Conclusie
Griffienr. 02378/05
Mr. Wortel
Zitting:22 augustus 2006
Conclusie inzake:
[verzoeker=verdachte]
1. Dit cassatieberoep betreft een arrest van het Gerechtshof te Amsterdam, zitting houdend te Leeuwarden, waarbij verzoeker wegens "opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3, eerste lid, onder c, van de Opiumwet gegeven verbod" is veroordeeld tot een geldboete van € 2.000,=, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door veertig dagen hechtenis.
2. Namens verzoeker heeft mr. A.A. Franken, advocaat te Amsterdam, een schriftuur houdende cassatieklachten ingediend.
3. Er wordt geklaagd over de beslissing op een verweer betreffende de rechtmatigheid van inbeslagneming.
4. Dat verweer is in de bestreden uitspraak als volgt samengevat en verworpen:
"De raadsman van verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep betoogd dat het bewijs, voor zover betrekking hebbende op de twee door inspecteur P.M. van den Ham inbeslaggenomen tonnen met hennep, onrechtmatig is verkregen omdat inspecteur van den Ham ten behoeve van de inbeslagname de woning van verdachte heeft betreden zonder dat daarvoor een machtiging was afgegeven. Omdat door het ontbreken van die machtiging niet is voldaan aan artikel 2 van Pro de Algemene wet op het binnentreden dient verdachte, aldus de raadsman, ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde te worden vrijgesproken voor zover dit feit betrekking heeft op de door inspecteur Van den Ham inbeslaggenomen hennep.
Het hof gaat bij de beoordeling van het gevoerde verweer uit van de volgende feiten. Op 16 januari 2001 heeft in het kader van een Pools rechtshulpverzoek een doorzoeking van de woning van verdachte aan [de a-straat 1] te [woonplaats] en van de woning van zijn broer plaatsgevonden. Deze doorzoeking richtte zich hoofdzakelijk op de door verdachte en zijn broer al dan niet gebruikte of aanwezige communicatiemiddelen. Tijdens die doorzoeking stuitten verbalisanten - na daarop volgens verdachte door hem zelf gewezen te zijn - in een berging op twee tonnen weedtoppen (hennep). Dit leidde op dat moment niet tot inbeslagname. Kort na het beëindigen van de doorzoeking is inspecteur Van den Ham, tevens hulpofficier van justitie, geïnformeerd over de aanwezigheid van de aangetroffen tonnen. Inspecteur Van den Ham was niet aanwezig bij de doorzoeking van de woning van verdachte. Van den Ham heeft zich hierop, dat wil zeggen diezelfde dag nog, naar de woning van de verdachte begeven waar hij een vriendin van verdachte en diens partner trof. Deze vriendin, genaamd [betrokkene 1], was geen bewoonster van [a-straat 1]. Verdachte, noch zijn partner, was aanwezig. Vervolgens heeft inspecteur Van den Ham van deze [betrokkene 1] de uitlevering van de twee tonnen hennep gevorderd. [Betrokkene 1] heeft Van den Ham in de gelegenheid gesteld om de twee tonnen uit de berging te halen omdat zij in tegenstelling tot Van den Ham niet goed wist op welke tonnen hij doelde. Uit het onderzoek ter terechtzitting is naar voren gekomen dat hij zich daartoe door verdachtes woning heeft moeten begeven naar de berging. Van den Ham heeft hierop de twee tonnen met inhoud inbeslaggenomen.
Op grond van artikel 9, derde lid, van de Opiumwet was inspecteur Van den Ham bevoegd de uitlevering te vorderen van de kort tevoren tijdens de doorzoeking van de woning [a-straat 1] te [woonplaats] aangetroffen tonnen met hennep. Omdat [betrokkene 1] het feitelijk in haar macht had om aan het bevel tot uitlevering van de betreffende hennep te voldoen, was zij daartoe verplicht. [Betrokkene 1] verklaarde zich bereid om mee te werken aan de uitlevering en verschafte Van den Ham toegang tot de woning. Uit de vastgestelde gang van zaken volgt dat Van den Ham slechts beoogde de uitlevering door [betrokkene 1] op eenvoudiger wijze te verwezenlijken door, in plaats van haar precieze aanwijzingen te geven waar zij de tonnen kon vinden en haar die te laten transporteren, zelf naar de berging te gaan en de tonnen onder zich te nemen.
