ECLI:NL:HR:2008:BG6494

• Datum uitspraak: 12 december 2008
• Publicatiedatum: 5 april 2013
• Zaaknummer: 42542
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: J.W. van den Berge; L. Monné; J.W.M. Tijnagel
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 1 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad bevestigt geen aftrek scholingsuitgaven bij terugbetaling schoolgeld aan ouder

Belanghebbende volgde tussen 1995 en 1999 een opleiding waarvoor zijn vader het schoolgeld betaalde. In 2001 betaalde belanghebbende het bedrag van ƒ 10.000 terug aan zijn vader en bracht dit bedrag als persoonsgebonden aftrek voor scholingsuitgaven in zijn aangifte inkomstenbelasting over 2001 in mindering.

De Inspecteur hield bij de aanslag geen rekening met deze aftrek, waarna belanghebbende bezwaar maakte. Het hof verklaarde het beroep van belanghebbende gegrond en verminderde de aanslag. De Staatssecretaris stelde vervolgens beroep in cassatie in tegen deze uitspraak.

De Hoge Raad oordeelt dat de terugbetaling van het door de vader betaalde schoolgeld niet kwalificeert als een uitgave voor scholing in het jaar van betaling. Hierdoor was de aftrek niet terecht toegepast. Het incidentele beroep van belanghebbende wordt ongegrond verklaard, het principale beroep van de Staatssecretaris gegrond en het hofarrest vernietigd. De aanslag blijft gehandhaafd.

De Hoge Raad acht geen aanleiding voor proceskostenveroordeling en spreekt het arrest uit op 12 december 2008.

Uitkomst: De Hoge Raad vernietigt het hofarrest en bevestigt dat terugbetaling van schoolgeld geen aftrekbare scholingsuitgave is.

Uitspraak

Nr. 42.542

12 december 2008

Arrest

gewezen op het beroep in cassatie van de Staatssecretaris van Financiën tegen de uitspraak van het Gerechtshof te 's-Gravenhage van 28 december 2005, nr. BK-04/02211, betreffende een aan X te Z (hierna: belanghebbende) opgelegde aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen.

1. Het geding in feitelijke instantie

Aan belanghebbende is voor het jaar 2001 een aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen opgelegd, welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is gehandhaafd.

Het Hof heeft het tegen die uitspraak ingestelde beroep gegrond verklaard, de uitspraak van de Inspecteur vernietigd en de aanslag verminderd. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.

2. Geding in cassatie

De Staatssecretaris heeft tegen 's Hofs uitspraak beroep in cassatie ingesteld.

Belanghebbende heeft een verweerschrift ingediend. Hij heeft tevens incidenteel beroep in cassatie ingesteld.

Het beroepschrift in cassatie en het geschrift waarbij incidenteel beroep in cassatie is ingesteld, zijn aan dit arrest gehecht en maken daarvan deel uit.

De Staatssecretaris heeft het incidentele beroep beantwoord en heeft in het principale beroep een conclusie van repliek ingediend.

3. Beoordeling van het in het principale beroep voorgestelde middel

3.1. In cassatie kan van het volgende worden uitgegaan.

3.1.1. Belanghebbende, geboren in 1975, heeft in de jaren 1995 tot en met 1999 een opleiding gevolgd. Het voor die opleiding verschuldigde schoolgeld (in totaal: ƒ 10.000) is in die periode betaald door zijn vader.

3.1.2. Bij een overeenkomst van geldlening gedateerd 1 juli 2001 heeft belanghebbende aan zijn vader een bedrag van ƒ 10.000 schuldig erkend wegens de door zijn vader gedeeltelijk bekostigde opleiding. Het schuldig erkende bedrag is door belanghebbende in 2001 voldaan.

3.1.3. Belanghebbende heeft bij zijn aangifte inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen voor het jaar 2001 voormeld bedrag van ƒ 10.000 (na toepassing van de drempel) als persoonsgebonden aftrek ter zake van scholingsuitgaven op het inkomen uit werk en woning van het kalenderjaar in mindering gebracht. Bij het vaststellen van de aanslag heeft de Inspecteur met deze aftrek geen rekening gehouden.

3.2. Voor het Hof was in geschil of de Inspecteur deze correctie ter zake van scholingsuitgaven terecht heeft aangebracht. Het Hof heeft die vraag ontkennend beantwoord. Daartegen richt zich het middel van de Staatssecretaris.

3.3. De betaling door belanghebbende in 2001 aan zijn vader van het door hem in dat jaar schuldig erkende bedrag had niet tot gevolg dat er in dat jaar alsnog sprake was van een op belanghebbende drukkende uitgave voor het volgen van een opleiding of studie in de zin van artikel 6.27, lid 1, van de Wet IB 2001. Het middel slaagt derhalve.

4. Beoordeling van de in het incidentele beroep aangevoerde klacht

4.1. De in het incidentele beroep aangevoerde klacht houdt in dat het Hof de persoonsgebonden aftrek verkeerd heeft berekend.

4.2. Uit het onder 3.3 overwogene volgt dat belanghebbende in 2001 geen recht had op de in geschil zijnde persoonsgebonden aftrek ter zake van scholingsuitgaven. De klacht kan reeds daarom niet tot cassatie leiden. Het incidentele beroep van belanghebbende dient ongegrond te worden verklaard. De Hoge Raad kan de zaak afdoen.

5. Proceskosten

Zowel wat betreft het principale cassatieberoep als wat betreft het incidentele cassatieberoep acht de Hoge Raad geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten.

6. Beslissing

De Hoge Raad:

verklaart het incidentele beroep in cassatie van belanghebbende ongegrond,

verklaart het principale beroep in cassatie van de Staatssecretaris gegrond,

vernietigt de uitspraak van het Hof, en

verklaart het tegen de uitspraak van de Inspecteur ingestelde beroep ongegrond.

Dit arrest is gewezen door de vice-president J.W. van den Berge als voorzitter, en de raadsheren L. Monné en J.W.M. Tijnagel, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier A.I. Boussak-Leeksma, en in het openbaar uitgesproken op 12 december 2008.