ECLI:NL:HR:1996:AA1753

• Datum uitspraak: 27 november 1996
• Publicatiedatum: 4 april 2013
• Zaaknummer: 31835
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: vice-president Stoffer; raadsheer Urlings; raadsheer Zuurmond; raadsheer Fleers; raadsheer Pos
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 2 uitgaand · 3 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad bevestigt afwijzing buitengewone lasten voor alternatieve geneesmiddelen in belastingaanslag

Belanghebbende kreeg voor het jaar 1991 een aanslag inkomstenbelastingpremie volksverzekeringen opgelegd, gebaseerd op een belastbaar inkomen van ƒ 97.681. Na bezwaar en een ambtshalve vermindering door de Inspecteur tot ƒ 96.325, kwam het geschil bij het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch. Het Hof vernietigde de uitspraak van de Inspecteur en handhaafde de vermindering.

Belanghebbende stelde in cassatie dat de uitgaven voor zogenaamde "medicijnen alternatieve geneeskunde" als buitengewone lasten in aanmerking moesten worden genomen. Het Hof had geoordeeld dat deze middelen als voedingssupplementen worden gebruikt en niet uitsluitend als geneesmiddelen, waardoor zij niet als buitengewone lasten konden worden erkend.

De Hoge Raad bevestigde dit oordeel en oordeelde dat het niet gaat om de verschillende toepassingsmogelijkheden, maar om de specifieke toepassing in dit geval. Het Hof had terecht geoordeeld dat belanghebbende onvoldoende aannemelijk had gemaakt dat de middelen niet voor andere doeleinden dan als geneesmiddel worden gebruikt. De Hoge Raad verwierp het beroep en zag geen aanleiding voor proceskostenveroordeling.

Uitkomst: De Hoge Raad verwierp het cassatieberoep en bevestigde dat uitgaven voor alternatieve geneesmiddelen niet als buitengewone lasten kunnen worden erkend.

Uitspraak

gewezen op het beroep in cassatie van X te Z tegen de uitspraak van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 28 november 1995 betreffende de hem voor het jaar 1991 opgelegde aanslag inkomstenbelastingpremie volksverzekeringen.

1. Aanslag, bezwaar en geding voor het Hof Aan belanghebbende is voor het jaar 1991 een aanslag inkomstenbelastingpremie volksverzekeringen opgelegd naar een belastbaar inkomen van ƒ 97.681,--, welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is gehandhaafd. Bij ambtshalve gegeven beschikking van de Inspecteur is de aanslag verminderd tot een aanslag berekend naar een belastbaar inkomen van ƒ 96.325,--. Belanghebbende is van de uitspraak van de Inspecteur in beroep gekomen bij het Hof. Het Hof heeft die uitspraak vernietigd en de aanslag gehandhaafd zoals deze ambtshalve door de Inspecteur was verminderd. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.

2. Geding in cassatie Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van het Hof beroep in cassatie ingesteld. Het beroepschrift in cassatie is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. De Staatssecretaris van Financiën heeft een vertoogschrift ingediend.

3. Beoordeling van de klachten 3.1. Naar het oordeel van het Hof heeft de Inspecteur terecht belanghebbendes uitgaven voor door hem als "medicijnen alternatieve geneeskunde" aangeduide middelen niet als buitengewone lasten ter zake van ziekte in aanmerking genomen. Daartoe heeft het Hof beslissend geacht dat de betrokken middelen als voedingssupplementen plegen te worden gebruikt zodat niet is voldaan aan de voorwaarde dat de middelen niet voor andere doeleinden dan als geneesmiddelen worden gebruikt. 3.2. In cassatie bestrijdt belanghebbende dat oordeel in de eerste plaats met het betoog dat het niet om de verschillende toepassingsmogelijkheden van het middel gaat maar om de specifieke toepassing in dit geval. Deze klacht faalt: het oordeel van het Hof dat te dezen de aan het slot van 3.1 weergegeven voorwaarde moet worden gesteld is juist (HR 23 juni 1982, nr. 20 443, BNB 1983/31 en HR 20 april 1983, nr. 21 451, BNB 1983/180). 3.3. 's Hofs oordeel dat belanghebbende onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt dat de onderhavige middelen niet voor andere doeleinden dan als geneesmiddel plegen te worden gebruikt kan, als berustende op de aan het Hof voorbehouden waardering van de bewijsmiddelen en geen nadere motivering behoevende, in cassatie niet met vrucht worden bestreden. Voor zover de klachten tegen dit oordeel zijn gericht falen zij eveneens. 3.4. De klacht ten slotte dat het Hof zou hebben overwogen dat de betreffende middelen door belanghebbende als voedingssupplementen zijn gebruikt, berust op een verkeerde lezing van de uitspraak van het Hof en faalt derhalve bij gebrek aan feitelijke grondslag.

4. Proceskosten De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten als bedoeld in artikel 5a van de Wet administratieve rechtspraak belastingzaken.

5. Beslissing De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is op 27 november 1996 vastgesteld door de vice-president Stoffer als voorzitter, en de raadsheren Urlings, Zuurmond, Fleers en Pos, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier Barendse, en op die datum in het openbaar uitgesproken.