ECLI:NL:HR:2005:AT8248

Hoge Raad

Datum uitspraak
14 oktober 2005
Publicatiedatum
4 april 2013
Zaaknummer
R04/123HR
Instantie
Hoge Raad
Type
Uitspraak
Uitkomst
Afwijzend
Procedures
  • Cassatie
Rechters
Vindplaatsen
  • Rechtspraak.nl
Aangehaalde wetgeving Pro
Art. 81 ROVerdrag inzake de rechten van het kind
AI samenvatting door LexboostAutomatisch gegenereerd

Bevestiging hoofdverblijf minderjarig kind bij moeder na echtscheiding

De man verzocht de rechtbank Utrecht om echtscheiding uit te spreken en nevenvoorzieningen te treffen, waaronder bijdrage van de vrouw in kosten van verzorging en levensonderhoud. De vrouw verzocht zelfstandig dat het kind zijn dagelijks verblijf bij haar zou hebben, met een omgangsregeling voor de man en alimentatieverplichtingen.

De rechtbank sprak de echtscheiding uit en bepaalde dat het kind zijn gewone verblijfplaats bij de vrouw zou hebben, met een omgangsregeling voor de man. De man ging hiertegen in hoger beroep bij het hof Amsterdam, dat de beschikking van de rechtbank bekrachtigde.

De man stelde beroep in cassatie in tegen het hofbesluit. De Hoge Raad oordeelde dat de klachten van de man niet leiden tot cassatie en dat het hof terecht het deskundigenbericht en de beleidsvrijheid van de feitenrechter heeft gerespecteerd. Het beroep werd verworpen en de beschikking van het hof bleef in stand.

Uitkomst: Het cassatieberoep van de man wordt verworpen en het hoofdverblijf van het kind blijft bij de moeder.

Uitspraak

14 oktober 2005
Eerste Kamer
Rek.nr. R04/123HR
JMH
Hoge Raad der Nederlanden
Beschikking
in de zaak van:
[De man],
wonende te [woonplaats],
VERZOEKER tot cassatie,
advocaat: mr. A.J. van Steensel,
t e g e n
[De vrouw],
wonende te [woonplaats],
VERWEERSTER in cassatie,
niet verschenen.
1. Het geding in feitelijke instanties
Met een op 9 december 2002 gedateerd verzoekschrift heeft verzoeker tot cassatie - verder te noemen: de man - zich gewend tot de rechtbank te Utrecht en verzocht echtscheiding tussen hem en verweerster in cassatie - verder te noemen: de vrouw - uit te spreken, alsmede te bepalen dat de vrouw zal bijdragen in de kosten van verzorging en opvoeding van der partijen kind en in de kosten van het levensonderhoud van de man.
De vrouw heeft zich gerefereerd ten aanzien van de verzochte echtscheiding en de verzochte nevenvoorzieningen bestreden. Bij wege van zelfstandig verzoek heeft de vrouw de rechtbank - kort weergegeven - verzocht te bepalen dat het kind van partijen zijn dagelijks verblijf bij haar zal hebben en dat een omgangsregeling voor de man wordt vastgesteld en de man partner- en kinderalimentatie betaalt.
De man heeft de zelfstandige verzoeken van de vrouw bestreden.
De rechtbank heeft bij beschikking van 30 juli 2003 echtscheiding tussen partijen uitgesproken en voor het overige iedere verdere beslissing aangehouden. Nadat de raad voor de kinderbescherming schriftelijk had gerapporteerd, heeft de rechtbank bij eindbeschikking van 21 januari 2004, uitvoerbaar bij voorraad, beslist dat het kind zijn gewone verblijfplaats bij de vrouw zal hebben, een omgangsregeling voor de man vastgesteld zoals omschreven in deze beschikking, en het meer of anders verzochte afgewezen.
Tegen deze eindbeschikking heeft de man hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof te Amsterdam.
Bij beschikking van 12 augustus 2004 heeft het hof de beschikking waarvan beroep bekrachtigd.
De beschikking van het hof is aan deze beschikking gehecht.
2. Het geding in cassatie
Tegen de beschikking van het hof heeft de man beroep in cassatie ingesteld. Het cassatierekest is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit.
De vrouw is in cassatie niet verschenen.
De conclusie van de Advocaat-Generaal E.M. Wesseling-van Gent strekt tot verwerping van het beroep.
3. Beoordeling van het middel
De in het middel aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien artikel 81 RO Pro, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot
beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
4. Beslissing
De Hoge Raad verwerpt het beroep.
Deze beschikking is gegeven door de raadsheren H.A.M. Aaftink, als voorzitter, A.M.J. van Buchem-Spapens en W.A.M. van Schendel, en in het openbaar uitgesproken door de vice-president P. Neleman op 14 oktober 2005.