Uitspraak
Vonnis van 21 oktober 2015
Behorend bij A.R. 1622 van 2014
GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN ARUBA
VONNIS
in de zaak van:
X,
te Aruba,
hierna ook te noemen: X,
gemachtigde: de advocaat mr. G.W. Rep,
tegen:
de vennootschap naar vreemd recht
MEDICAS B.V.,
te Breda, Nederland,
hierna ook te noemen: Medicas,
gemachtigde: de advocaat mr. D.W. Ormel,
1.DE PROCEDURE
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het verzoekschrift;
- het verstekvonnis van 4 juni 2014;
- de verzetschrift;
- de conclusie van antwoord in oppositie;
- de conclusie van repliek in oppositie;
- de akte uitlating zijdens X.
De zaak is daarna verwezen naar de rol voor vonnis.
2.DE VASTSTAANDE FEITEN
2.1
X is in algehele gemeenschap gehuwd geweest met Y, hierna te noemen de ex-echtgenote. Het huwelijk is ontbonden op 15 februari 2006. Bij vonnis in kort geding van 19 april 2006 is X veroordeeld om de voormalige echtelijke woning, verder: de woning, te ontruimen.
2.2
De aankoop van de woning was onder hypothecair verband gefinancierd door de stichting Fundacion Cas pa Comunidad Arubano (FCCA) en de Aruba Bank N.V., als tweede hypotheekrechthouder. De vorderingsrechten zijn op 7 juli 2006 respectievelijk 8 oktober 2007 gecedeerd aan Medicas B.V. te Breda, Nederland. Cessionaris wordt vertegenwoordigd door mr. Z, de voormalige schoonbroer van X.
2.3
Bij brief van 15 september 2009 zijn X en de ex-echtgenote door de notaris ervan in kennis gesteld dat Medicas tot openbare verkoop van de woning wilde overgaan in verband met de achterstand in de nakoming van de betalingsverplichtingen van X en de ex-echtgenote. De totale schuld bedroeg op dat moment volgens Medicas Afl. 298.311,71.
2.4
De woning is op de openbare veiling van 27 mei 2010 afgemijnd op een bedrag van Afl. 530.000, ten gunste van A, de andere schoonbroer van X. De woning is op 30 september 2011 door veilingkoper aan een derde verkocht voor Afl. 694.000,. Pas bij akte van 21 november 2011 is vastgesteld dat de veilingkoper de woning heeft betaald. De notaris is in verband met deze handelwijze door het Gemeenschappelijk Hof van Justitie berispt.
3.DE STANDPUNTEN VAN PARTIJEN
3.1
X vorderde (oorspronkelijk) verklaring voor recht dat Medicas misbruik heeft gemaakt van haar executierecht, althans onrechtmatig jegens X heeft gehandeld, met – uitvoerbaar bij voorraad – veroordeling van Medicas tot betaling van nader op te maken schade en met veroordeling van Medicas tot vergoeding van de proceskosten.
3.2
X grondt de vordering erop dat Medicas de openbare verkoop onder voor X ongunstige voorwaarden heeft doorgezet en zich daarbij (mede) heeft laten leiden door (onzakelijke) belangen van de ex-echtgenote.
3.3
Medicas voert hiertegen (alsnog) verweer, met vordering tot veroordeling van X in de proceskosten.
4.DE BEOORDELING
4.1.
Voorop staat dat X bij toewijzing van zijn vordering alleen belang heeft als vaststaat dat hij schade heeft geleden, waarbij nu nog in het midden moet blijven hoe groot die schade is. Op andere gronden heeft X geen voldoende kenbaar belang bij toewijzing van de vordering omdat de woning inmiddels al openbaar verkocht is en het recht van parate executie in zoverre is uitgewerkt. X vordert dan ook alleen een verklaring voor recht voor zover die betrekking heeft op “
misbruik van haar[Medicas’]
bevoegdheid als gecedeerde hypotheekhouder”.
misbruik van haar[Medicas’]
bevoegdheid als gecedeerde hypotheekhouder”.
4.2.
Het gerecht begrijpt dat X zich – populair gezegd – gepiepeld voelt door leden van zijn voormalige schoonfamilie, door de ex-echtgenote waarmee hij een moeizame echtscheidingsprocedure met bijbehorende vorderingen heeft gevoerd en mogelijk nog steeds voert en door de notaris. Uit het dossier blijkt evenwel onvoldoende dat X daardoor in dit geding vermogensrechtelijke schade heeft geleden.
4.3.
