vrouw en de heer [erkenner] , met wie de vrouw sinds mei 2015 samenwoont.

3.2.

De man heeft in eerste aanleg verzocht:

- te bepalen dat de vrouw haar medewerking dient te verlenen aan het uitvoeren van een DNA-onderzoek;

- voor recht te verklaren dat de erkenning door de heer [erkenner] nietig is, althans deze erkenning te vernietigen;

- hem vervangende toestemming te verlenen voor de erkenning van [dochter] ;

- de vaststelling van een omgangsregeling tussen [dochter] en de man, in die zin dat de man omgang heeft met [dochter] gedurende een dag per week tot haar tweejarige leeftijd, daarna aangevuld met drie losse weken tijdens de mei-, zomer- en kerstvakantie en vanaf vierjarige leeftijd de regeling uit te breiden naar een weekend per 14 dagen van vrijdagmiddag tot zondagavond, alsmede de helft van de vakanties en feestdagen.

3.3.

Bij beschikking van de rechtbank Limburg, zittingsplaats Roermond, van18 november 2015 is door de rechtbank op grond van artikel 1:212 van het Burgerlijk Wetboek (BW) tot bijzondere curator benoemd: mr. S.C. van Heerd , advocaat te Venlo .

3.4.

Bij de bestreden beschikking, heeft de rechtbank in het kader van het verzoek van de man hem toestemming te verlenen [dochter] als zijn kind te erkennen Sanquin Bloedvoorziening te Eindhoven, vestiging Maastricht, tot deskundige benoemd teneinde een DNA-onderzoek te verrichten naar de vraag of, en zo ja, in welke mate van waarschijnlijkheid de man de biologische vader van [dochter] is en heeft aan deze opdracht bepaalde voorwaarden verbonden. Tot slot heeft de rechtbank de behandeling van deze zaak aangehouden tot een nader te bepalen tijdstip na ontvangst van het rapport van Sanquin Bloedvoorziening.

3.5.

De vrouw kan zich met deze beslissing niet verenigen en zij is hiervan in hoger beroep gekomen. De man heeft tegen deze beslissing voorwaardelijk geappelleerd.

Ontvankelijkheid

3.6.

Het hof overweegt als volgt.

3.6.1.

De rechtbank heeft Sanquin Bloedvoorziening te Eindhoven tot deskundige benoemd op de voet van artikel 194 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv). Ingevolge artikel 194 lid 2 Rv staat tegen deze beslissing van de rechtbank geen hogere voorziening open.

Er zijn door de vrouw ook geen omstandigheden gesteld of gebleken die tot doorbreking van dit appelverbod zouden moeten leiden.

3.6.2.

Op deze grond zal het hof de vrouw niet-ontvankelijk verklaren in het door haar ingestelde hoger beroep.

4. De beslissing

Het hof:

verklaart de vrouw niet-ontvankelijk in het door haar ingestelde hoger beroep tegen de beschikking van de rechtbank Limburg, zittingsplaats Roermond, van 20 april 2016;

wijst af het meer of anders verzochte.

Deze beschikking is gegeven door mrs. E.L. Schaafsma-Beversluis, M.C. Bijleveld-van der Slikke en A.M.M. Hompus en is in het openbaar uitgesproken op 16 februari 2017.