ECLI:NL:HR:2020:1722

• Datum uitspraak: 3 november 2020
• Publicatiedatum: 2 november 2020
• Zaaknummer: 18/05490
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Niet-ontvankelijk
• Procedures: Cassatie
• Rechters: J. de Hullu; E.S.G.N.A.I. van de Griend; M.J. Borgers
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 3 uitgaand · 3 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Intrekking arrest wegens ongeldige betekening aanzegging in cassatie en nieuwe termijn voor indiening middelen

In deze strafzaak heeft de Hoge Raad op 12 mei 2020 een arrest gewezen waarin het cassatieberoep van de verdachte niet-ontvankelijk werd verklaard omdat geen cassatiemiddelen waren ingediend. Later werd een verzoek ingediend om dit arrest in te trekken, omdat de aanzegging van het cassatieberoep niet op een rechtsgeldige wijze aan de verdachte was betekend.

De aanzegging was volgens de akte van uitreiking persoonlijk uitgereikt op een oud adres in Nederland, terwijl de verdachte niet meer in de Basisregistratie Personen (BRP) stond ingeschreven en een bekend adres in België had. Er was geen bewijs dat de aanzegging op het buitenlandse adres was gestuurd, noch dat de handtekening op de akte van uitreiking door de verdachte zelf was geplaatst.

De advocaat-generaal concludeerde dat het arrest van 12 mei 2020 moest worden ingetrokken en dat aan de verdachte een nieuwe termijn moest worden gegeven om cassatiemiddelen in te dienen. De Hoge Raad volgde dit advies en besloot het arrest in te trekken, een nieuwe termijn van twee maanden te geven en de zaak te verwijzen naar de enkelvoudige kamer.

Deze beslissing waarborgt het recht op een eerlijk proces door correcte betekening van aanzeggingen en het respecteren van de procesrechten van de verdachte.

Uitkomst: Het arrest van 12 mei 2020 is ingetrokken en verdachte krijgt een nieuwe termijn van twee maanden voor het indienen van cassatiemiddelen.

Uitspraak

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

STRAFKAMER

Nummer 18/05490

Datum 3 november 2020

BESLISSING

op een verzoek in de strafzaak tegen

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1993,

hierna: de verdachte,

in welke zaak het gerechtshof Amsterdam arrest heeft gewezen op 20 december 2018, nummer 23/003471-16.

1. Procesverloop in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. De Hoge Raad heeft het cassatieberoep bij arrest van 12 mei 2020 niet-ontvankelijk verklaard, omdat namens de verdachte geen schriftuur met cassatiemiddelen (klachten) bij de Hoge Raad is ingediend (zie artikel 437 lid 2 van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv)).

Op 18 augustus 2020 is bij de Hoge Raad ingekomen een namens de verdachte ingediend geschrift, waarin wordt verzocht te bepalen dat het arrest van de Hoge Raad van 12 mei 2020 zijn kracht heeft verloren en aan de verdachte een termijn te geven voor het indienen van een cassatieschriftuur, omdat de aanzegging in cassatie niet op rechtsgeldige wijze is betekend.

De advocaat-generaal D.J.M.W. Paridaens heeft geconcludeerd dat de Hoge Raad zal bepalen dat het arrest van de Hoge Raad in de onderhavige zaak wordt ingetrokken en dat aan de verdachte een termijn voor het indienen van een schriftuur houdende middelen van cassatie wordt gegeven.

2. Beoordeling van het verzoek

De Hoge Raad is van oordeel dat het arrest van 12 mei 2020 moet worden ingetrokken en dat de verdachte een nieuwe termijn moet worden gegeven voor het doen indienen van een cassatieschriftuur. De redenen daarvoor staan vermeld in de conclusie van de advocaat-generaal.

3. Beslissing

De Hoge Raad:

- trekt in het voormelde arrest van 12 mei 2020;

- geeft aan de verdachte de gelegenheid om binnen twee maanden na het uitspreken van deze beslissing bij de Hoge Raad door zijn raadsman een schriftuur te doen indienen, houdende zijn middelen van cassatie;

- verwijst de zaak naar de enkelvoudige kamer.

Dit arrest is gewezen door de vice-president J. de Hullu als voorzitter, en de raadsheren E.S.G.N.A.I. van de Griend en M.J. Borgers, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van
3 november 2020 .