ECLI:NL:ORBBNAA:2008:7

• Datum uitspraak: 15 augustus 2008
• Publicatiedatum: 15 oktober 2019
• Zaaknummer: 2005/0098
• Instantie: Raad van Beroep voor Belastingzaken (Nederlandse Antillen en Aruba)
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Beschikking
• Rechters: J.Th. Drop; C.W.M. van Ballegooijen; G.J. van Muijen
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Beoordeling rechtmatigheid primitieve en navorderingsaanslag inkomstenbelasting 2002

Belanghebbende kreeg in 2004 een beschikking waarin werd medegedeeld dat geen definitieve aanslag inkomstenbelasting 2002 zou worden opgelegd. Desondanks legde de Inspecteur later die maand een primitieve aanslag op. Belanghebbende betwistte de rechtmatigheid hiervan en stelde dat ook een navorderingsaanslag onrechtmatig was.

De Raad stelde vast dat de beschikking van de Inspecteur als een besluit moet worden gelezen dat geen aanslag wordt opgelegd, waardoor het opleggen van een primitieve aanslag in strijd met deze beschikking is en niet is toegestaan, behalve in de gevallen van navordering.

Vervolgens oordeelde de Raad dat belanghebbende mocht vertrouwen op de beschikking, tenzij er sprake was van een kennelijke vergissing. Gezien de omstandigheden, waaronder het verzoek van belanghebbende om een loonbelastingbeschikking en de kennis van de inkomenssituatie van zijn echtgenote, moest belanghebbende begrijpen dat de beschikking een vergissing was.

De Raad verklaarde het beroep ongegrond en handhaafde de navorderingsaanslag. Het beroep tegen de primitieve aanslag werd toegewezen, maar de navorderingsaanslag bleef in stand.

Uitkomst: De navorderingsaanslag inkomstenbelasting 2002 wordt gehandhaafd en het beroep van belanghebbende wordt ongegrond verklaard.

Uitspraak

Beschikking d.d. 15 augustus 2008, nrs. 2005/0098

DE RAAD VAN BEROEP VOOR BFT.ASTINGZAKEN
zitting houdende op Curaçao,

inzake: [belanghebbende],
gemachtigde [A],

tegen

[de Inspecteur].

1. Het procesverloop.

1.1.

Aan belanghebbende is op 23 april 2004 een aanslag inkomstenbelasting 2002 opgelegd. De Inspecteur heeft de aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak met dagtekening 19 mei 2006 gehandhaafd.

1.2.

Op 19 mei 2006 heeft belanghebbende tegen de uitspraak van de Inspecteur beroep ingesteld. De Inspecteur heeft, gedagtekend 25 oktober 2006 een vertoogschrift ingediend

1.3.

Ter zitting van 23 april 2007 te Willemstad is namens belanghebbende verschenen [A]. Namens de Inspecteur is [B] verschenen.

2. Tussen partijen vaststaande feiten

2.1.

Op grond van de stukken van het geding en het verhandelde ter zitting zijn, als tussen partijen niet in geschil, dan wel door een van hen gesteld en door de ander met of met voldoende weersproken, de volgende feiten vast komen te staan.

Belanghebbende was in het onderhavige jaar in dienstbetrekking bij de Stichting ZVGG. Belanghebbende heeft voor het onderhavige jaar verzocht om een beschikking loonbelasting teneinde bij de op zijn salaris in te houden loonbelasting reeds rekening te houden met zijn (vaste) aftrekposten. Dit verzoek is gehonoreerd door de Inspecteur. In de loop van het betreffende jaar heeft de echtgenote van belanghebbende een eenmalige uitkering gekregen waardoor haar inkomen hoger werd dan het inkomen van belanghebbende. Dit had tot gevolge dat alle niet-persoonlijke aftrekposten aan haar werden toegewezen en belanghebbende derhalve geen recht meer had op aftrek van deze posten. Het bedrag aan niet-persoonlijke aftrekposten bedroeg in 2002 Naf 32.204,00.

De Inspecteur schrijft op 23 april 2004 aan belanghebbende het volgende:

"U heeft op 16-01-2004 een aangiftebiljet Inkomstenbelasting ingediend. Bij de beoordeling van het aangiftebiljet is gebleken dat de verschuldigde belasting Naf 300,00 of minder bedraagt of dat de te restitueren belasting minder dan Naf 150,00 bedraagt of dat het aangiftebiljet niet binnen 36 maanden na afloop van het belastingjaar is ingediend.

