Uitspraak
Uitspraakdatum: 18 mei 2026
Zaaknummer: SXM202501145-LAR00166/2025
GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN SINT MAARTEN
UITSPRAAK
In het geding van:
[eiseres],
eiseres,
gemachtigde: mr. R.M. STOMP,
tegen
DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, SOCIALE ONTWIKKELING EN ARBEID VAN HET LAND SINT MAARTEN,
gezeteld te Sint Maarten,
verweerder,
gemachtigde: mr. A.O. MULLER.
Procesverloop
Bij beschikking van 27 januari 2025 (hierna: de primaire beschikking) heeft verweerder de aanvraag van eiseres om een tewerkstellingsvergunning ten behoeve van de vreemdeling [naam vreemdeling] (hierna: naam) afgewezen.
Bij beschikking van 15 september 2025 (hierna: de bestreden beschikking) heeft verweerder het door eiseres gemaakte bezwaar tegen de primaire beschikking ongegrond verklaard.
Eiseres heeft bij proforma beroepschrift (met producties), ingediend ter griffie van het Gerecht op 2 oktober 2025, beroep ingesteld tegen de bestreden beschikking. Daarna zijn aanvullende beroepsgronden ingediend.
Verweerder heeft een verweerschrift (met producties) ingediend.
De mondelinge behandeling van het beroep heeft op 20 april 2026 plaatsgevonden. Daarbij hebben partijen zich laten vertegenwoordigen door hun gemachtigden.
Uitspraak is bepaald op vandaag.
Overwegingen
Feiten en omstandigheden
1.1.
Eiseres exploiteert een bouwbedrijf in Sint Maarten.
1.2. [
naam vreemdeling] is een vreemdeling afkomstig uit Haïti.
1.3.
Op 16 november 2024 heeft eiseres bij verweerder een verzoek tot vacature-registratie ingediend voor de functie van Construction Helper. Deze vacature is op 19 november 2024 door verweerder geregistreerd. De vacaturetekst luidt – voor zover hier relevant – als volgt:
“Looking for a Construction Helper who is able to do construction work and keep premises clean.”
1.4.
Op 7 januari 2025 heeft eiseres bij verweerder een aanvraag ingediend voor een tewerkstellingsvergunning ten behoeve van [naam vreemdeling], voor de functie van Construction Helper. Bij de aanvraag heeft eiseres geen opleidingseisen of overige kwalificaties vermeld, met uitzondering van “
experience in construction work”.
experience in construction work”.
1.5.
Bij de primaire beschikking heeft verweerder afwijzend beslist op de aanvraag en daaraan – voor zover relevant – de volgende afwijzingsgrond ten grondslag gelegd:
”
Article 6, Paragraph 1, AB 2013 GT. No. 73 It pertains to a first time employment permit application, for a position that is not specialized, and one which is being filled by low and/or unskilled workforce.”
Article 6, Paragraph 1, AB 2013 GT. No. 73 It pertains to a first time employment permit application, for a position that is not specialized, and one which is being filled by low and/or unskilled workforce.”
1.6.
Eiseres heeft bezwaar gemaakt tegen de primaire beschikking. Op 30 juli 2025 heeft een hoorzitting plaatsgevonden.
1.7.
Verweerder heeft bij de bestreden beschikking het bezwaar ongegrond verklaard en de afwijzing gehandhaafd.
Wettelijk kader
2.1.
In artikel 2, eerste lid, van de Landsverordening arbeid vreemdelingen (hierna: Lav) is bepaald dat het een werkgever verboden is een vreemdeling arbeid te laten verrichten zonder tewerkstellingsvergunning.
2.2.
Artikel 5, eerste lid, van de Lav bepaalt dat een tewerkstellingsvergunning wordt aangevraagd door de werkgever.
2.3.
Op grond van artikel 8, eerste lid, aanhef en onder f, van de Lav wordt een tewerkstellingsvergunning geweigerd op andere bij landsbesluit, houdende algemene maatregelen, vast te stellen gronden.
2.4.
Het Uitvoeringsbesluit arbeid vreemdelingen (hierna: Uav) is een zodanig landsbesluit. In artikel 6, eerste lid, van het Uav is bepaald dat een tewerkstellingsvergunning wordt geweigerd indien de arbeid betreft een niet-gespecialiseerd beroep, dan wel indien de arbeid door een laag- of ongeschoolde kracht kan worden verricht. Hiertoe wordt – onder meer – het volgende beroep gerekend: helper.
Geschil
3.1.
In geschil is of de in artikel 6, eerste lid, van het Uav neergelegde afwijzingsgrond aan verlening van de gevraagde tewerkstellingsvergunning in de weg staat.
3.2.
Verweerder heeft aan de bestreden beschikking ten grondslag gelegd dat sprake is van een eerste aanvraag voor de functie “Construction Helper”. Deze functie dient volgens verweerder te worden aangemerkt als de functie ‘helper’, waarvoor gelet op het bepaalde in artikel 6, eerste lid, van het Uav een imperatieve afwijzingsgrond geldt.
3.3.
