Hoge Raad
In deze zaak heeft de Hoge Raad het cassatieberoep van X te Z behandeld tegen een uitspraak van het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 2 maart 2012. Het geschil betrof een beschikking op grond van de Wet waardering onroerende zaken (WOZ) en een daarop gebaseerde aanslag in de onroerendezaakbelastingen (OZB).
De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie afgedaan met toepassing van artikel 81 van Pro het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, wat inhoudt dat het beroep niet-ontvankelijk is verklaard of niet-ontvankelijk is bevonden zonder inhoudelijke behandeling. Hiermee bevestigde de Hoge Raad het oordeel van het hof zonder nadere inhoudelijke motivering.
De uitspraak benadrukt de rechtskracht van de eerdere beslissingen en bevestigt de toepassing van de WOZ-regelgeving en de aanslag OZB zoals vastgesteld door het Gerechtshof. De procedure toont het belang van zorgvuldige behandeling van bezwaren tegen WOZ-beschikkingen en de beperkte mogelijkheden tot cassatie in bestuursrechtelijke belastingzaken.
Uitkomst: Het cassatieberoep is afgewezen, waarmee de uitspraak van het Gerechtshof wordt bevestigd.