Omdat het hier slechts een bijdrage van inspecteur Van den Ham aan een (verwezenlijking van) uitlevering van voor beslag vatbare voorwerpen betreft, was een machtiging tot binnentreden niet vereist. De inbeslagname van de tonnen met hennep heeft daarom op rechtmatige wijze plaatsgevonden. Het hof verwerpt om die reden het verweer van de raadsman."
5. Deze overwegingen worden in de toelichting op het middel onbegrijpelijk genoemd omdat in de feitelijke vaststellingen van het Hof besloten ligt dat de inspecteur van politie Van den Ham een woning is binnengegaan zonder toestemming van de bewoner en zonder de machtiging bedoeld in art. 2 Awbi Pro. Zij zouden bovendien onbegrijpelijk zijn in zoverre het Hof heeft aangenomen dat Van den Ham slechts de voldoening aan zijn vordering tot uitlevering makkelijker maakte. Van zodanige voldoening aan de vordering kan, zo wordt betoogd, geen sprake zijn geweest omdat uit de bewijsmiddelen blijkt dat de in de woning aanwezige persoon niet goed wist waarop de vordering betrekking had.
6. Kennelijk leest de steller van het middel 's Hofs overwegingen aldus, dat het heeft geredeneerd: Van Ham was bevoegd de uitlevering van de weed te vorderen en handelde rechtmatig door ervoor te zorgen dat aan zijn vordering werd voldaan, en dus had hij voor het binnentreden geen machtiging nodig. Dat zou uiteraard een onjuiste rechtsopvatting zijn. Hoezeer een politiefunctionaris ook bevoegd is tot de handeling waarvoor hij een woning wil binnengaan, voor dat binnentreden heeft hij òf toestemming van de bewoner òf een schriftelijke machtiging nodig. Daarop is maar één uitzondering: het in het derde lid van art. 2 Awbi Pro bedoelde ernstig en onmiddellijk gevaar voor de veiligheid.
7. Ik meen evenwel dat de bestreden overwegingen in dit middel onjuist worden uitgelegd. 's Hofs feitelijke vaststellingen komen er op neer dat de in verzoekers woning aanwezige [betrokkene 1] uitgelegd heeft gekregen dat zij moest meewerken aan de inbeslagneming van tonnen met hennep, daarbij genoegen heeft genomen met de mededeling dat verzoeker ervan wist, en Van den Ham heeft binnengelaten omdat hij precies wist waar de tonnen met hennep stonden, maar zijzelf niet.
8. Deze overwegingen zullen daarom aldus verstaan moeten worden dat de inspecteur Van den Ham er naar 's Hofs oordeel vanuit kon gaan dat [betrokkene 1] hem toestemming gaf de woning binnen te gaan om het haar makkelijker te maken aan de vordering tot uitlevering te voldoen, en dat [betrokkene 1] die toestemming namens de bewoners kon geven.
9. Dit is niet onbegrijpelijk. Het Hof kon hierbij betrekken dat Van den Ham wist dat verzoeker de vaatjes met weed eigener beweging had aangewezen toen er eerder die dag om een andere reden een onderzoek in zijn woning werd verricht. Reeds toen stelde verzoeker zich bloot aan het risico van inbeslagneming. Van Ham kon er dus vanuit gaan dat verzoeker "ervan wist", zoals hij [betrokkene 1] voorhield. En [betrokkene 1] wist, nadat Van den Ham de reden van zijn bezoek had uiteengezet, dat het om tonnen met hennep ging. Het feitelijk oordeel dat zij zich bereid toonde aan de inbeslagneming mee te werken wordt niet onbegrijpelijk door de enkele omstandigheid dat [betrokkene 1] niet precies wist om welke tonnen het ging, en waar zij zich bevonden.
10. Het middel faalt en leent zich voor afdoening met de in art. 81 RO Pro bedoelde korte motivering.
11. Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep.
De Procureur-Generaal
bij de Hoge Raad der Nederlanden,