Op grond van artikel 41B van de Landsverordening op de Inkomstenbelasting 1943 komt u niet in aanmerking voor een definitieve aanslag inkomstenbelasting".

De brief van de Inspecteur sluit vervolgens of met een rechtsmiddelenverwijzing die belanghebbende wijst op de mogelijkheid tegen deze mededeling een bezwaar bij de Inspecteur in te dienen.

Met (dezelfde) dagtekening 23 april 2004 wordt evenwel ook een aanslag inkomstenbelasting opgelegd welke belanghebbende enige tijd later bereikt; het te betalen bedrag, na verrekening van loonbelasting, is Naf 12.728,00.

3. Standpunten van partijen

3.1.

In geschil is het antwoord op de vraag of de Inspecteur na zijn mededeling van 23 april 2004 nog gerechtigd was een primitieve aanslag inkomstenbelasting 2002 op te leggen aan belanghebbende, en, als dat niet het geval was, of de Inspecteur gerechtigd was om over het betreffende jaar een navorderingsaanslag aan belanghebbende op te leggen. Belanghebbende beantwoordt beide vragen ontkennend, de Inspecteur bevestigend.

3.2.

Partijen doen hun standpunten steunen op de gronden welke daartoe door hen zijn aangevoerd in de van hen afkomstige stukken, alsmede op hetgeen zij ter zitting hebben bijgebracht.

4. Beoordeling van het geschil

4.1.

Met betrekking tot de eerste in geschil zijnde vraag merkt de Raad het volgende op. Gelet op artikel 12 van de ALL heeft de Inspecteur bij beschikking besloten geen aanslag op te leggen. De Raad leest deze beschikking als ware er een aanslag opgelegd en oordeelt dat het de Inspecteur derhalve niet vrij staat, afgezien van de situaties waarin een navorderingsaanslag kan worden opgelegd als omschreven in artikel 13 van de ALL, om in strijd met deze beschikking een aanslag op te leggen. De eerste vraag moet in de door belanghebbende voorgestane wijze worden beantwoord.

4.2.

Vervolgens is de vraag aan de orde of de Inspecteur gerechtigd was een navorderingsaanslag op te leggen. Artikel 13 van de ALL geeft aan in welke gevallen de Inspecteur hiertoe gerechtigd is. Als uitgangspunt heeft hierbij te gelden dat belanghebbende mag vertrouwen op de juistheid van de aan hem opgelegde primitieve aanslag of, zoals in casu, op de juistheid van de beschikking van de Inspecteur. Dat vertrouwen kan evenwel niet ontstaan in die situatie waarin het voor belanghebbende bij het ontvangen van de betreffende beschikking onmiddellijk duidelijk moet zijn geweest dat deze beschikking als gevolg van een vergissing heeft geleid tot een discrepantie tussen wat de Inspecteur wilde en wat hij in de beschikking heeft vastgelegd, met andere woorden dat er sprake moet zijn van een kennelijke schrijf- of tikfout of een daarmee gelijk te stellen vergissing. Naar het oordeel van de Raad moet belanghebbende bij het ontvangen van de mededeling dat hem geen aanslag zal worden opgelegd onmiddellijk hebben begrepen dat dit een voor hem uiterst voordelige vergissing van de Inspecteur was. De Raad leidt dit onder meer of uit het feit dat belanghebbende zelf een beschikking loonbelasting had aangevraagd in verband met zijn aftrekposten, het feit dat hij een aangifte inkomstenbelasting heeft gedaan waaruit een substantieel te betalen bedrag volgde en uit de omstandigheid dat belanghebbende wist of kon weten dat in verband met de eenmalige uitkering aan zijn echtgenote haar inkomen in dat betreffende jaar zo hoog was dat aan haar de niet-persoonlijke aftrekposten dienden te worden toegerekend.

4.3.

De Raad zal de aanslag die als een navorderingsaanslag heeft te gelden, in stand laten.

5. Beslissing

De Raad verklaart het beroep ongegrond

Aldus gedaan door mrs. J.Th. Drop, C.W.M. van Ballegooijen en G.J. van Muijen in tegenwoordigheid van de secretas S.J. Rasmijn en uitgesproken in het openbaar op 15 augustus 2008.