Uitspraak
BESCHIKKING RAAD VAN BEROEP
24 april 1989
1989-020 (kenmerk 44-1988)
Procesverloop:
Bij op 6 oktober 1988 bij de Raad ingekomen beroepschrift is appellant in beroep gekomen van de beschikking van de Inspecteur nummer xxxxx, gedagtekend 8 juni 1988. Bij deze beschikking heeft de Inspecteur ambtshalve de aan appellant opgelegde aanslag in de over het jaar 1984, artikel nr. yyyyy verminderd tot een naar een zuiver inkomen van f.85.063,-.
De Inspecteur heeft bij vertoogschrift geconcludeerd tot handhaving van de verminderde aanslag.
Appellant heeft vervolgens een verweerschrift ingediend.
Bij de behandeling van de zaak hebben de Inspecteur en de gemachtigde van appellant de wederzijdse standpunten nader toegelicht, de Inspecteur aan de hand van een overgelegde pleitnota en produkties.
Beoordeling van de zaak:
1. Partijen verschillen op twee punten van mening, namelijk of de Inspecteur al dan niet terecht:
1) de opbrengst van het verhuurde hotelbedrijf gesteld heeft op f.72.000,-;
2) terzake van de verwervingskosten een bedrag f.5.579,83 niet in aanmerking heeft genomen.
<u>Huuropbrengst</u>
2. Volgens appellant heeft hij in 1984 een bedrag van f.62.000, aan huur ontvangen, omdat hij de huurder, C, wegens de minder goede gang van zaken heeft toegestaan om minder huur te betalen.
3. De Inspecteur heeft hiertegenover aangevoerd dat - blijkens de door hem overgelegde brieven van appellant aan C - aan laatstgenoemde werd toegestaan diverse kosten met de huur te verrekenen. Alsdan moeten die verrekeningen ingevolge het bepaalde in artikel 16B van de Landsverordening op de inkomstenbelasting 1943 als door appellant genoten opbrengsten worden beschouwd.
4. De Raad deelt, nu appellant in zijn brieven aan C zelf spreekt van “crediteringen” wegens gemaakte kosten, de mening van de Inspecteur dat het hier gaat om verrekeningen. Daarbij overweegt de Raad dat appellant ten aanzien van de gedetailleerde informatie van de Inspecteur terzake van de verrekeningen niets concreets heeft aangevoerd, maar heeft volstaan met de algemene stelling dat hij heeft goedgevonden dat wegens de minder goede gang van zaken minder huur zou worden betaald.
<u>de verwervingskosten</u>
5. De door de Inspecteur niet in aanmerking genomen kosten hebben betrekking op kosten voor water, electra en telefoon. Volgens appellant gaat het om achterstallige rekeningen van vóór 1984, welke hij als volgt specificeert:
tabel
6. De Inspecteur voert aan dat appellant tot aan het indienen van het verweerschrift geen bewijsstukken heeft overgelegd terzake van de opgevoerde electra-, water- en telefoonkosten. Bij het verweerschrift zijn betalingsbewijzen van 1983 overgelegd, terwijl het in deze zaak gaat om het belastingjaar 1984.
7. De Raad stelt vast dat de door appellant overgelegde kas ontvangstbewijzen met betrekking tot het bedrag van f.2.103,36 inderdaad zijn afgestempeld op 20 december 1983. De gemachtigde van appellant heeft bij de behandeling verklaard dat deze betalingen per cheque zijn verricht en dat de bedragen pas in begin januari 1984 van de bankrekening van appellant zijn afgeboekt en dat appellant het absolute kasstelsel hanteert. Per brief van 18 april 1989 heeft appellant alsnog een kopie van het betreffende bankafschrift, d.d. 6 januari 1984, als bewijsstuk overgelegd. Hiermee heeft appellant deze post voldoende aannemelijk gemaakt, zodat het bedrag van f.2.103,36 als verwervingskosten in aanmerking dient te worden genomen. Ten aanzien van het kas ontvangstbewijs met betrekking tot het bedrag van f.864,98 stelt de Raad vast dat op de aan de Raad overgelegde kopie van het betalingsbewijs geen datum is vermeld. Wel is vermeld: “saldo oct. ‘82.” Nu de kasbetalingen van 20 december 1983 betrekking hadden op het op het electra-verbruik in de maand november 1983 is het niet uitgesloten dat het saldo van oktober 1982 eerder is betaald dan het door appellant opgegeven tijdstip van 15 maart 1984. In elk geval heeft appellant dit laatste tijdstip niet door bewijsstukken gestaafd, zodat het bedrag van f. 864,98 niet in aanmerking kan worden genomen. Anders ligt het ten aanzien van het bedrag van f.2.346,97. Uit het door appellant bij het verweerschrift overgelegde water rekeningen overzicht, d.d. 26-8-1984, blijkt dat hij dit bedrag over de maanden augustus 1983 tot en met december 1983 verschuldigd is. Voorts blijkt uit het door hem overgelegde bankafschrift, d.d. 15-11-84, dat de huurder C voornoemd bedrag van f.2.346.97 in mindering heeft gebracht op de huur voor de maand november l984. Door deze verrekening heeft appellant bedoeld bedrag daadwerkelijk betaald, zodat dit wèl in aanmerking dient te worden genomen.
Ten aanzien van het bedrag van f.264,52 - terzake van telefoonkosten heeft appellant geen enkel bewijsstuk overgelegd. Dit bedrag kan derhalve niet in aanmerking worden genomen.
Slotsom:
8. Uit het voorgaande volgt dat de beschikking, waarvan beroep, dient te worden vernietigd en dat de aanslag dient te worden verminderd tot een naar een zuiver inkomen van f.80.613,-.
Beslissing:
De Raad:
vernietigt de beschikking, waarvan beroep, en opnieuw beschikkende:
vermindert de aanslag tot een naar een zuiver inkomen van f.80.613,-
mr. A.P.M. Houtman, mr. WB. de Jong en mr. T.J.M. Kolfschoten