Hoge Raad
In deze zaak heeft de Hoge Raad op 23 december 2011 het beroep in cassatie van belanghebbende ongegrond verklaard. Het betrof een geschil over besluiten van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) met betrekking tot de Ziektewet (ZW) en de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA).
Belanghebbende had hoger beroep ingesteld tegen uitspraken van de Rechtbank te Assen, die op hun beurt waren gebaseerd op besluiten van het UWV. De Centrale Raad van Beroep had deze beroepen behandeld en uitspraak gedaan op 25 mei 2011. Vervolgens werd cassatie ingesteld bij de Hoge Raad.
De Hoge Raad heeft het cassatieberoep niet-ontvankelijk verklaard en daarmee de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep bevestigd. Dit betekent dat de eerdere beslissingen over de toepassing van de Ziektewet en de Wet WIA in deze zaak standhouden.
De zaak betreft de rechtspositie van een werknemer die aanspraak maakte op uitkeringen op grond van de Ziektewet en de Wet WIA, en de beoordeling van het UWV omtrent deze aanspraken. De Hoge Raad heeft geen aanleiding gezien om de eerdere uitspraken te vernietigen of te wijzigen.
Uitkomst: Het cassatieberoep is ongegrond verklaard en de eerdere uitspraken blijven in stand.