ECLI:NL:OGEAC:2018:115

• Datum uitspraak: 24 mei 2018
• Publicatiedatum: 30 mei 2018
• Zaaknummer: CUR201601522 voorheen EJ 81007/2016
• Instantie: Gerecht in eerste aanleg van Curaçao
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Beschikking
• Rechters: S.E. Sijsma
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 1 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing verzoek beperking erfrechtelijke aanspraken na vaderschapsvaststelling

Het Gerecht in eerste aanleg van Curaçao behandelde het verzoek tot gerechtelijke vaststelling van het vaderschap van verzoeker, geboren in 1992, en de daarop volgende erfrechtelijke aanspraken. Het vaderschap werd vastgesteld en de naamswijziging toegestaan. Vervolgens werd het beroep van de weduwe, verweerster sub 1, op beperking van de erfrechtelijke aanspraken van verzoeker beoordeeld.

Verweerster sub 1 stelde dat zij al sinds 1987 een woning bezat die zij met eigen spaargeld had gekocht en onderhouden, zonder bijdrage van de overledene, en dat het toekennen van erfrechtelijke aanspraken aan verzoeker een bijzondere hardheid voor haar zou betekenen. Het Gerecht oordeelde dat onvoldoende overtuigend was aangetoond dat de woning volledig zonder financiële hulp van de overledene was aangeschaft en onderhouden. Ook was verzoeker bekend bij verweerster sub 1, zodat geen sprake was van overrompeling.

De waarde van het erfdeel van verzoeker werd geschat op circa NAf 800,-, een bedrag dat niet onoverkomelijk bleek voor verweerster sub 1, mede gelet op haar pensioenuitkering. Daarom werd het beroep op beperking van de erfrechtelijke aanspraken afgewezen. Tevens werd verzoeker toestemming verleend kosteloos te procederen en werden de proceskosten gecompenseerd.

Uitkomst: Het beroep op beperking van de erfrechtelijke aanspraken van verzoeker wordt afgewezen.

Uitspraak

GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN CURAÇAO

B E S C H I K K I N G

van de rechter in bovengenoemd Gerecht strekkende tot gerechtelijke vaststelling van het vaderschap,

op het verzoek van:

[VERZOEKER] ,

wonende in Curaçao,

verzoeker,

gemachtigde: mr. S.N.E. Inderson,

tegen

de erfgenamen van wijlen
[WIJLEN] :

1.
[VERWEERSTER SUB 1] , de weduwe,

gemachtigden: mrs. Davelaar en Ayubi;

en de kinderen:

2.
[kind sub 2] en

3.
[kind sub 3] ,

procederend in persoon,

allen wonend in Curaçao,

verweerders.

1. Het verdere verloop van de procedure

1.1.

Het verdere verloop van de procedure na de tussenbeschikking van 21 december 2017 blijkt uit:

- de door verweerster sub 1 ingediende producties ter zitting van 15 februari 2018;

- de akte van verzoeker van 15 maart 2018;

- de door mr. Ayubi-Haakmeester namens verweerster sub 1 op 15 maart 2018 toegezonden producties 1 (zijnde de ter zitting van 15 februari 2018 ingediende productie) en 2;

- de behandeling ter zitting op 26 april 2018, alwaar voornoemde producties zijn genomen. Verschenen zijn verzoeker en zijn gemachtigde alsmede verweerster sub 1 en de gemachtigden mrs. Davelaar en Ayubi. Partijen en hun gemachtigden hebben het woord gevoerd.

1.2.

De uitspraak is nader bepaald op heden.

2. De verdere beoordeling

2.1.

In de tussenbeschikking is reeds overwogen dat het verzoek tot vaststelling van het vaderschap alsmede de naamswijziging zullen worden toegewezen. Nu moet nog worden beslist of het beroep van verweerster sub 1 op beperking van de erfrechtelijke aanspraken van verzoeker op de nalatenschap van [wijlen] slaagt. Verzoeker voert gemotiveerd verweer tegen dat beroep.

2.2.

Het beroep van verweerster sub 1 vindt zijn grondslag in artikel 1: 207a BW. In lid 1 van bedoeld artikel wordt in de kern bepaald de rechter de erfrechtelijke aanspraken van het kind kan beperken als de man is overleden vóór gerechtelijke vaststelling van het vaderschap en de erfopvolging door het kind ten gevolge van die vaststelling een bijzondere hardheid betekent voor de weduwe.

2.3.

De vraag is dus of er sprake is van een bijzondere hardheid voor verweerster sub 1 als verzoeker niet wordt beperkt in zijn erfrechtelijke aanspraak.

2.4.

Verweerster sub 1 heeft aangevoerd dat zij al sinds 1987 een woning, te [adres A], in eigendom had. Zij heeft die woning, die staat op grond van een derde, zelf gekocht van haar eigen spaargeld, zonder dat [wijlen] dat wist. [wijlen] had namelijk de gewoonte geld te verspillen dus verweerster sub 1 vond het belangrijk om eigen vermogen te hebben. Zij is uit medelijden in 2012 met de toen zieke [wijlen] getrouwd en dacht er toen niet aan dat het gevolg zou zijn dat de woning in de gemeenschap zou vallen. Zij vindt het niet eerlijk als verzoeker na vaststelling van het vaderschap aanspraak zou krijgen op de woning, nu deze van haar is en zij slechts een paar maanden getrouwd is geweest met [de wijlen]. Op dit moment verhuurt verweerster sub 1 de woning. Zelf woont zij op een ander adres, te [adres B]. Verweerster sub 1 betoogt voorts dat zij de woning altijd zelf, met haar eigen geld, heeft onderhouden.

