Hoge Raad
De zaak betreft een cassatieberoep van belanghebbende tegen een uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 2 december 2009, waarin het verzet tegen een uitspraak van de heffingsambtenaar van de gemeente Vlaardingen van 7 mei 2009 werd behandeld. De heffingsambtenaar had een beslissing genomen met betrekking tot de WOZ-waarde van een onroerende zaak.
Belanghebbende maakte bezwaar tegen deze WOZ-waarde en het geschil werd voorgelegd aan de rechtbank. Na de uitspraak van de rechtbank werd door belanghebbende cassatie ingesteld bij de Hoge Raad. De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie afgedaan met toepassing van artikel 81 van Pro de Wet op de Raad van State (RO), wat inhoudt dat het beroep niet-ontvankelijk is verklaard.
De uitspraak bevestigt de beperkte rol van de Hoge Raad in bestuursrechtelijke cassatieprocedures en benadrukt de voorwaarden waaronder cassatie kan worden ingesteld tegen uitspraken van lagere bestuursrechters. De zaak illustreert de procedurele aspecten van het bestuursrecht en het belastingrecht met betrekking tot de waardering van onroerende zaken voor belastingdoeleinden.
Uitkomst: Het cassatieberoep is niet-ontvankelijk verklaard en afgewezen.