ECLI:NL:HR:2009:BH0148

• Datum uitspraak: 13 maart 2009
• Publicatiedatum: 5 april 2013
• Zaaknummer: C07/206HR
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: A.M.J. van Buchem-Spapens; W.A.M. van Schendel; C.A. Streefkerk; E.J. Numann
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing vordering schadevergoeding wegens onrechtmatige daad inclusief kosten rechtsbijstand

Eiser heeft verweerder 1 en verweerder 2 gedagvaard en gevorderd hen hoofdelijk te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van ƒ 33.603,25, vermeerderd met rente en kosten, wegens onrechtmatige daad. Na verstek tegen verweerder 1 en verweer van verweerder 2, heeft de rechtbank Rotterdam de vordering grotendeels afgewezen en slechts een klein bedrag toegekend.

Eiser ging in hoger beroep bij het gerechtshof te 's-Gravenhage, dat het vonnis van de rechtbank bekrachtigde. Vervolgens stelde eiser beroep in cassatie in tegen dit arrest. De Hoge Raad heeft het cassatieberoep beoordeeld en geoordeeld dat de aangevoerde klachten niet tot cassatie kunnen leiden, mede omdat zij geen rechtsvragen van belang voor rechtseenheid of rechtsontwikkeling bevatten.

De Hoge Raad heeft het beroep verworpen en eiser veroordeeld in de kosten van het geding in cassatie, welke aan de zijde van verweerders nihil zijn begroot. Hiermee blijft het arrest van het hof in stand en wordt de vordering van eiser afgewezen.

Uitkomst: Het cassatieberoep van eiser wordt verworpen en de vordering tot schadevergoeding wordt afgewezen.

Uitspraak

13 maart 2009

Eerste Kamer

Nr. C07/206HR

EV/EE

Hoge Raad der Nederlanden

Arrest

in de zaak van:

[Eiser],

wonende te [woonplaats],

EISER tot cassatie,

advocaat: mr. F-N. Grooss,

t e g e n

1. [Verweerder 1],

wonende te [woonplaats],

2. [Verweerster 2],

statutair gevestigd te [vestigingsplaats], doch zonder bekend kantoor- of vestigingsadres,

VERWEERDERS in cassatie,

niet verschenen.

Partijen zullen hierna ook worden aangeduid als [eiser], [verweerder 1] en [verweerster 2].

1. Het geding in feitelijke instanties

[Eiser] heeft bij exploten van 10 augustus en 2 oktober 2000 [verweerder 1] en [verweerster 2] gedagvaard voor de rechtbank Rotterdam en, na vermeerdering van eis, gevorderd, kort gezegd, [verweerder 1] en [verweerster 2] hoofdelijk te veroordelen om aan [eiser] tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen een bedrag van ƒ 33.603,25 aan schadevergoeding, met rente en kosten.

[Verweerster 2] heeft de vordering bestreden en tegen [verweerder 1] is verstek verleend.

De rechtbank heeft, na een comparitie van partijen en getuigenverhoren, bij vonnis van 5 november 2003 [verweerder 1] en [verweerster 2] hoofdelijk veroordeeld om aan [eiser] een bedrag te betalen van € 308,63, vermeerderd met de wettelijke rente.

Tegen het vonnis van 5 november 2003 heeft [eiser] hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof te 's-Gravenhage.

Bij arrest van 8 november 2006 heeft het hof het vonnis waarvan beroep bekrachtigd.

Het arrest van het hof is aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie

Tegen het arrest van het hof heeft [eiser] beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

Tegen [verweerder 1] en [verweerster 2] is verstek verleend.

De zaak is voor [eiser] toegelicht door zijn advocaat.

De conclusie van de Advocaat-Generaal D.W.F. Verkade strekt tot verwerping van het beroep.

3. Beoordeling van het middel

De in het middel aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing

De Hoge Raad:

verwerpt het beroep;

veroordeelt [eiser] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [verweerder 1] en [verweerster 2] begroot op nihil.

Dit arrest is gewezen door de raadsheren A.M.J. van Buchem-Spapens, als voorzitter, W.A.M. van Schendel en C.A. Streefkerk, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer E.J. Numann op 13 maart 2009.