Hoge Raad
In deze zaak heeft de Hoge Raad het beroep in cassatie van X te Z behandeld tegen een uitspraak van het gerechtshof te 's-Gravenhage van 15 februari 2012. Het geschil betrof een beschikking op grond van de Wet waardering onroerende zaken (WOZ) en een daarop gebaseerde aanslag in de onroerendezaakbelastingen (OZB).
De Hoge Raad heeft het cassatieberoep afgedaan met toepassing van artikel 81 lid 1 van Pro de Wet op de Raad van State, waarmee het beroep niet-ontvankelijk werd verklaard. Dit betekent dat de Hoge Raad niet inhoudelijk op de zaak is ingegaan, maar het beroep heeft afgewezen op procedurele gronden.
Het arrest bevestigt de positie van het gerechtshof als bevoegde instantie in geschillen over WOZ-beschikkingen en OZB-aanslagen en benadrukt de beperkte rol van de Hoge Raad in bestuursrechtelijke belastinggeschillen. De uitspraak geeft geen inhoudelijke beoordeling van de materiële geschilpunten, maar is relevant voor de procesrechtelijke aspecten van cassatie in bestuursrechtelijke belastingzaken.
Uitkomst: Het cassatieberoep is niet-ontvankelijk verklaard, waardoor het arrest van het gerechtshof in stand blijft.