Hoge Raad
In deze zaak heeft de Hoge Raad het beroep in cassatie van X te Z behandeld tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 14 juli 2011. De zaak betrof een beschikking op grond van de Wet waardering onroerende zaken (WOZ) en een aanslag in de onroerendezaakbelastingen (OZB).
De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie afgedaan met toepassing van artikel 81 van Pro het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, wat inhoudt dat het beroep niet-ontvankelijk is verklaard of niet in behandeling is genomen. Hiermee bevestigde de Hoge Raad de uitspraak van het gerechtshof zonder inhoudelijke beoordeling van de zaak.
De procedure had betrekking op de waardering van onroerende zaken en de daaruit voortvloeiende belastingaanslag, waarbij X bezwaar had gemaakt tegen de vastgestelde waarde en aanslag. Het gerechtshof had in eerste aanleg uitspraak gedaan, waarna X cassatieberoep instelde bij de Hoge Raad.
De Hoge Raad stelde vast dat het cassatieberoep niet ontvankelijk was, waardoor de uitspraak van het gerechtshof ongewijzigd bleef. Hiermee is de beschikking op grond van de WOZ en de aanslag in de OZB definitief geworden.
Uitkomst: Het cassatieberoep van X is niet-ontvankelijk verklaard, waardoor de uitspraak van het gerechtshof ongewijzigd blijft.