Daartoe is redengevend dat X niet heeft weersproken dat Medicas een Nederlandse onderneming die zich, gegeven reeds de naam en zoals overigens van algemene bekendheid is, voornamelijk bezighoudt met het incasseren van openstaande vorderingen die voortvloeien uit de niet-nakoming van betalingsverplichtingen uit Nederlandse zorgovereenkomsten – reeds in 2006 en 2007 de vorderingen van Aruba Bank en FCCA heeft overgenomen omdat Aruba Bank wegens wanbetaling dreigde met openbare verkoop van de woning. Gesteld noch gebleken is dat daar toen al de kwade wil achter stak om X kort gezegd – uiteindelijk schade te berokkenen. In tegendeel, de raadsman van X zelf verwijst in een e-mail van 29 oktober 2009 naar een passage uit een proces-verbaal van een zitting van 21 oktober van dat jaar, waarin de rechter opmerkt, dat hij het wel erg ongelukkig vindt dat Medicas eerder juist de hypothecaire zekerheid had overgenomen om te voorkomen dat de woning geveild zou worden, maar nu zelf wil gaan veilen. De dreiging van een openbare verkoop bestond dus al in 2006/2007 maar heeft uiteindelijk pas in mei 2010 plaatsgevonden. Niet weersproken is dat al die tijd – en kennelijk ook al enige tijd daarvoor nu Aruba Bank kennelijk al veel eerder dan Medicas tot openbare verkoop wilde overgaan – niet aan de betalingsverplichtingen uit de geldleningsovereenkomst werd voldaan. Daaraan doet niet af dat X voor wat betreft de door FCCA gecedeerde vordering ten onrechte aanspraak maakte op boete wegens te late betaling. Ook zonder daarmee rekening te houden heeft X immers niet aan zijn betalingsverplichting voldaan. Zonder nadere toelichting mocht X er dan ook niet op vertrouwen dat Medicas, ook al is zij enigerwijze gelieerd aan de ex-echtgenote, tot in lengte van dagen zou wachten met nadere incassomaatregelen zoals een openbare verkoop.
4.4.
Uit het dossier blijkt dat wel geprobeerd is om onderhandse biedingen te krijgen en er ook een bod gedaan is maar dat was nog lager dan uiteindelijk de opbrengst bij veiling. Onvoldoende toegelicht is welke inspanningen X zich getroost heeft om een zodanig hoger bod te krijgen, dat hij geen of minder schade zou lijden dan nu het geval is. Weliswaar betoogt X dat de woning veel meer waard was dan die op de openbare verkoop heeft opgeleverd en er ook een koper zou zijn geweest die bereid was Afl. 950.000, te betalen, maar die stelling wordt niet nader toegelicht. Zo is niet duidelijk wie bereid zou zijn geweest een dergelijke koopsom bij onderhandse verkoop te voldoen, waarom die koper zich niet bij de notaris gemeld heeft, hoe serieus geïnteresseerd die koper overigens was en of die koper dat bedrag wel kon betalen. Evenmin is onderbouwd dat de woning bij onderhandse of openbare verkoop meer waard zou zijn geweest dan voortvloeit uit de door Medicas overgelegde taxatierapporten.
4.5.
Ten slotte is niet weersproken dat Medicas geen rente en kosten in rekening heeft gebracht over de periode tussen de openbare verkoop en de uiteindelijke late levering aan de veilingkoper. Wat er van deze gebeurtenissen ook zij, X heeft daardoor geen schade geleden.
4.6.
De vordering moet dus (alsnog) worden afgewezen en het verstekvonnis vernietigd. Met de vernietiging van het vonnis is de ontheffing van de veroordeling gegeven, dat hoeft niet nog eens apart in het dictum. Als de in het ongelijk te stellen partij zal X de proceskosten van Medicas in deze verzetprocedure moeten vergoeden.
5.DE UITSPRAAK
De rechter in dit gerecht:
vernietigt het door het gerecht op 4 juni 2014 onder rolnummer 3322 van 2013 gewezen verstekvonnis,
en opnieuw beslissend
wijst het gevorderde af,
veroordeelt X in de kosten van de verzetprocedure, aan de zijde van Medicas tot aan deze uitspraak begroot op nihil aan griffierecht, Afl. 194, aan explootkosten, Afl. 250, aan nakosten zonder betekening, te verhogen met Afl. 150,- in geval van betekening en Afl. 1.800, aan gemachtigdensalaris;
verklaart de veroordelingen in dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
Dit vonnis is gewezen door mr. W.J. Noordhuizen, rechter in dit gerecht, en werd uitgesproken ter openbare terechtzitting van woensdag 21 oktober 2015 in aanwezigheid van de griffier.