2.5.

In de tussenbeschikking heeft het Gerecht overwogen onder 4.8. en 4.9. dat de feitelijke gegevens betreffende de woning van belang zijn bij de te maken afweging. Verweerster sub 1 is vervolgens in de gelegenheid gesteld om onder meer aan te tonen / uit te leggen dat de woning aan haar in eigendom toebehoorde vóór het huwelijk met [wijlen] en hoe en wanneer die woning is verkregen alsmede hoe eventuele bouw/verbouwing is gefinancierd, door wie en door welke middelen.

Verweerster sub 1 heeft weliswaar aangetoond dat zij de woning heeft gekocht (althans de huurrechten, volgens de overeenkomst van 19 januari 1987), maar zij heeft niet duidelijk gemaakt met welke middelen de woning is gekocht en is onderhouden. Zij heeft volstaan met de stelling dat de woning is gekocht met haar eigen spaargeld en dat [wijlen] nooit heeft bijgedragen aan het onderhoud. Daar staat de stelling van verzoeker, dat hij heeft vernomen dat de woning is aangekocht met geld dat [wijlen] had gekregen van Shell, evenwel tegenover. Daarnaast is namens verzoeker aangevoerd dat [wijlen] al dan niet direct moet hebben bijgedragen aan de woning aangezien hij en verweerster sub 1 gedurende 33 jaar een relatie hadden en samenwoonden en [wijlen] gedurende die periode inkomsten had uit arbeid en later pensioen ontving.

2.6.

Gezien dit debat en het ontbreken van overtuigende bewijsstukken aan de zijde van verweerster sub 1 staat niet in voldoende mate vast dat verweerster sub 1 zelfstandig, zonder directe of indirecte financiële hulp van [wijlen], de woning heeft aangeschaft en onderhouden.

2.7.

Daarnaast geldt dat verweerster sub 1 bekend was met het bestaan van verzoeker. Het is dus niet zo dat zij door zijn verzoek tot vaststelling vaderschap is gechoqueerd / overrompeld. Tenslotte is bij de afweging of sprake is van ‘bijzondere hardheid’ van belang dat ter zitting is gebleken dat het erfdeel van verzoeker gerelateerd aan de beperkte waarde van de woning (ook rekening houdend met schulden en kosten) slechts - grof geschat door de gemachtigden van verweerster sub 1 - rond de NAf 800,- bedraagt. Niet is gebleken dat dat voor verweerster sub 1 onoverkomelijk is een dergelijk bedrag te voldoen. Hierbij is ook acht geslagen op de maandelijkse pensioenuitkering van verweerster sub 1 (blijkens de door haar overgelegde pensioenslip van januari 2018).

2.8.

Al deze omstandigheden leiden tot de conclusie dat niet is gebleken dat het voor verweerster sub 1 bijzonder hard zou zijn als verzoeker aanspraak maakt op zijn deel in de nalatenschap van zijn vader, waarin tevens bedoelde woning valt. Het beroep van verweerster sub 1 wordt dus afgewezen.

2.9.

Voorgaande wordt niet anders als rekening wordt gehouden met de reden waarom verzoeker niet eerder het verzoek tot gerechtelijke vaststelling heeft gedaan. Verzoeker heeft daarover naar voren gebracht dat hij pas sinds 2012 op de hoogte is van de mogelijkheid om het vaderschap gerechtelijk te laten vaststellen. Sindsdien heeft verzoeker enige tijd geworsteld met de vraag of hij wel of niet moest overgaan tot zijn verzoek.

2.10.

Uit de door verzoeker overgelegde stukken blijkt genoegzaam dat hij onvermogend is, zodat hem toestemming zal worden verleend kosteloos te procederen.

2.11.

In verband met de hoedanigheid van partijen zullen de proceskosten worden gecompenseerd.

3. De beslissing

Het Gerecht:

verleent verzoeker toestemming om kosteloos te procederen;

stelt vast het vaderschap van
[WIJLEN] , geboren in Curaçao op

[geboortedatum] en overleden in Curaçao op [dag en maand overlijden] 2012, van verzoeker
[VERZOEKER] (Curaçao, 2 augustus 1992);

verstaat dat verzoeker door naamskeuze de achternaam
[WIJLEN] zal dragen;

verstaat dat de wijziging in de registers van de burgerlijke stand geschiedt doordat aan de desbetreffende akten een latere vermelding wordt toegevoegd overeenkomstig artikel 1:20 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek;

bepaalt dat de griffier, zodra deze beschikking in kracht van gewijsde is gegaan, een afschrift van de beschikking doet toekomen aan de ambtenaar van de burgerlijke stand te Curaçao, opdat deze een latere vermelding toevoegt aan de geboorteakte van verzoeker;

wijst af het beroep van verweerster sub 1 op beperking van de erfrechtelijke aanspraken van verzoeker;

wijst af het meer of anders gevorderde.

Deze beschikking is gegeven door mr. S.E. Sijsma, rechter in voormeld Gerecht, en op 24 mei 2018 in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier.