Uitspraak
Uitspraak wordt niet gepubliceerd.
ECLI:NL:HR:2009:BC2866
Hoge Raad
- Cassatie
- Rechtspraak.nl
Art. 1 Eerste Protocol EVRMMeststoffenwetEuropese NitraatrichtlijnEG-verdrag
AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd
Beoordeling van regulerende mineralenheffingen onder de Meststoffenwet en Europese regelgeving
In vijftien zaken heeft de Hoge Raad zich gebogen over de heffingen ingevolge de Meststoffenwet, specifiek het mineralenaangiftesysteem (MINAS) dat van 1998 tot 2005 gold. Dit systeem kende twee methoden voor het bepalen van de heffingsgrondslag: forfaitaire en verfijnde mineralenheffingen, waarbij de laatste zoveel mogelijk gebaseerd was op werkelijke stikstof- en fosfaatgehaltes in dierlijke mest.
De ministeriële regeling bepaalde dat de stikstof- en fosfaatgehaltes via steekproefonderzoek vastgesteld moesten worden, met een maximale toegestane afwijking van 15% in 95% van de analyses. Uit onderzoek bleek echter dat het fosfaatgehalte met de voorgeschreven methoden vaker dan toegestaan afweek, waardoor de fosfaatheffing niet in stand kon blijven.
De A-G oordeelde dat de nauwkeurigheidsnorm van 15% zelf niet in strijd is met het recht. Verder concludeerde hij dat hoewel MINAS niet een juiste implementatie is van de Europese Nitraatrichtlijn, dit de fiscale soevereiniteit van Nederland niet aantast. Ook is er geen strijd met de gemeenschappelijke marktordening in de sector varkensvlees of met het recht op eigendomsbescherming onder het EVRM.
In zaken waarin de Minister cassatie instelde, werd het beroep gegrond verklaard behalve voor de fosfaatheffing, die door het hof terecht was vernietigd. In de overige zaken werd het beroep gegrond verklaard voor zover het de fosfaatheffing betrof, die door lagere hoven ten onrechte niet was vernietigd. De uitspraak wordt niet gepubliceerd.
Uitkomst: De fosfaatheffing onder de Meststoffenwet kan vanwege methodologische tekortkomingen niet in stand blijven.