Eiseres betoogt dat verweerder de functie “Construction Helper” ten onrechte heeft gelijkgesteld met een algemene hulpfunctie. Volgens eiseres miskent verweerder daarmee de aard en inhoud van de werkzaamheden in de bouwsector. Voorts stelt eiseres dat de bestreden beschikking niet berust op een deugdelijke motivering en in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel tot stand is gekomen. Daarnaast voert eiseres aan dat de bestreden beschikking innerlijk tegenstrijdig en onlogisch is, mede gelet op de omvang van de bouwactiviteiten op Sint Maarten en het feit dat in vergelijkbare gevallen wel tewerkstellingsvergunningen zijn verleend. Volgens eiseres is daarmee tevens gehandeld in strijd met het gelijkheidsbeginsel. Ook acht eiseres de bestreden beschikking in strijd met het evenredigheidsbeginsel, nu de nadelige gevolgen daarvan onevenredig zijn in verhouding tot de daarmee te dienen doelen. Ten slotte wijst eiseres op een structureel tekort aan arbeidskrachten in de bouwsector, waarmee verweerder volgens haar ten onrechte geen rekening heeft gehouden.
3.4.
Verweerder stelt zich in het verweerschrift op het standpunt dat eiseres bij de vacaturemelding en de advertentie zelf de functie “Construction Helper” heeft gehanteerd. De taakomschrijving sluit aan op de functie van ‘helper’ en hiervoor is blijkens het aanvraagformulier geen opleiding vereist. Voorts voert verweerder aan dat voor laag- en ongeschoolde arbeid voldoende aanbod bestaat op de lokale arbeidsmarkt van personen die zonder tewerkstellingsvergunning arbeid mogen verrichten.
Oordeel van het Gerecht
4.1.
Het Gerecht stelt voorop dat verweerder de aanvraag heeft afgewezen onder verwijzing naar artikel 6, eerste lid, van het Uav, waarin een imperatieve afwijzingsgrond is neergelegd. Dit brengt mee dat, indien de aangevraagde functie onder de reikwijdte van deze bepaling valt, verweerder gehouden is de tewerkstellingsvergunning te weigeren.
4.2.
Tussen partijen is in geschil of de functie “Construction Helper” kan worden aangemerkt als de functie ‘helper’ in de zin van voornoemde bepaling. Naar het oordeel van het Gerecht heeft verweerder zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat hiervan sprake is. Daarbij acht het Gerecht van belang dat eiseres deze functiebenaming zelf heeft gehanteerd bij de aanvraag, de vacaturemelding en de advertentie. Ook de bij de functie behorende taakomschrijving en het ontbreken van opleidingsvereisten sluiten daarbij aan. Verweerder heeft zich daarom op het standpunt mogen stellen dat sprake is van een (algemene) hulpfunctie als bedoeld in het Uav.
4.3.
Het Gerecht volgt eiseres niet in haar betoog dat verweerder hiermee de aard en inhoud van de werkzaamheden in de bouwsector heeft miskend. Eiseres heeft haar stelling dat de functie wezenlijk verschilt van een algemene hulpfunctie onvoldoende concreet en verifieerbaar onderbouwd. Reeds hierom bestaat geen grond voor het oordeel dat verweerder de functie onjuist heeft gekwalificeerd.
4.4.
Gelet op het voorgaande was verweerder gehouden de aanvraag af te wijzen. Voor een belangenafweging is, gelet op het imperatieve karakter van de afwijzingsgrond, geen plaats. De door eiseres aangevoerde omstandigheden, waaronder het gestelde tekort aan arbeidskrachten in de bouwsector, kunnen daarom niet tot een ander oordeel leiden.
4.5.
Ook de overige beroepsgronden slagen niet. Eiseres heeft haar beroep op het gelijkheidsbeginsel niet met concrete, vergelijkbare gevallen onderbouwd. Evenmin is gebleken dat de bestreden beschikking innerlijk tegenstrijdig is of niet berust op een deugdelijke motivering. Van strijd met het zorgvuldigheids- of evenredigheidsbeginsel is het Gerecht evenmin gebleken.
Conclusie
5.1.
Het beroep is ongegrond.
5.2.
Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De beslissing
Het Gerecht in eerste aanleg:
verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. B. Martinez-Hammer, rechter in het Gerecht in eerste aanleg te Sint Maarten, en uitgesproken in het openbaar in tegenwoordigheid van de griffier op 18 mei 2026.
Informatie over hoger beroep
Tegen deze uitspraak kunnen alle partijen hoger beroep instellen bij het Gemeenschappelijk Hof van Justitie.
Het hoger beroepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Het hoger beroep moet worden ingediend bij het Gerecht dat de uitspraak heeft gedaan.
De indiener van het hoger beroep moet in ieder geval:
- het hoger beroepschrift indienen in tweevoud;
- een afschrift van deze uitspraak bijvoegen;
- vermelden waarom hij het niet eens is met de uitspraak (hoger beroepsgronden).
Partijen kunnen gebruik maken van de mogelijkheid om binnen de gegeven hoger beroepstermijn te volstaan met een pro-forma hoger beroepschrift. Dit betekent dat de hoger beroepsgronden op een later moment worden ingediend.
Voor het instellen van het hoger beroep is griffierecht verschuldigd.