ECLI:NL:HR:1996:AA1756

• Datum uitspraak: 11 december 1996
• Publicatiedatum: 4 april 2013
• Zaaknummer: 31692
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: Stoffer; Urlings; Zuurmond; Pos; Beukenhorst
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad bevestigt weigering aftrekbare giften voor niet-declareerbare kosten bestuurslid vereniging

Belanghebbende, werkzaam als bestuurslid van een vereniging, bracht in zijn aangifte inkomstenbelasting 1991 een bedrag aan niet gedeclareerde kosten ten behoeve van de vereniging in mindering als aftrekbare giften. De Inspecteur weigerde deze aftrek, hetgeen door het Gerechtshof Amsterdam werd bevestigd. Het hof overwoog dat de vereniging geen mogelijkheid kent om gemaakte kosten te declareren en dat het hier niet gaat om kosten die volgens algemeen aanvaarde maatschappelijke opvattingen vergoed zouden moeten worden.

In cassatie stelde belanghebbende dat het hof ten onrechte had vastgesteld dat de vereniging geen declaratiemogelijkheid kent, maar de Hoge Raad oordeelde dat dit een feitelijke vaststelling betreft die aan het hof toekomt en niet onbegrijpelijk is. Ook de klacht over een vermeende verwisseling van belanghebbende met zijn gemachtigde faalde wegens gebrek aan belang.

De Hoge Raad wees het beroep af en achtte geen aanleiding voor een veroordeling in proceskosten. Hiermee blijft de aanslag inkomstenbelastingpremie volksverzekeringen over 1991 ongewijzigd gehandhaafd.

Uitkomst: Het cassatieberoep wordt verworpen en de aanslag inkomstenbelastingpremie volksverzekeringen blijft gehandhaafd.

Uitspraak

gewezen op het beroep in cassatie van X te Z tegen de uitspraak van het Gerechtshof te Amsterdam van 7 juni 1995 betreffende de hem voor het jaar 1991 opgelegde aanslag inkomstenbelastingpremie volksverzekeringen.

1. Aanslag, bezwaar en geding voor het Hof Aan belanghebbende is voor het jaar 1991 een aanslag inkomstenbelastingpremie volksverzekeringen opgelegd naar een belastbaar inkomen van ƒ 32.314,--, welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is gehandhaafd. Belanghebbende is van de uitspraak van de Inspecteur in beroep gekomen bij het Hof. Het Hof heeft die uitspraak bevestigd.

2. Geding in cassatie Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van het Hof beroep in cassatie ingesteld en daarbij een middel van cassatie voorgesteld.

De Staatssecretaris van Financiën heeft een vertoogschrift ingediend.

3. Beoordeling van het middel 3.1 In cassatie kan van het volgende worden uitgegaan. Belanghebbende was het onderhavige jaar, 1991, werkzaam als bestuurslid van de projectraad van een vereniging. In zijn aangifte heeft belanghebbende een bedrag van ƒ 1.416,85 als aftrekbare giften in mindering op zijn inkomen gebracht ter zake van door hem ten behoeve van de vereniging gemaakte kosten welke hij niet heeft gedeclareerd. 3.2. Het oordeel van het Hof komt erop neer dat de Inspecteur die aftrek terecht heeft geweigerd, omdat - daargelaten of de vereniging een algemeen nut beogende instelling is - de vereniging niet de mogelijkheid kent kosten, gemaakt ten behoeve van de vereniging en/of ter verwezenlijking van haar doelstelling, te declareren en geen sprake is van kosten die naar algemeen aanvaarde maatschappelijke opvattingen zouden behoren te worden vergoed. 3.3. Het middel bestrijdt in de eerste plaats dat belanghebbende, zoals het Hof heeft overwogen, ter zitting heeft erkend dat de vereniging niet de mogelijkheid van kostendeclaratie als hier bedoeld kent. In zoverre faalt het middel omdat het zich richt tegen een aan het Hof voorbehouden, vaststelling van hetgeen voor het Hof is aangevoerd. Anders dan het middel aanvoert is die vaststelling ook in het licht van de overige processtukken niet onbegrijpelijk. 3.4. De klacht dat het Hof in de weergave van belanghebbendes standpunt op één onderdeel hem met zijn gemachtigde zou hebben verwisseld faalt bij gebrek aan belang, nu die weergave wat dat betreft geen invloed heeft gehad op de door het Hof gegeven beslissing.

4. Proceskosten De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten als bedoeld in artikel 5a van de Wet administratieve rechtspraak belastingzaken.

5. Beslissing De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is op 11 december 1996 vastgesteld door de vice-president Stoffer als voorzitter, en de raadsheren Urlings, Zuurmond, Pos en Beukenhorst, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier Reijngoud, en op die datum in het openbaar uitgesproken.